14/05/2026
ຢຸດຮ້ອງໄຫ້ເລື່ອງເງິນໃນກະເປົ໋າ ແລ້ວຫັນມາເບິ່ງ "ຄວາມວ່າງເປົ່າ" ໃນຫົວຂອງເຈົ້າກ່ອນ!
ຟັງດີໆເດີ້... ຖ້າມື້ນີ້ເຈົ້າກຳລັງນັ່ງຈົ່ມວ່າ "ຂ້ອຍບໍ່ມີເງິນ", "ຂ້ອຍຕົກງານ", "ຕົ້ນທຶນຊີວິດຂ້ອຍຕໍ່າ"... ເຈົ້າຢຸດ! ຢຸດເວົ້າປະໂຫຍກຂີ້ແພ້ພວກນີ້ໄດ້ແລ້ວ. ເພາະໃນໂລກຂອງຄວາມເປັນຈິງ ໂລກບໍ່ໄດ້ສົນໃຈດອກວ່າເຈົ້າຈະທຸກປານໃດ. ຄວາມທຸກຍາກບໍ່ແມ່ນ "ບາບ", ແຕ່ການປ່ອຍໃຫ້ຊີວິດລ່ອງລອຍໄປວັນໆໂດຍບໍ່ມີ "ເປົ້າໝາຍ" ນັ້ນແຫຼະຄື "ອາຊະຍາກຳ" ທີ່ເຈົ້າກຳລັງເຮັດກັບຕົວເອງ.
ຄົນສ່ວນຫຼາຍເຂົ້າໃຈຜິດວ່າ "ເງິນ" ຄືຄຳຕອບຂອງທຸກຢ່າງ. ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວ ເງິນມັນເປັນພຽງແຕ່ "ຄະແນນ" ຂອງເກມຊີວິດ. ຖ້າເຈົ້າຫຼິ້ນເກມບໍ່ເປັນ, ບໍ່ມີກົນລະຍຸດ, ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍວ່າຈະໄປຮອດເສັ້ນໄຊບ່ອນໃດ, ຕໍ່ໃຫ້ມີເງິນກອງເຕັມໜ້າ ເຈົ້າກໍຈະຜັກມັນຖິ້ມຈົນໝົດຢູ່ດີ. "ການບໍ່ມີເງິນ" ມັນກໍຄືກັບຝົນຕົກ ມັນມາແລ້ວມັນກໍໄປ ມັນເປັນແຄ່ສະພາວະຊົ່ວຄາວ. ແຕ່ການ "ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ" ມັນຄືກັບເຂັມທິດທີ່ຫັກ... ເຈົ້າຈະຫຼົງທາງໄປຕະຫຼອດຊີວິດ ແລະ ຕາຍໄປແບບຄົນທີ່ໂລກບໍ່ຈື່.
ເປັນຫຍັງ "ເປົ້າໝາຍ" ຈຶ່ງແພງກວ່າ "ເງິນສົດ" ໃນທະນາຄານ?
ລອງຄິດເບິ່ງເດີ້... ເງິນມັນເປັນສິ່ງທີ່ "ໄຫຼ" ໄປຫາຄົນທີ່ມີ "ຄຸນຄ່າ". ແລ້ວຄຸນຄ່າຈະມາຈາກໃສ? ມັນກໍມາຈາກການທີ່ເຈົ້າມີເປົ້າໝາຍທີ່ຊັດເຈນວ່າເຈົ້າຈະສ້າງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງຂຶ້ນມາ.
ເປົ້າໝາຍຄື "ແມ່ເຫຼັກ": ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ວ່າເຈົ້າຕ້ອງການຫຍັງຢ່າງຮຸນແຮງ, ສະໝອງເຈົ້າຈະເລີ່ມເຮັດວຽກ. ມັນຈະເລີ່ມຊອກຫາທາງ, ຊອກຫາຄົນ, ຊອກຫາໂອກາດ. ແຕ່ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ, ຕໍ່ໃຫ້ໂອກາດຍ່າງມາຕົບໜ້າເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍຈະເບິ່ງບໍ່ເຫັນມັນ.
