Arshad Nohrio Poet

21/09/2022

https://youtu.be/POyTxS5PSYo

Best sindhi Poetry / Voice Arshad Hothi /

20/09/2022

جيئي ڀٽو ...... واھ جو نظم آهي !
روحل ڪالرو جو نظم ۽ منهنجو آواز .....!!!!

19/09/2022

https://youtu.be/kk4hHIbcWFU

18/09/2022

https://youtu.be/Xqca-vmQpdY

16/09/2022

Portry : Allahdino Halani / Voice Arshad Hothi / Contect : 03492380685

13/09/2022

03492380685

11/09/2022

جي پرچي پوي يار ته خيرات ڪنداسين ...!!

11/09/2022

غزل____________شفيق جان ٿيٻو

لُڙڪن جِي هِيءَ لارَ ڇَڏي ڏي،
مُحب پَچارون سارَ ڇَڏي ڏي!

تو تَه چَيو هو شاعر هاڻي،
گُذريل يارِيون پِيار ڇَڏي ڏي!

تُون تَه هَلين پي ساڻِ هَوا سان،
هاڻِ پُڪارون يارَ ڇَڏي ڏي!

ڪَنڌ وَرائي ڏيڍِي اَک سان،
هاڻِ نِهارون *وار ڇَڏي ڏي!

ٽولِيءَ مان تو ٽارِيو ٿيٻا !
هاڻِ مَيارون خارَ ڇَڏي ڏي!

وار= ڀيرو ، گهمرو

11/09/2022

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
سِجُ لھڻ کان پوءِ
ڪاري رات صبحُ تائين منھنجي تنهائي سان رومانس ڪندي رھندي آھي.

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
ڳوڙھن جي ڳڙڻ کان پوءِ
اکيون ٿر جي ويران ڀِٽن جون ڀينر ٿي وينديون آھن.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
منھنجي اگهاڙي پيرن رستن جي شناخت وڃائي ڇڏي آھي.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
وڻن سان ڳالهائڻ منھنجو معمول بڻجي چُڪو آھي
۽ سڀ ٽاريون منھنجون محبوبائون آھن.

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
ڪجھ ڪتابن جو بنياد ڪوڙ تي ٻڌل هوندو آھي
جيڪو پڙھندڙن کي سئو سيڪڙو سچ لڳندو آھي.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
ڌرتي اھا عورت آھي جنھن کي غلامي جي ڪھاڙي صدين کان رَتو ڇاڻ ڪندي رھندي آھي

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
خاموشي اُهو احتجاج آھي
جنھن جي پويان آوازن جا ڪنڌ ڪپيل هوندا آھن.

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
اسين سڀ جيون جي قيدخاني جا اَسير آھيون
اسان کي آزاديءَ جو اُلڪو جيئڻ جو اُتساھ ڏيندو آھي

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
غريب جو بُکيو پيٽ اَمير جي گهڙيءَ جي ٽِڪ ٽِڪ کان وڌيڪ تيز ڊوڙيندو آھي

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
ڪجھ عورتون وڌندڙ عمر سان گڏ ٻار ٿينديون وينديون آھن.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
عاشق سگريٽ جي سُرمئي دونهي سان
محبوبا جو اگهاڙو پوٽريٽ ٺاھڻ جي ناڪام ڪوشش ڪندا رھندا آھن.

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
ننڊ منھنجي گھر جو ايڊريس وڃائي ويٺي آھي.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
آرسي مون کي ڏسي ٽُٽي پوندي آھي
۽ ديوارون ڪاوڙ مان مون کي گهر ڇڏي ٻاھر هَليون وينديون آھن.

مان اعتراف ٿو ڪريان تہ
برساتون اميرن جي گهرن تي رحمت
۽ مسڪينن جي جهوپڙين تي ڏمر ثابت ٿينديون آھن

مان اعترافُ ٿو ڪريان تہ
مون پنهنجي پوري ڄمار
ديوارن سان ڳالهائيندي گُذاري آھي.

