26/11/2025
« ព្រោះបងស្រលាញ់អូន »
ភាគទី2
ការពារអូនពីចម្ងាយ
ក្នុងបន្ទប់ដ៏សែនងងឹត ប៉ុន្តែវាហ៊ាក់ដូចជាធំទូលាយ បើមើលតាមចំណាំងផ្លាតនៃពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលចាំងចូលបន្តិចម្តង បង្ហាញឲ្យឃើញសភាពនៃបន្ទប់ទាំងមូលសមល្មមនឹងអាចស្មានថាខាងក្នុងមានអ្វីខ្លះ ទាំងអាវុធនិង ឧបករណ៍ធ្វើទារុណកម្មជាច្រើនទៀតដែលតម្រៀបដាក់ជិតគ្នារាប់មិនអស់។ ក្រឡេកទៅជ្រុងម្ខាងទៀតនៃបន្ទប់ទាំងមូល ក៏ប្រទះនឹងបុរសរាងខ្ពស់ស្រឡះដដែល គេអង្គុយគងទាក់ខ្លាក្រេបទឹកតែក្បែរបុរសម្នាក់ទៀតដែលមានវ័យចាស់ជាងខ្លួនបន្តិច គាត់គឺchengyu ជាបងប្រុសបង្កើតរបស់គេ ត្បិតទាំងពីរនាក់ជាបងប្អូនស្រលាញ់គ្នាក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែតាមការនិយាយស្តី តាមកាយវិហារ ឫកពា គ្មានអ្នកណាចាញ់អ្នកណាទេ។
« ដៃឯងយ៉ាងមិចហើយ? »
« ហុឹស! របួសសើរស្បែក! » កម្លោះញញឹមឌឺបន្តិចសម្លឹងមើលដៃដែលរុំដោយបង់របួសមុននឹងតបទៅវិញ
« ឯងដឹងហើយឬនៅថាជាអ្នកណា?? »chengyu និយាយឡើងម្តងទៀតក្រោយអង្គុយបង្ហុយបារីអស់មួយដើម
« ពូKai ! ឯងទៅដោះស្រាយជាមួយប៉ាទៅ យើងមិនចង់លូកដៃជាមួយបងប្អូនគាត់ទេ! » Chicheng ដកកាំភ្លើងចេញពីខោប៉ាវដាក់លើតុឲ្យបងប្រុស កន្លងមកគេមិនធ្វើអ្វី មិនអើពើមិនមែនថាគេខ្លាចនោះទេ ព្រោះគេគ្រាន់តែមិនចង់ខ្វល់ជាមួយប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមនុស្សបើមិនប្រដៅខ្លះវានឹងបានចិត្តមិនខាន ព្រោះនេះមិនមែនជាលើកទី1ទេដែលគាត់បញ្ជូនមនុស្សឲ្យមកសម្លាប់ក្មួយបង្កើតរបស់ខ្លួនឯងបែបនេះទេ។
សំណួរសួរថាតើហេតុអ្វីគាត់តាមសម្លាប់chicheng ដូច្នេះ?
ដូចដែលដឹងស្រាប់ ត្រកូលtianជាត្រកូលដែលមានបំផុតប្រចាំប្រទេស ។ chengyuកូនប្រុសច្បងគាត់ជាមនុស្សដែលចូលចិត្តភាពសប្បាយ គាត់ចង់មានជីវិតបែបសាមញ្ញធម្មតាហើយគាត់នឹងមិនលូកដៃក្នុងការងាររបស់គ្រួសារឡើយ ជាពិសេសគាត់នឹងធ្វើតែការងារដែរសុច្ចរិតប៉ុណ្ណោះ ខុសពីកូនប្រុសពៅtian xuning ឬក៏Chicheng គាត់ជាមនុស្សឈាមត្រជាក់ និងគួរឲ្យខ្លាចបំផុត Chicheng ចូលប្រឡូកទាំងអស់ មិនថាការងារល្អឬការងារអាក្រក់ឬសង្គមងងឹត គ្រាន់តែមិនដែលចេញបង្ហាញមុខមាត់តែប៉ុណ្ណឹងឯង