ເງິນຊື້ "ເວລາ" ບໍ່ໄດ້, ແຕ່ເປົ້າໝາຍເຮັດໃຫ້ "ເວລາ" ມີຄ່າ: ຄົນທີ່ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍຈະໃຊ້ເວລາໄປກັບການໄຖມືຖື, ເບິ່ງເລື່ອງຊາວບ້ານ, ແລະ ນອນຫາຍໃຈຖິ້ມ. ນັ້ນແຫຼະຄືວິທີການ "ຂ້າຕົວຕາຍ" ແບບຜ່ອນສົ່ງ.
ຄວາມທຸກຍາກທາງຄວາມຄິດ ປິ່ນປົວຍາກກວ່າຄວາມທຸກຍາກທາງການເງິນ: ເງິນຫາໃໝ່ໄດ້ສະເໝີ, ແຕ່ຖ້າ "ຈິດວິນຍານ" ເຈົ້າມັນພ່າຍແພ້ໄປແລ້ວ, ເຈົ້າກໍເປັນໄດ້ແຄ່ "ຊາກສົບທີ່ຍັງຫາຍໃຈໄດ້" ເທົ່ານັ້ນ.
ເຈົ້າຮູ້ຈັກແບຣນ Polo Ralph Lauren ບໍ່? ເຈົ້າຄິດວ່າລາວເກີດມາເທິງກອງເງິນກອງຄຳຫວາ? "ຜິດ!"
Ralph Lauren (ຫຼື ຊື່ເດີມແມ່ນ Ralph Lifsh*tz) ເກີດໃນຄອບຄົວອົບພະຍົບທີ່ທຸກຍາກໃນ New York. ລາວບໍ່ມີຕົ້ນທຶນ, ບໍ່ມີໃບປະລິນຍາດ້ານແຟຊັນ, ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເງິນຈະຊື້ເສື້ອຜ້າແພງໆໃສ່. ແຕ່ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ລາວມີ ແລະ ແພງກວ່າເງິນຂອງມະຫາເສດຖີໃນຍຸກນັ້ນຄື "ເປົ້າໝາຍທີ່ຊັດເຈນຈົນໜ້າຢ້ານ".
ໃນສະໄໝຮຽນມັດທະຍົມ, ເມື່ອມີຄົນຖາມວ່າ "ລາວຢາກເປັນຫຍັງ?", ລາວບໍ່ໄດ້ຕອບວ່າ ຢາກເປັນໝໍ ຫຼື ວິສະວະກອນ. ລາວຂຽນລົງໃນປຶ້ມເລີຍວ່າ "Millionaire" (ມະຫາເສດຖີ). ນັ້ນບໍ່ແມ່ນການເພີ້ຝັນ, ແຕ່ມັນຄື "ຄຳໝັ້ນສັນຍາ" ກັບຈິດວິນຍານຂອງລາວ.
ລາວເລີ່ມຕົ້ນຈາກການເປັນພະນັກງານຂາຍເນັກໄທ. ໃນຍຸກນັ້ນ ເນັກໄທມີແຕ່ແບບແຄບໆ ສີມືດໆ ຈືດໆ. ແຕ່ Ralph ມີເປົ້າໝາຍວ່າລາວຈະສ້າງ "Lifestyle" ຂອງຄົນຊັ້ນສູງໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ສຳຜັດ. ລາວອອກແບບເນັກໄທແບບກວ້າງ ແລະ ມີສີສັນສົດໃສ.
ຜົນຄືຫຍັງ? ເຈົ້ານາຍບອກວ່າ: "ມັນຂາຍບໍ່ໄດ້ດອກ, ໃຜຈະໃສ່!"
Ralph ເຮັດແນວໃດ? ລາວບໍ່ໄດ້ນັ່ງຮ້ອງໄຫ້ວ່າ "ຂ້ອຍບໍ່ມີເງິນທຶນຜະລິດ". ລາວຕັດສິນໃຈລາອອກ! ລາວເອົາເນັກໄທໃສ່ລິ້ນຊັກເກົ່າໆ ແລ້ວໄປຫາຮ້ານຄ້າຕ່າງໆດ້ວຍຕົວເອງ.
