18/09/2026
Πριν γίνει ένας από τους χαρακτηριστικούς λόφους των Εξαρχείων, ο Λόφος Στρέφη είχε εντελώς διαφορετική χρήση.
Η περιοχή συνδέθηκε παλαιότερα με την ονομασία Πινακωτά, ενώ ορισμένες πηγές την ταυτίζουν με τμήμα του αρχαίου Αγχεσμού.
Τον 19ο αιώνα πέρασε στην οικογένεια Στρέφη, από την οποία πήρε τελικά το σημερινό του όνομα.
Από περίπου το 1840 μέχρι τη δεκαετία του 1920 λειτουργούσε εκεί λατομείο. Η πέτρα του χρησιμοποιήθηκε στην οικοδομική ανάπτυξη της γειτονικής Νεάπολης, ενώ η εξόρυξη άλλαξε σημαντικά τη μορφολογία του λόφου.
Το 1926 ξεκίνησε η συστηματική δενδροφύτευσή του.
Σύμφωνα με έναν γνωστό αθηναϊκό θρύλο, αφορμή για τις πρώτες φυτεύσεις ήταν η σύζυγος μέλους της οικογένειας Στρέφη, που διαμαρτυρόταν επειδή η σκόνη του λατομείου λέρωνε την απλωμένη μπουγάδα της. Η ιστορία είναι γοητευτική, αλλά δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη.
Σήμερα ο λόφος καταλαμβάνει περίπου 50 στρέμματα πάνω από τα Εξάρχεια και διαθέτει μονοπάτια, υπαίθριο θέατρο, γήπεδο και χώρους πρασίνου, αποτελώντας έναν από τους ελάχιστους φυσικούς εξώστες της πυκνοδομημένης περιοχής.
Από λατομείο του 19ου αιώνα σε έναν από τους σημαντικότερους πνεύμονες πρασίνου των Εξαρχείων, ο Λόφος Στρέφη παραμένει μέχρι σήμερα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Αθήνα μεταμορφώνει και επαναχρησιμοποιεί τον αστικό της χώρο.