គេនេះហើយក៏ជាអ្នកស្នងមរតទាំងអស់របស់ត្រកូលផងដែរ សូម្បីតែជំនួញ ក្រុមហ៊ុនដែលពូរបស់គេធ្លាប់គ្រប់គ្រងក៏មានភាគហ៊ុនធំជារបស់គេដែរ នេះក៏ដោយសារតែភាពឈ្លាសវៃ និងសមត្ថភាពដ៏ពូកែពីធម្មជាតិរបស់គេនេះហើយ អ្វីដែលសំខាន់ កាលពីមុនលោកtian និងលោកKaiដែលជាបងប្អូនជីដូនមួយចង់ភ្ជាប់សាច់ឈាមឲ្យកាន់តែជិតស្និតនឹងគ្នាបន្ថែមទៀត ក៏ផ្សំផ្គុំកូនប្រុសស្រីទាំងពីរឲ្យជាគូរនឹងគ្នា គឺChicheng និងyueyue (កុំឲ្យបែកទ្រព្យ) ប៉ុន្តែបានផ្តាច់ពាក្យកាលពីមួយឆ្នាំមុនព្រោះតែខាងកូនប្រុសមិនព្រម(គេអត់ចូលចិត្ត តែមិនស្រលាញ់មិននៅជាមួយដាច់ខាត) រហូតធ្វើឲ្យមានទំនាស់គ្រួសារនឹងគ្នា បង្កើតបានជាការខឹងស្អប់ដល់សព្វថ្ងៃ។
« ខ្ញុំចាប់មនុស្សមកបានទាំងអស់ហើយលោកប្រុស »suming ដើរចូលមកជាមួយការឱនគំនាបបន្តិចព្រមដោយកូនចៅ3-4នាក់ពីក្រោយទៀតដែរ
« សំលេសចោល រួចផ្ញើរឲ្យម្ចាស់វាវិញ! » Chicheng និយាយទាំងទាញបារី1ដើមមកជក់ម្តង មុននឹងដាក់ពែងតែដែលនៅក្នុងដៃចុះ
« បាទ! លោកប្រុសល្ងាចនេះមានណាត់ញុំាបាយជាមួយលោកស្រី លោកប្រុសនឹងទៅទេ?? »
« ត្រៀមឡាន! » តាមសម្តីនឹងទឹកមុខយើងអាចដឹងថាបុរសសង្ហារម្នាក់នេះមុខងាប់ ក្រអឺតក្រទមមិនសូវនិយាយស្តីច្រើនប៉ុណ្ណាដែរ
« បាទ! »sumingទទួលបញ្ជារម្តងទៀតមុននិងដើរចាកចេញទៅ
« និយាយអញ្ជឹង! យប់មិញឯងទៅណា? »ក្រោយស្ងាត់យ៉ាងយូរchengyuក៏លើកពីរឿងយប់មិញមកនិយាយម្តង ព្រោះរាល់ដងគេត្រូវចាំប្អូនប្រុសមកវិញពិភាក្សាគ្នា ប៉ុន្តែយប់មិញគេបែរជាបដិសេធមិនមក
« សួរធ្វើអ្វី?? » Chicheng សម្លក់គាត់បន្តិចព្រោះមានអារម្មណ៍ថាបងប្រុសចង់ជ្រៀតជ្រែករឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ
« យើងគ្រាន់តែចង់ដឹង! អេ៎...ក្មេងប្រុសភ្នែកធំៗ ស្គមៗនឹងជាអ្នកណាគេទៅន៎..?? » chengyuនិយាយចំអន់ ដោយមិនភ្លេចតាមមើលពិរុទ្ធរបស់ប្អូនប្រុសឡើយ
« ឯងកុំទៅពាក់ព័ន្ធនឹងគេ! » Chicheng សម្លឹងទៅបងប្រុសបែបដាក់គំនាបខ្លាំង របៀបថារឿងគេកុំលូកដៃឲ្យសោះ
« យើងមិនដែលខ្វល់ស្រាប់ហើយ គ្រាន់តែប្រាប់សុវត្តិភាពរបស់គេគឺស្ថិតក្នុងដៃឯង គិតទៅមើល ឯងនៅជាមួយគេមួយយប់ មិនគិតថាពូKaiនឹងដោះលែងគេហេស៎?? » chengyuដាក់ដៃគោះស្មាប្អូនប្រុសតិចៗមុននឹងទាញបារីមកជក់បន្ថែមទៀត
. . .
