20/08/2025
"Όταν έπαιζα στη Μπράιτον ο γιος μου Ματέο ήταν ακόμα πολύ μικρός. Καταλαβαίναμε πως ήταν διαφορετικός γιατί δυσκολευόταν πολύ περισσότερο από τα αδέρφια του σε αρκετά θέματα. Οι γιατροί όμως δεν ήταν ακόμη σίγουροι για το τι φταίει. Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο και επηρέασε τα πάντα στην καθημερινότητα μου. Κανένας δεν θα σου μαθαίνει πώς να είσαι γονιός. Το μαθαίνεις μόνος σου στην πορεία.
Αργότερα οι γιατροί μας είπαν ότι είναι αυτιστικός. Όλο αυτό σε επηρεάζει πολύ γιατί ειδικά τον πρώτο καιρό τον βλέπεις να ζορίζεται, να κλαίει και δεν ξέρεις πώς να τον βοηθήσεις. Μέχρι τη διάγνωση πήγαινε σε κανονικό σχολείο κι αυτό δεν τον βοηθούσε. Ήταν συνέχεια αναστατωμένος, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί, έκλαιγε συνέχεια. Μετά την αλλαγή σχολείου βελτιώθηκε αρκετά.
Οι άνθρωποι του νέου σχολείου μας βοηθάνε πολύ. Με τον καιρό μαθαίνεις πώς να το διαχειρίζεσαι καλύτερα. Πλέον καταλαβαίνουμε τι θέλει αλλά ξέρω πως αν βρεθεί με άγνωστους ανθρώπους θα έχει πρόβλημα. Τα πάντα είναι πιο δύσκολα σε σχέση με τα αδέρφια του αλλά πάντα υπάρχει μια θετική πλευρά. Όταν πετυχαίνεις κάτι μαζί του, έστω κι αν μοιάζει μικρό, σου δίνει μια απίστευτη ικανοποίηση. Χρειάζεται περισσότερη δουλειά αλλά η επιβράβευση είναι μεγάλη."
(Μαρκ Κουκουρέγια)
