14/01/2025
پدر؛ حضور بیپایان و یاد جاودان
پدر یعنی زندگی، یعنی امید، یعنی ستون استواری که هر لحظه بر آن تکیه میکنی.
پدر که باشد، خانه روشن است، دل قرص است، و زندگی جریان دارد.
صدای نفسهایش، آرامش است و نگاهش، پشتوانهای ابدی.
پدر که هست، انگار خداوند مهربانیاش را به زمین هدیه کرده است.
اما پدر که نباشد...
خانه دیگر آن گرمای گذشته را ندارد.
صدایش در گوشهایمان مانده، اما دیگر طنین خندههایش در فضای خانه جاری نیست.
عکسهایش را میبوسیم، اما جای دستهای گرمش بر شانههایمان خالی است.
ای پدر!
برای آنان که هنوز حضورت را دارند، تو نعمت بیهمتایی؛
و برای ما که تو را در قلبهایمان نگه داشتهایم، یاد تو همچون چراغی است که هرگز خاموش نمیشود.
روزت مبارک، ای تکیهگاه جاودانهی زندگی؛
چه در کنارمان باشی، چه در آسمانها، همیشه عاشقت خواهیم بود.