តឺត៚
« ស៊ើបប្រវត្តិក្មេងប្រុសនោះឲ្យខ្ញុំ! »Chicheng ទម្លាក់ទូរស័ព្ទចុះ អង្គុយបង្ហុយបារីមួយដើមក្នុងការិយាល័យមុននឹងងើបចាកចេញ
« បាទ ចៅហ្វាយ! »
Tianlei group
តុបៗ តុបៗ
តុបៗនេះមិនមែនជាសម្លេងនៃស្នូរស្បែកជើងកែងរបស់នារីណាម្នាក់ឡើយ វាបន្លឺឡើងពីជ្រុងម្ខាងនៃជណ្តើរយន្ត ដោយក្មេងប្រុសរាងល្អិតម្នាក់ កម្ពស់ល្មមសមនឹងរូបរាង គ្រងដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៍ផ្កាឈូកស្រាល មានភ្នែកកញ្ជ្រោង មើលក៏ដឹងថាគាត់កាចឆ្នាស់មិនធម្មតាដែរ
« បងning នៅក្នុងការិយាល័យដែរទេ?? » សម្លេងស្រួយស្រឹប បន្លឺកាត់ត្រចៀកលេខាដែលកំពុងតែផ្ចឹតផ្ចង់នឹងអេក្រង់កុំព្យូទ័រ ទើបនាងរហ័សងាកមកតបយ៉ាងរហ័ស
« ចាស៎ អគ្គនាយកកំពុងជាប់ប្រជុំ អ្នកប្រុសអាចរង់ចាំខាងក្នុងសិនបាន! »
« ពេលណាបងNingរួចរាល់? »
« ចាស៎ ប្រហែលជាកន្លះម៉ោងទៀត! » នាងលើកដៃមកមើលនាឡិកាមុននឹងតបមកវិញ
ក្មេងប្រុសបញ្ចេញទឹកមុខបែបមិនពេញចិត្ត មុននឹងលេខារត់មកបើកទ្វារនាំគេឲ្យទៅអង្គុយចាំនៅលើសាឡុងដែលមានក្បូរក្បាច់យ៉ាងស្អាតនឹងធំទូលាយ
Cut...
« គម្រោងសាងសង់នេះ ពួកយើងបានដាក់ស្នើររួចរាល់ហើយ នៅចាំតែអគ្គនាយកយល់ព្រមតែប៉ុណ្ណោះ លោកគិតយ៉ាងមិចដែរ? »បុរសវ័យចំណាស់និយាយ រួចរាល់ព្រមទាំងចោទជាសំណួរហើយក៏ដាក់ខ្លួនអង្គុយកន្លែងដើមវិញ ក្រោយបទបង្ហាញរបស់ខ្លួនត្រូវបានបញ្ចប់ យ៉ាងរលូន
« okទម្លាក់ឲ្យផ្នែកគ្រប់គ្រង គម្រោងនេះនឹងចាប់ផ្តើមនៅដើមខែក្រោយ! មានអ្នកណាចង់បន្ថែមយោបល់ទេ?? »xuning
« គម្រោងនេះល្អ ប៉ុន្តែយលើថានៅត្រង់នេះបើបន្ថែម ដោយសួនកំសាន្តមួយទៀតល្អណាស់ ខ្ញុំយល់ថាភ្ញៀវទេសចរណ៍ភាគច្រើនមិនត្រឹមតែចង់ដើរលេងនឹងញុំាអាហារតែប៉ុណ្ណោះទេ ពួកគេក៏ត្រូវការទីតាំងដើរកំសាន្ត និងកន្លែងស្អាតដើម្បីថតរូបផ្សេងទៀតក្រៅពីមាត់សមុទ្រនិងផ្សារទំនើបផងដែរ» kangho បុរសវ័យសាបផ្លាយ ជាជនជាតិកូរ៉េ គាត់បញ្ចេញមតិកាត់អ្នកប្រជុំធំៗទាំងអស់តាមគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនដែលបានសិក្សាស្រាវជ្រាវមកដូច្នោះ
« ខ្ញុំយល់ថាគំនិតផ្តួចផ្តើមនេះក៏ល្អដែរ! យើងក៏អាចទាញប្រាក់ចំណូលមកវិញបានដូចគ្នាដោយការលក់សំបុត្រ»kari ម្ចាស់ភាគហ៊ុនហិរញ្ញវត្ថុជនជាតិជប៉ុន គាត់យល់ស្របទៅលើគំនិតនេះយ៉ាងខ្លាំង អ្វីក៏ដោយឲ្យតែអាចផលិតបានជាលុយមកវិញ តើខ្លាចអីនឹងចំណាយនោះ
« បើគ្មានអ្នកជំទាស់ ឬយោបល់បន្ថែមសម្រេចធ្វើតាមនឹងចុះ ផ្ញើរគម្រោងនេះឲ្យខ្ញុំ ហើយផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុជួយបន្ថែមទឹកលុយ ទៅលើការសាងសង់បន្តទៀត បន្ទុកផ្នែកនេះលោកfang ត្រូវតែត្រួតពិនិត្យលម្អិតរៀងរាល់មួយខែខ្ញុំនឹងបញ្ចូនមនុស្សឲ្យទៅមើលការសាងសង់ម្តង! »
« បាទ អរគុណលោកអគ្គនាយក! »
« សម្រាកត្រឹមនឹងចុះ! »ក្រោយបញ្ចប់ការប្រជុំអ្នកមានភាគហ៊ុនធំៗជាច្រើនត្រូវមកចាប់ដៃជាស្វាគមន៍ និងសន្ទនាគ្នាទៅវិញទៅមកចំពោះការចាប់ផ្តើមបង្កើតទីក្រុងថ្មីនាពេលឆាប់ៗនេះ មុននឹងបំបែកគ្នាទៅតាមគោលដៅរាងៗខ្លួន
Office....
