26/11/2023
ကလေးကို ဒုက္ခခံခိုင်းပါ
~~~~~~~~~~~~~~~
တခါတုန်းက ဘေးချင်းကပ် နေတဲ့ အိမ်လေး နှစ်အိမ် ရှိတယ်။ ပထမအိမ် ကတော့ ထမင်း၊ ဟင်း စားစရာ ချက်ပြုတ် ရောင်းပါတယ်။ အဲ့ဒီအိမ်နဲ့ ကပ်ရက်အိမ်ကတော့ ဗွီဒီယို အခွေအငှားဆိုင် ဖွင့်ထားပါတယ်။ ထမင်း၊ ဟင်း ရောင်းတဲ့ ဆိုင်မှာ ကလေးတယောက် ရှိသလို ဗွီဒီယိုအခွေ အငှားဆိုင် မှာလည်း ရွယ်တူကလေး ရှိပါတယ်။
ကျောင်းဆင်းလာချိန်ဆို ထမင်းဆိုင်က ကလေး ကတော့ ည ၉ နာရီ အထိ အမေကို လာကူရောင်း ပန်းကန်သိမ်း၊ ဧည့်သည် တွေကို စားစရာများ နေ့တိုင်း ကူချပေးပါတယ်။ အခွေအငှားဆိုင်က ကလေးကတော့ ကျောင်းက ပြန်လာတာနဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ ဂိမ်းထိုင်ဆော့ နေတတ်ပါတယ်။ ဗိုက်ဆာ လာရင်တော့ အဖေကို ဘေးဆိုင်မှ စားစရာများ ဝယ်ပေးရန် အော်ဟစ်မှာပြီး အခန်းထဲ အထိ လာပို့ခိုင်း တတ်ပါတယ်။
ထမင်းဆိုင်က ကလေးဟာ ကျောင်းတက်ရင်း စီးရန် ဆိုင်ကယ် လိုချင်တာ နောက်ဆုံး အတန်း ၁၂ တန်း တက်မှ ရပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ အမေက သူ့လုပ်အားခ အဖြစ် တရက်ကို ၁၀၀ ပေးပြီး ၄၀ ကိုတော့ ကျောင်းမုန့်ဖိုး အဖြစ် ပေးပါတယ်။ လိုချင်တာလေး များကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပိုက်ဆံစုပြီး ဝယ်ရပါတယ်။
အခွေအငှားဆိုင်က ကလေးကတော့ ဝမ်းတူးကော ဖုန်းလေး အသစ် ထွက်လာကာ စမှာပဲ အမေကို ဝယ်ပေးဖို့ ပူဆာတာနဲ့ ဝယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူဟာ ကျောင်းမှာ ပထမဦးဆုံး ဖုန်းရှိသူ၊ ဆရာမ ထက်တောင် စောပြီး ဟမ်းဖုန်း ကိုင်နိုင်သူ ဖြစ်ပါတယ်။
ထမင်းဆိုင်က ကလေးဟာ စနေ၊ တနင်္ဂနွေဆို အဖေ ကိုယ်စား ဈေးသွားဝယ် ရပါတယ်။ ဈေးမှာ ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တိုင် သွားဝယ်ပြီး ဆိုင်ကို သယ်လာရပါတယ်။ အခွေအငှားဆိုင်က ကလေး ကတော့ စနေ၊ တနင်္ဂနွေဆို အံဆွဲထဲက ပိုက်ဆံတွေ နှိုက်ယူပြီး သူငယ်ချင်းများနဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်၊ စတိုးဆိုင် သွားတတ်ပါတယ်။
တနေ့မှာတော့ နှစ်အိမ်လုံးဟာ တောကဘုရားပွဲကို သွားကြပါတယ်။ အပြန်မှာတော့ နှစ်အိမ်လုံးမှ မိဘတွေ ကားမှောက်ပြီး ဆုံးသွားပါတယ်။ထမင်းဆိုင်က ကလေးက ၁၂ တန်း အောင်ပြီမို့ သူ့လုပ်အားခနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ ဆိုင်ကယ်ကို မောင်းပြီး ဈေးသွားဝယ်ပြီး ဆိုင်ကို ပုံမှန်အတိုင်းဆက်ဖွင့်ကာ သူ့ထက် အငယ်ကလေးကို ရှာကျွေးပါတယ်။
အခွေအငှားဆိုင်က ကလေးကတော့ ၁၂ တန်း အောင်ရော မိဘငွေတွေ သုံးဖြုန်းတာ ဘယ်နှစ်နှစ် ခံမလဲ။ အခုတော့ ပြောင်ကုန်ပြီမို့ အိမ်ကိုရောင်းရန် ကြော်ငြာလိုက် ပါတယ်။ ထမင်းဆိုင်က ကလေးဟာ အခွေအငှားဆိုင် ရောင်းရန် ဆိုင်းဘုတ်ကို တွေ့တော့ သူ့ပိုက်ဆံနဲ့ မိဘတွေ စုထားတဲ့ ပိုက်ဆံ ပေါင်းပြီး ဘေးချင်းကပ်ရက် အိမ်ကို ဝယ်လိုက်ပါတယ်။
