Kabir Kavah

02/22/2026

I got over 10 reactions on one of my posts last week! Thanks everyone for your support! 🎉

08/29/2024

برای استاد آزاد از خداوند بزرگ شفای عاجل میخواهم و همچنان از دوستان و شاگردان اش توقع می‌رود در حق اش دعا نمایند، گرچند برگشتن اش به حالت عادی معجزه آسا خواهد بود ولی دعای شما ثمر بخش اند.
استاد آزاد بدون شک یکی از پشکسوتان است که در عرصه آموزش در دایکندی و بامیان بخصوص شهرستان عام نقش مهم و اساسی داشته و در مسلک استادی اش بسیار علاقه مند و با شاگردانش از هر استادی مهربان تر بوده است.
متآسفانه استاد فعلن در یکی از شفاخانه‌ای ونکوور، کشور کانادا به اساس مشکلات قلبی دربخش Icu بستر می‌باشد. خداوند صحت اش را باز گرداند. آمین.

07/08/2024

تصویر از سال ۲۰۱۲ با خادم جان ساحل، یادش بخیر!

01/22/2024

تظاهرات در پیوند به نسل کشی هزاره ها و باز داشت دختران به بهانه‌ای پوشش حجاب از سوی گروه ط لبان در بزرگ شهر ونکوور- بی سی - کانادا.
یکشنبه، ۲۱-۱-۲۰۲۴.

01/01/2024

مانده نباشید! مانده ۲۰۲۳.
من که در ۲۰۲۳ بسیار دویدم و مانده شدم ولی احساس میکنم بعد از این همه ماندگی، نسبتن نفس راحت تر می‌کشم.
امید وارم در آخر ۲۰۲۴ نیز چنین باشد.
به هر ترتیب سال ۲۰۲۴ را برای شما خالصانه تبریک عرض نموده و بهترین های ۲۰۲۴ به همراه تان.
عکس ها از اولین شب ۲۰۲۴ یادگاری به دوستان باد.
با مهر.
ونکوور- Vancouver BC

11/27/2023

پدرم جانم مدتی است با مریضی نسبتن مزمن، همراه است و چند شبانه روزی در شفاخانه فرانسوی ها بستر بود که شفاخانه بدون کدام نتیجه‌ای رخصت کرد و این باعث نگرانی زیادی برایم شده بود.
بعد از آن به شفاخانه استقلال و یک شفاخانه دیگر جهت تداوی نیز رفتن، خوشبختانه امروز همراهش صحبت کردم فضل خدا خوب تر شده و پدرم امید وارانه و امید کننده همراهم صبحت نمود، دقایق از صحبت های پدر جانم لذت بردم و باری سنگین دوری از ایشان، از وزن اش کاسته شد.
درحق اش از دوستان التماس دعا.

11/23/2023

Emshab Safar Daram-Cover SongLyrics and Melody by: Babak Raadmaneshاین آهنگ در ابتدا توسط سروش در آلبوم یه دنیا اجرا و تو...

11/23/2023

نمی‌دانم، ازجمع آهنگ ها و آواز خوانان تنها از آهنگ و خواندن شکیلا بیشتر خوشم می‌آید و از آن لذت می‌برم.

Persian Music

11/05/2023

عشق به شدت اش نیست، به مدت اش است چنانچه
زمان انسان ها را عوض نمی‌کند بلکه حقیقت واقعی اش را نشان می‌دهند.
نوت: این طبیعت زیبا و دل انگیز نچندان شدت بلکه مدت عشق را به دل به آر مغان خواهد آورد.

10/07/2023

"شاید گریه اش از تعصب که همراهش شده باشد می‌باشند."
درود به شرفت قهرمان
او وارث پهلوان ناصر جوالی است، هم‌او که از جوالی‌گری گمرک کابل به مسابقات بین‌المللی رفت و پشت همه‌ی حریفان را به تشک مالید و با مدال طلا برگشت.
همان ناصر جوالی که یک هفته، مسؤولان ورزش دست‌هایش را با آب گرم و صابون می‌شستند تا ارزش پیش بردن به سمت رئیس‌جمهور را پیدا کنند!
گاهی حتما نباید یک قهرمان باشی و خاک تاتامی خورده باشی تا سوز و درد اشک‌های یک قهرمان را بفهمی!
گاهی باید یک مرد باشی تا ارزش اشک‌های یک مرد و یک قهرمان را درک کنی.
فریاد در سکوت و تنهایی‌های یک دلاور را حس کنی!
گاهی اشک و سکوت در تنهایی، بلندترین فریاد است، فریادی بزرگ‌تر از تیراج‌میر، رفیع‌تر از فهم و شعور بسیاری که دلیل این اشک‌ها و ساکت شدن‌ها هستند!
امروز دو مهدی، مهدی وکیلی (ملی‌پوش جوجیتسو) و مهدی کاظمی (خبرنگار افغانستان اینترنشنال)، در هانگژو، در یک راهرو تنگ، در جایی که دنیایی از احساس و بزرگی در آن جاری و تمام فضا را پر کرده بود، صحنه‌ای را خلق کردند که دل هر انسانی را به لرزه می‌آورد!
وقتی مهدی از مهدی می‌پرسد آیا حرفه‌ی شما جوجیتسو است؟
یعنی خرج و مخارج تان را از جوجیتسو در می‌آورید یا در کنارش کار و مصروفیت دیگری هم دارید؟
آن یکی مهدی با تکان‌های سر که نشان از غرور و شهامت یک قهرمان است، لبخند می‌زند!
لبخندی شبیه بزرگ‌ترین پوزخندهای عالم به تمام زندگی!
از این سر دنیا تا آن سر دنیا، بزرگ‌تر از تمام مدال‌ها و قهرمانی‌ها در ورزش!
فراتر از هانگژو و شبیه پوزخند یک قهرمان، به همه چیز!
مهدی می‌گوید، من نانوایی دارم، در آنجا کار می‌کنم و شب‌ها که بی‌کار شوم، تمرین می‌کنم!
یادم آمد آن شهرک‌ها را که ساختند و آن مسؤولان ورزش که کوخ شان کاخ‌ها شدند!
این مهدی می‌گوید، نمی‌دانم چه بپرسم، این خیلی سخت است، ورزشکارانی را که شما مقابل شان قرار می‌گیرید، حرفه شان ورزش است و...
دردها و غم بزرگی که آن مهدی در سینه دارد، مجال حرف زدن را ازش می‌گیرد، او به گوشه‌ای می‌رود، روی زمین می‌نشیند و آرام اشک می‌ریزد!
این اشک‌های یک ملی‌پوش است که نشان از ضعف او نیست که دلیل شهامت و مردانگی اش است، کسی که با دست‌های آردآلودش، آمده تا سری در میان سرها داشته باشد!
سری که همین حالا خیلی سر است!
دیگران فقط از زمین ورزش مدال می‌گیرند؛ در حالی که قهرمانان ما قبلا مدال‌های شان از میدان زندگی گرفته‌اند!
مردانی به بزرگی زنده‌یاد ناصر جوالی!
درود به شرفت قهرمان!
@نعمت رحیمی

10/06/2023

چه جالب!! از کثافت های کوچه چه جور شده!
قضاوت دست شما.

09/15/2023

با تاتَه (کاکا) های خوبم اسحاق علی پیکار و انجنیر طاهر تابان، قصه های دور و نزدیک را کردیم و از دیدار هم لذت بردیم.
14-9-2023