#وڃايل وجود

11/09/2022

اڄوڪي ”ڪاوش دنيا“.............................

امراقبال

من ۾ ٿاڪ، تنھنجي نيڻن جا...

نوي واري ڏهاڪي جي بنھہ شروعات ۾، سنڌي شاعريءَ جي مقبول ڪتاب ”ڏيئا ڏيئا لاٽ اسان“ ۾ اياز جانيءَ جي شاعري پڙھي ھيم تہ سندس ڪيئي شعر ياد ٿي ويا ھيا. 1993ع ۾ رمپا پلازه ڪراچيءَ ۾ ساڻس، سنڌي ادبي سنگت جي گڏجاڻيءَ ۾ پھرين ملاقات ٿي ۽ ان کان پوءِ، مسلسل ميل جول سبب، ساڻس دوستيءَ ۽ سڪ جو رشتو جڙي ويو. جاني، سدائين مرڪندڙ ۽ ڌيمو ڳالھائيندڙ، اداس اکين وارو شخص هوندو ھيو. ھر ھفتي، خميس جي ڏھاڙي، گلشنِ حديد کان پنڌ ھڻي، سنگت جي گڏجاڻيءَ ۾ پھچندو ھيو. ھو سنگت ڪراچيءَ جو متحرڪ رڪن هيو. سندس شاعريءَ ۾ سمايل تخليقي حسن ۽ سندس گھرو تنقيدي شعور، سنگت جي گڏجاڻين جي سونهن ھوندا ھيا. سنگت جي رسمي گڏجاڻي پوري ٿيڻ کان پوءِ بہ، مختلف ھم خيال دوست، ٽولين جي صورت ۾، رمپاپلازہ جي مٿاھين ماڙ تي ٺھيل ڪينٽين تي، يا ھيٺ، مارسٽن روڊ تي، نيشنل آٽو پلازہ ڀرسان چانهن جي ھوٽل تي، يا وري پنڌ ئي پنڌ ريگل چوڪ صدر جي ايراني هوٽل تي اچي ويھندا ھيا. ڪچھريون ٿينديون ھيون ۽ اھي ڪچهريون، مختلف رُوٽن تي ھلندڙ آخري بَسُن جي آسري تائين جاري رھنديون ھيون. صدر ۾ ”ٿامس اينڊ ٿامس“ ۽ پٽ تي پکڙيل ”ڪيپيٽل بڪ اسٽال“ جو واس بہ ضرور وٺبو ھو.
ھڪ دفعي اياز جاني، ممتاز عباسي ۽ مان، سنگت جي گڏجاڻيءَ کان پوءِ، لياريءَ ۾ آثم ناٿن شاھي صاحب سان ملڻ ويا ھئاسون. ھوٽل تي، چانهن جي ڪوپ تي ساڻس، ڪچهري ٿي ھئي. منھنجي، سائين آثم سان اھا پھرين ۽ آخري ملاقات ھئي. جانيءَ جي ساڻس محبت پراڻي ھئي.
ھڪ دفعو پرويز ابڙو ۽ مان گڏجي گلشنِ حديد ويا ھياسون. مان پھريون دفعو سنڌين جي ھيءُ وستي ڏسي رھيو ھيس. ڪجهہ ٻين دوستن سان ملڻ کان پوءِ، جانيءَ وٽ اچي چانهن جو ڪوپ پيتو هيوسي. ان وقت ھو ٽيليفون کاتي ( ٽي اينڊ ٽي) ۾ نوڪري ڪندو ھيو. ايترن سالن کان پوءِ، تازو ئي 2022ع ٻيو دفعو گلشنِ حديد ويس. ھن دفعي بہ پرويز ابڙو ساڻ ھيو. ھن دفعي بہ جانيءَ وٽ ئي ويا ھياسي، ”اياز جاني ڪانفرنس“ ۾، جيڪا غوث پيرزادي ۽ جانيءَ جي سلڇڻي پٽ منصور اياز جي محنت ۽ محبت جو نتيجو ھئي. اياز جانيءَ جا گهرڀاتي بہ ھن تقريب ۾ شريڪ ٿيا ھيا.

