15/04/2026
Πρέπει να θρηνήσουμε θύματα για να γίνει κάτι; Ναι, έγινε. Τώρα τι θα γίνει;
Η τραγωδία στη Γερμασόγεια δεν ήταν «ατύχημα». Ήταν το αποτέλεσμα μιας κατάστασης που όλοι γνώριζαν — και κανείς δεν αντιμετώπισε έγκαιρα.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τι έγινε. Είναι γιατί συνεχίζει να συμβαίνει
Για πόσο καιρό ακόμα θα μιλάμε για «γνωστά προβλήματα» που κανείς δεν λύνει;
Για πόσο καιρό θα υπάρχουν κτίρια χαρακτηρισμένα ως επικίνδυνα, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση;
Και, τελικά, ποιος προστατεύει τον πολίτη;
Tο πρόβλημα δεν είναι άγνωστο. Είναι γνωστό, καταγεγραμμένο και —το χειρότερο— διαχρονικά αναβαλλόμενο.
Υπάρχει νομοθεσία. Υπάρχει το ΚΕΦ. 224.
Υπάρχουν διαδικασίες, πρόνοιες και εργαλεία.
Αυτό που δεν υπάρχει είναι η εφαρμογή.
Όταν εταιρείες, σύνδεσμοι και οργανισμοί επισημαίνουν επανειλημμένα κινδύνους…
Όταν γίνονται εισηγήσεις, κατατίθενται προτάσεις και κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου…
Και παρ’ όλα αυτά δεν αλλάζει τίποτα — τότε το πρόβλημα παύει να είναι τεχνικό. Γίνεται θεσμικό.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε την επόμενη κατάρρευση για να κινητοποιηθούμε.
Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι η ασφάλεια εξαρτάται από την τύχη.
Αν το κράτος δεν μπορεί να εφαρμόσει τους μηχανισμούς που το ίδιο έχει θεσπίσει, τότε οφείλει να το παραδεχτεί.
Και αν δεν μπορεί να το κάνει μόνο του, τότε πρέπει να δώσει χώρο σε εκείνους που μπορούν.
Η προστασία των πολιτών δεν είναι θεωρία. Είναι πράξη.
Και η απουσία πράξης κοστίζει ζωές.
Τι μπορεί να κάνει ο πολίτης σήμερα;
Να μην αγνοεί τα σημάδια. Ρωγμές, φθορές και καθιζήσεις δεν είναι «φυσιολογικές».
Να απαιτεί ελέγχους και επίσημες αξιολογήσεις.
Να μην επαναπαύεται σε διαβεβαιώσεις χωρίς τεκμηρίωση.
Να διεκδικεί διαφάνεια — γιατί η ενημέρωση είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο.
Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς:
η ευθύνη δεν μπορεί να μετακυλίεται στον πολίτη.
Η ευθύνη ανήκει σε εκείνους που έχουν την εξουσία να προλαμβάνουν, όχι να διαπιστώνουν εκ των υστέρων.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις.
Χρειάζεται αποφάσεις.
Χρειάζεται εφαρμογή.
Χρειάζεται λογοδοσία.
Η τραγωδία στη Γερμασόγεια δεν είναι «μεμονωμένο περιστατικό».
Είναι πάρα πολλά τα κτίρια που έχουν κριθεί επικίνδυνα και πρέπει να εκκενωθούν — δυστυχώς, όμως, αυτό δεν γίνεται.
Και γιατί να φτάσουμε μέχρι εκεί; Γιατί να μην υπάρχει μία νομοθεσία που να αποτρέπει τις περιστάσεις και τις καταστάσεις από το να φτάσουν σε αυτό το σημείο;
A.J PROSPERIOUS PROPERTY MANAGEMENT GROUP LTD
#Κύπρος #Λεμεσός
#Ακίνητα