အခွေအငှားဆိုင်က ကလေးဟာ အိမ်ရောင်းရငွေ သန်းပေါင်းများစွာ ရှိတာမို့ မိုးမမြင် လေမမြင် သိပ်ပျော်ရွှင် လို့ပေါ့။ ထမင်းဆိုင်က ကလေးဟာ နံရံတွေကိုဖြို၊ တဆိုင်ထဲ ဖြစ်လာရန် ပြင်လိုက်ပြီး စားပွဲတွေ ထပ်ဖြည့် ထည့်ကာ ဆိုင်ကြီးဖြစ်လာတော့ လူတွေ အများကြီး လာစားနိုင်ရန် အရင်ကထက် ရောင်းကောင်း လာရန် ပြင်ဆင်ပါတယ်။
နောက်နှစ်များ မကြာမီ ထမင်းဆိုင်ကလေးဟာ ပိုမို ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝကို ရောက်သွားပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုရင် ဈေးရောင်းကောင်း လို့ပါပဲ။ အခွေအငှားဆိုင်က ကလေးဟာ ရှိသမျှ ငွေတွေလည်း သုံးလို့ ကုန်ပြီမို့ သူများဆီမှာ အလုပ် သွားလုပ်နေရ ပါတော့တယ်။
လိုချင်တာတွေကို လက်ညှိုးလေး ထိုးပြလိုက်တာနဲ့ အကုန် ရလာတတ်သူ တယောက်၊ နောက်တယောက်ကတော့ လိုချင်တာရဖို့ စိတ်ရော ကိုယ်ရော လုပ်အားရော ကိုယ်တိုင်လည်း အားစိုက် ရင်းနှီးမြုပ်နှံ ခဲ့ရပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မိဘတွေလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီး နောက်ပိုင်း တယောက်ချင်းစီမှာ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်တဲ့ မိဘရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှု အတိုင်း ဆက်လက်ရှင်သန်ကာ မတူညီတဲ့ ဘဝတွေကို လျှောက်လှမ်းနေကြတာပါပဲ။
ကလေးရဲ့ ဒုက္ခ ခံစားရမှုတွေကို သူ့ဘာသာ ခံပါစေ လို့ ဒီနေ့မှာ ကြိုးစား သည်းခံပြီး မနေနိုင်ရင် မိတ်ဆွေ မရှိတော့တဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မိတ်ဆွေရဲ့ ကလေးဟာ သူ့ဘဝကို ပျော်ရွင် ချမ်းသာစွာ နေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့် ပါနဲ့တော့။ မိတ်ဆွေတို့ဟာ အသက် တထောင် ပြည့်အောင် နေကြရမှာ မဟုတ်တာကို မမေ့ပါနဲ့။
ဒီနေ့မှ စ၍ မိတ်ဆွေရဲ့ ကလေးကို အမှား၊ အမှန်ကို ဝေဖန်ပိုင်းခြား နိုင်အောင်၊ တာဝန်ယူတတ်အောင်၊ ဘဝရဲ့ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ အရသာကို သိအောင် လေ့လာသင်ကြား ပေးသင့်ပါတယ်။ စည်းစိမ်အပြည့်နဲ့ ဇိမ်ကျနေဖူးတဲ့ သူတယောက်ဟာ အခုတော့ ဒုက္ခတွေ ခံနေရပြီး၊ ဒုက္ခတွေ ခံခဲ့ရဖူးသူ တယောက်ကတော့ အခုချိန်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ နေနိုင်သွားပါပြီ။
လိုချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ပိုက်ဆံစု ဝယ်ခိုင်းပါ။ ဘယ်သူမှ တစုံတယောက် အတွက် ဘဝ တသက်တာလုံး ငွေရှာပေး မနေနိုင်တာကို မိတ်ဆွေလည်း ကောင်းစွာ သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ဒါ့ကြောင့် မိတ်ဆွေရဲ့ ကလေးကို သူ့ဘာသာသူ ငွေရှာနိုင်အောင်၊ သူ့ဘဝသူ ရပ်တည်နိုင်အောင် သင်ပေးထား သင့်ပါတယ်။
အမြင်မတူတဲ့သူကျော်သွားပါ✌️✌️