اياز جانيءَ سان، ربط ۽ رابطو، منھنجي ڪراچيءَ کي ڇڏي اچڻ کان پوءِ بہ برقرار ھوندو ٻيو.
ھڪ دفعي سنڌي ادبي سنگت شاخ اڳڙا پاران نياز ملاح ۽ ٻين دوستن فقير نانڪ يوسف جي درگاھہ جي آڳر ۾ ”وائي مشاعرو“ منعقد ڪرايو، جنهن جي صدارت اياز جانيءَ کي ڪرڻي ھئي. مون کي بہ انھيءَ مشاعري جي دعوت ھئي. جاني ڪراچيءَ مان آيو، رات خيرپور ۾ منھنجي غريب خاني تي ٽِڪيو، صبح جو اسان ٻئي گڏجي ويگن ۾ سفر ڪري وڃي اڳڙا پھتاسون. مشاعري ۾ دوستن مون کي بہ اسٽيج تي ساڻس گڏ، خاص مھمان طور ويهاري ڇڏيو.
زندگيءَ جي آخري ڏھاڙن ۾ تہ ھو، ادبي تقريبن ۾ شرڪت جي حوالي سان ڏاڍو متحرڪ نظر آيو. سيوھڻ ۾ قلندر شهباز جي عرس جي موقعي تي ٿيندڙ مشاعري ۾ شريڪ ٿيو، ان جي فوراً بعد، شڪارپور جي جيم خاني ۾ سجاد مھر ۽ ٻي سنگت مشاعرو منعقد ڪرايو، اسان بہ خيرپور مان پھتاسون، مشاعري کان اڳ مھمان ھال ۾ ويٺل ھيا، مان جانيءَ جي ڀرسان وڃي ويٺس، ساڻس حال احوال ڪندي، سگريٽ دکايم. ڪجهہ ئي لمحن ۾ محسوس ڪيم، سگريٽ جي دونهين سبب، سندس طبيعت بي مزي ٿي رھي ھئي. مان اتان اٿي، ھال مان ٻاھر ھليو ويس. ٻن ٽن ڏينهن کان پوءِ جاني، زندگيءَ جي سموري سفوڪيشن مان ئي جان ڇڏائي، ھليو ويو. اھو 6 جون 2016ع جو اڀاڳو ڏينهن ھيو.
ھڪ دفعو، جاني، لطيف يونيورسٽي خيرپور ۾ سنڌي شعبي جي ليڪچرار لاءِ لکت واري ٽيسٽ ڏيڻ بہ خيرپور آيو ھو، مون کي ميزبانيءَ جو شرف بخشيو ھيائين. رات دير تائين ڪچھري ڪئي ھئي. پنهنجي شاعريءَ جي ڪتاب ڇپرائڻ جو سوچي رھيو ھيو. مھاڳ لکرائڻ لاءِ صلاحون ڪري رھيو ھيو. تاج جويي ۽ نورالهدىٰ شاھہ جا نالا کڻي رھيو ھو، پر اڳتي ھلي، 2016ع ۾ جڏهن سندس شاعريءَ جو اڪيلو ڪتاب ڇپيو تہ، ان جو مهاڳ امداد حسينيءَ کان لکرايو ھيائين. رسول ميمڻ ۽ انور ابڙي جا رايا بہ ڪتاب جو حصو ھيا. ڪتاب مون ڏي پوسٽ ڪيو ھيائين، ۽ مون مٿس تفصيلي تبصرو لکيو ھو، جيڪو ”ڪاوش دنيا“ جي ھنن ئي صفحن ۾ ڇپيو ھو. جيتوڻيڪ مضمون ۾ ٿورڙي تنقيد بہ ھئي، پر جانيءَ ان جي آجيان ڪئي ھئي. اھو مضمون منهنجي ڪتاب ”چھرا، ڪتاب، ڳالھيون“ ۾ شامل آھي. منهنجي ھن ڪتاب جي فلئپس تي، جانيءَ جي ان في البديھہ تقرير مان ٽڪرو ڏنل آھي، جيڪا ھن 2014ع ۾ جيم خاني خيرپور ۾ منھنجي ڪتاب ”کنڀ مورڻين جا“ جي مھورت تقريب ۾، خاص ئمهمان طور ڪئي ھئي. ان وقت جاني، نئين ديري ۾ ڪاليج ليڪچرار طور نوڪري ڪري رھيو ھو، ۽ اتي اڪيلو رھندو ھيو. ان کان اڳ ھن ڪجهہ عرصو، لطيف چيئر، ڪراچي يونيورسٽيءَ ۾، معمولي پگهار تي ريسرچ ايسوسيئيٽ جي ڪچي نوڪري بہ ڪئي. اھو عرصو ھن ڏاڍو ڏکيو گذاريو. روزانو صبح شام ڪوچ جو ڊگهي ٿڪائيندڙ سفر ۽ موٽ ۾ ملندڙ بنھہ ٿورو اجورو، سندس جيءَ کي جهوري وجهندا ھيا.

