Als verkoper doet het steeds een beetje hartpijn op het moment dat je je handtekening onder de verkoop zet. Eigenlijk verkoop je een stukje van je ziel en moet je weer op zoek gaan naar nieuw geluk. Daar tegenover staat de hartstocht van de koper die geslaagd is in deze zoektocht en enthousiast en ongeduldig uitkijkt naar de dag dat de sleutels tot geluk overhandigd worden. Met deze emoties moet je als makelaar heel nauwlettend zien om te gaan. Enerzijds dring je binnen in de privé levenssfeer van je opdrachtgevers en wel tot in de intiemste vertrekken van hun huis. Je moet een oordeel vellen over iemands dierbaarste en meest waardevolle goed en daar een prijs op zetten. Dat geeft soms een confronterend gevoel. Anderzijds moet je toch goed bij de zaak blijven: gebreken aan een huis zijn nu eenmaal niet romantisch en ook juridische of stedenbouwkundige haken en ogen moeten nuchter aangepakt worden. Soms moet je een koper in bescherming nemen om te voorkomen dat die straks, door blinde verliefdheid op een huis, in financiële problemen komt. Bovendien is niet alleen elk onroerend goed anders, er is niets zo verschillend als mensen. Daarvoor is een goede communicatie heel belangrijk, dat je als makelaar voelt en begrijpt wat de klant voelt en denkt.