« បងNing ខ្ញុំមកចាំបងយូរណាស់! »កម្លោះដែលអង្គុយចុចទូរស័ព្ទលើសាឡុងអំបាញ់មិញប្រញាប់ងើបឡើងយ៉ាងរហ័សមកអោបដៃ Chicheng កំពុងនឹងដើរចូលមកជាមួយជំនិតដែលរាយការណ៍ពីកាលវិភាគរបស់គេនៅថ្ងៃនេះ
« wang shuoមកទីនេះមានការអី? » គេបេះដៃរបស់wang shuo ចេញមុននឹងដើរមកកាន់តុធ្វើការរបស់ខ្លួនធ្វើព្រងើយ
« ខ្ញុំនឹកបង ខ្ញុំមកពីកាណាដាមួយអាទិត្យហើយ ប៉ុន្តែមិនឃើញបងទៅរក ទើបខ្ញុំមកលេងបងនៅថ្ងៃនេះ »គេនិតយាយតបមុននឹងដើរមកជិតតុអ្នកដែលកំពុងតែអង្គុយនៅលើកៅអុី ស្របពេលដែល suming ឱនគំនាបរួចក៏ចាកចេញទៅព្រោះមិនចង់នៅរំខានចៅហ្វាយ
« មិចក៏មកវិញ? »
« ហេតុអីបងសួរដូច្នេះ បងមិននឹងខ្ញុំទេឬ?? » គេទម្លាក់ទឹកមុខចុះបន្តិចមុននឹងចូលមកអោបដៃនាយម្តងទៀត
« ឯងដឹងថាបងមិចចូលចិត្តអ្នកដែលបង្វៀងសំណួរដែលបងកំពុងសួរទេ! »
« ម៉ាក់ប្រាប់ថាបងបានផ្តាច់ពាក្យពីគូរដណ្តឹងកាលពីរមួយឆ្នាំមុនទើបខ្ញុំសុំលោកប៉ាត្រឡប់មកវិញ ពេលនេះខ្ញុំរៀនចប់ហើយ ពួកយើងក៏អាចរស់នៅជាមួយគ្នាបានដែរ បងមិនសប្បាយចិត្តទេឬ?? » គេនិយាយទាំងញញឹម ទាំងមិនដឹងថាអ្នកម្ខាងទៀតពុំបាននឹងខ្វល់ពីសម្តីគេនៅពេលនេះទេ
« បងឈប់ខ្វល់ហើយ! បើឯងមកនិយាយពីរឿងនោះ ត្ររឡប់ទៅវិញចុះ »
« បងនិយាយបែបនឹងមានន័យថាមិច??? »
« wang shuo ស្តាប់ឲ្យច្បាស់រវាងយើងគ្មានអ្វីទាក់ទងនឹងគ្នាទៀតទេ ចាប់តាំងពីឯងចាកចេញបងបានបំភ្លេចគ្រប់យ៉ាងអស់ហើយ » គេបេះដៃwang shuo ចេញពីខ្លួនមុននឹងនិយាយយ៉ាងប្រាកដប្រជាចំពោះមុខគេម្តងទៀត
« បងNingចិត្តអាក្រក់ បងធ្លាប់និយាយថាបងស្រលាញ់ខ្ញុំនោះអីចុះពេលនេះ??? បងនិយាយមក! »
« ខ្ញុំត្រូវធ្វើការបន្ត ឯងចេញទៅ! » Chicheng បង្ហាញទឹកមុខមាំម្តងជាថ្មី មិនខ្វល់ពីទឹកភ្នែកដែលកំពុងស្រក់ចុះដោយអ្នកម្ខាងទៀតសូម្បីតែបន្តិច