ລາວເຄີຍຖືກປະຕິເສດນັບຄັ້ງບໍ່ຖ້ວນ. ລາວເຄີຍບໍ່ມີເງິນແມ່ນແຕ່ຈະເຊົ່າຫ້ອງສະແດງສິນຄ້າ. ແຕ່ຍ້ອນ "ເປົ້າໝາຍ" ທີ່ຢາກສ້າງອານາຈັກ Polo, ລາວຈຶ່ງບໍ່ເຄີຍຢຸດ. ລາວປ່ຽນຈາກການຂາຍ "ຜ້າຜືນໜຶ່ງ" ໃຫ້ກາຍເປັນການຂາຍ "ຄວາມຝັນ". ຈົນໃນທີ່ສຸດ, ລາວສາມາດສ້າງອານາຈັກທີ່ມີມູນຄ່າຫຼາຍພັນລ້ານໂດລາໄດ້ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຈາກ "0".
ຖ້າ Ralph ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ, ລາວກໍຄົງເປັນແຄ່ພະນັກງານຂາຍເນັກໄທທີ່ນັ່ງຈົ່ມເລື່ອງເງິນເດືອນໜ້ອຍໄປຈົນຕາຍ. ແຕ່ຍ້ອນລາວມີເປົ້າໝາຍ, "ການບໍ່ມີເງິນ" ໃນມື້ທຳອິດ ຈຶ່ງເປັນແຄ່ "ບົດທົດສອບ" ບໍ່ແມ່ນ "ຈຸດຈົບ".
"ເງິນ" ຄືຜົນພອຍໄດ້ຂອງ "ເປົ້າໝາຍ" ທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຖ້າມື້ນີ້ເຈົ້າຍັງວົນວຽນຢູ່ກັບການຊອກເງິນໄປວັນໆເພື່ອແຄ່ໃຫ້ມີຊີວິດລອດ, ເຈົ້າກໍຈະ "ລອດ" ໄປວັນໆແທ້ໆ... ແລ້ວກໍຕາຍໄປແບບບໍ່ມີໃຜຈື່.
ຢຸດເອົາ "ຄວາມທຸກ" ມາເປັນຂໍ້ອ້າງ. ຢຸດເອົາ "ໂຊກຊະຕາ" ມາເປັນກຳແພງ. ໂລກນີ້ມັນຍຸດຕິທຳສະເໝີສຳລັບຄົນທີ່ມີ "ເປົ້າໝາຍ" ແລະ "ກ້າລົງມືເຮັດ" ແບບບ້າເລືອດ. ການທີ່ເຈົ້າເກີດມາທຸກ ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າ, ແຕ່ຖ້າເຈົ້າຕາຍໄປທັງໆທີ່ຍັງ "ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ" ແລະ "ຍັງທຸກຢູ່", ນັ້ນແຫຼະຄືຄວາມຜິດຂອງເຈົ້າ 100%!
"ຊີວິດທີ່ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍ ກໍຄືກັບເຮືອທີ່ບໍ່ມີຫາງເສືອ ຕໍ່ໃຫ້ມີນ້ຳມັນເຕັມຖັງ (ມີເງິນ) ເຈົ້າກໍໄປໃສບໍ່ລອດ... ແຕ່ຖ້າເຈົ້າມີເຂັມທິດທີ່ຊັດເຈນ ຕໍ່ໃຫ້ຕ້ອງພາຍເຮືອດ້ວຍມື (ບໍ່ມີເງິນ) ເຈົ້າກໍຈະຮອດຝັ່ງຝັນຢ່າງແນ່ນອນ!"
ມື້ນີ້... ເປົ້າໝາຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າ "ທີ່ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເງິນ" ຄືຫຍັງ? ຖ້າເງິນໃນໂລກນີ້ຫາຍໄປໝົດ, ເຈົ້າຈະຍັງເຫຼືອ "ຄຸນຄ່າ" ຫຍັງໃຫ້ຄົນອື່ນຈົດຈຳ?
ຄອມເມັ້ນບອກຂ້ອຍແດ່, ຂ້ອຍຢາກຮູ້ວ່າ "ສະໝອງ" ຂອງເຈົ້າ ຍັງເຮັດວຽກຢູ່ບໍ່!
Cr: Wongwilai Joummaney (ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງເພຈ SAMOUNGSETHI)
ຂຽນໂດຍ #ສະໝອງເສດຖີ #ສັງຄົມຄົນສ້າງຕົວເອງຈາກສູນ
