17/08/2026
“Hoe is dat eigenlijk, samenwerken met je mama?” ❤️
Het is een vraag die ik de laatste tijd opvallend vaak krijg.
En ik denk dat mama en ik daar ongeveer hetzelfde op zouden antwoorden: eigenlijk voelt het heel natuurlijk.
We zijn al heel lang met z’n tweetjes en voelen elkaar daardoor ontzettend goed aan. Maar misschien nog belangrijker: we vullen elkaar aan.
Zij houdt van de verkoop, ik hou van de verhuur/rentmeesterschap.
Zij is sterk commercieel, ik hou ervan om ook achter de schermen alles mee in goede banen te leiden.
We geven elkaar ruimte. We zeggen wat we denken. Soms meteen, soms pas wat later. 😉 We kunnen eerlijk zijn tegen elkaar, zonder dat we ons anders moeten voordoen dan wie we zijn.
Mama heeft mij doorheen de jaren ongelooflijk veel vrijheid gegeven om mijn eigen weg te zoeken en tegelijk weet ik dat ze er staat wanneer ik haar nodig heb. Als steun, als klankbord en met haar eerlijke mening.
En misschien is dát wel wat onze samenwerking zo bijzonder maakt.
Niet noodzakelijk dat we moeder en dochter zijn, maar dat we gelijkgestemden zijn.
We delen hetzelfde doel: van Abricasa iets moois maken. Mensen persoonlijk helpen, hen ontzorgen en voor hun vastgoed zorgen zoals we dat voor onszelf zouden doen (al moeten we eerlijk toegeven dat we voor anderen soms beter zorgen dan voor onszelf 😉).
Samenwerken lukt volgens mij het mooist wanneer je jezelf mag zijn. Wanneer er ruimte is voor een andere mening, voor eerlijkheid, voor vertrouwen en voor ieders eigen sterktes.
En als je dat dan ook nog eens samen met je mama mag doen, besef je hoe bijzonder dat eigenlijk is. ❤️
En toegegeven… samenwerken met je mama heeft nóg een voordeel: als je ’s morgens weer eens je lunch vergeet, is de kans groot dat mama ervoor zorgt dat je toch niet met honger de dag door moet. 😉❤️
Fijne Moederdag, mama.
Op nog veel mooie jaren samen als moeder en dochter, maar vooral ook als twee mensen die samen in hetzelfde verhaal geloven. 🌷