(3)

سال 2014ع ۾ جاني سچل سائينءَ جي سالياني عرس جي موقعي تي درازہ ۾ منعقد ٿيندڙ مشاعري ۾ شريڪ ٿيو ۽ پنھنجو منظوم خراج پيش ڪيائين. ”دل، درازہ، روشني“ سندس وائيءَ جي وراڻي ھئي. سال 2015ع ۾ سچل سرمست يادگار ڪاميٽي، خيرپور پاران، عرس جي موقعي تي، ٻين ايوارڊن سان گڏ، بهترين شاعر جو ايوارڊ اياز جانيءَ لاءِ اعلانيو ويو. ساڳئي سال، ڪاميٽيءَ پاران ايازگل، ادل سومري، سعيد منگيءَ ۽ زيب نظاماڻيءَ لاءِ بہ مختلف حوالن سان، ايوارڊن جو اعلان ٿيو. ذڪر ڪيل چار ئي ايوارڊ، ان وقت جي سنڌي ادبي سنگت سنڌ جي سيڪريٽريءَ کي ڀانءِ نہ پيا ۽ ھن ڪاميٽيءَ جي چيئرمين، خيرپور جي ڊپٽي ڪمشنر سان ملي، مٿس عرس تقريبن ۾ احتجاج ڪرڻ جا دھمان پٽي، اعلانيل ايوارڊ، ايوارڊ تقريب کان صرف ڪجهہ ڪلاڪ اڳ ۾ منسوخ ڪرائي ڇڏيا. اياز جانيءَ انھيءَ عمل تي، پنهنجو ڀرپور احتجاج رڪارڊ ڪرائيندي، پاڻ کي ملندڙ ايوارڊ نہ وٺڻ جو اعلان ڪري ڇڏيو. زندگيءَ جي وهنوار ۾، ھو پنهنجي ڪنهن بہ اصولي مؤقف ۽ راءِ تي ايمان جي پختگيءَ سان بيھڻ وارو ماڻھو ھيو. ھو سون تي سيڻ مٽائڻ وارو نہ ھيو، ھميشہ ڀرم جي بک کي، شان وڃائڻ کان ڀلو سمجهندو ھيو.

11/09/2022

پاڻ پنهنجي لا۽ آهيون، کوڙ آهيون!

ڪو هجڻ چاهي نه چاهي،
ڪو ملڻ چاهي نه چاهي ،
پنڌ هي آغاز کان انجام تائين ،
آ اڪيلي ئي ڪٽڻ جو ،
ڪو هلڻ چاهي نه چاهي،
پاڻ پنهنجا همسفر ٿي،
پاڻ سان پيا ٿا نڀايون ،
پاڻ پنهنجي لا۽ آهيون ، کوڙ آهيون...!
(اظهار سومرو)