ខ្ញុំនឹងបកស្រាយឲ្យបានច្បាស់រវាងទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកទាំងពីរ wang shuo កូនប្រុសទីពៅរបស់ត្រកូលwang ជាអ្នកនាំចូលគ្រឿងសង្ហាររឹមធំបំផុតក្នុងប្រទេស កាលពី3ឆ្នាំមុនwang shuo និងChicheng គឺជាសង្សានឹងគ្នា ពួកគេទាក់ទងគ្នាបាន1ឆ្នាំ ប៉ុន្តែក៏ត្រូវបែកគ្នាដោយសារChicheng មានគូរដណ្តឹង ប៉ុន្តែអ្នកដែលសុំបែកមុនគឺជាwang shuo ព្រោះគេខឹងដែលChicheng មិនមានការបកស្រាយច្បាស់លាស់មួយដល់ខ្លួន គេសុំបែកព្រោះតែចង់ឲ្យម្ខាងទៀតយកចិត្តទុកដាក់ និងតាមលួងលោមប៉ុន្តែផ្ទុយស្រឡះ ក្រោយពីបែកគ្នា គេបានទៅរៀនបន្តនៅកាណាដា ប៉ុន្តែបែរជាគ្មានការទាក់ទងពីអ្នកម្ខាងទៀតទាល់តែសោះ គេគិតខុស ខុសខ្លាំងណាស់ព្រោះChicheng មិនដែលខ្វល់ពីអ្នកណាឡើយ គេមិនខ្វល់ថាម្នាក់នោះល្អប៉ុណ្ណា ឬជាមនុស្សដែលគេស្រលាញ់ក៏ដោយ គេនឹងមិនហ៊ាម មិនឃាត់ប្រសិនបើម្នាក់នោះចង់ចាកចេញ អ្វីដែលគេខ្វល់នោះគឺជាការងារ ជារបស់តែមួយគត់ដែលគេខ្វល់ ប៉ុន្តែពេលនេះវាអាចមានអ្វីផ្លាស់ប្តូរក៏ថាបាន...។
Cut...
ជ្រុងម្ខាងនៃផ្សាររាត្រី យើងឃើញកម្លោះក្មេងម្នាក់នោះអូុសរទេះរបស់ខ្លួនមកម្តងទៀតហើយ មិនមែនគេមិនរាងនឹងត្រូវគេវ៉ៃទេ ប៉ុន្តែពេលខ្លះត្រូវគេវ៉ៃឡើងលែងដឹងឈឺហើយ ពិសេសនោះថ្ងៃនេះគេដឹងមកថានិងពុំមានអ្នកត្រួតពិនិត្យមកម្តងទៀតទេ គឺពួកគេមកត្រួតពិនិត្យផ្សារចន្លោះថ្ងៃគ្នារហូតព្រោះតែziyuបានមកស៊ើបជាងមួយអាទិត្យហើយ ទើបហ៊ានមកម្តងទៀតបែបនេះ
« អ្នកកម្លោះ មីងយកការ៉េម2ដើម »
« បាទ! អស់2$ » ziyuហុចការ៉េមពីរដើមឲ្យមីងម្នាក់នោះព្រមទាំងទទួលយកលុយទាំងញញឹម « លើកក្រោយជួយទិញទៀតបាទ » គេញញឹមទៅកាន់គាត់យ៉ាងស្រស់ម្តងទៀតស្រស់ ហើយនេះគឺជាចំណុចទាក់ទាញដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់គេនេះឯង
ប៉ុន្តែបើក្រឡេកមើលមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីទីនោះ យើងឃើញមានឡានទំនើបពណ៍ខ្មៅមួយគ្រឿងចំណតចោលដំណាលពេលជាមួយកម្លោះដែលឈរលក់ការ៉េមនោះផងដែរ ។
« ចៅហ្វាយ! ទំនិញជិតមកដល់កំពង់ផែហើយ! » ក្រោយប្រព័ន្ធទូរស័ព្ទបានបញ្ចប់អ្នកជាកូនចៅក៏រាយការណ៍មកកាន់ចៅហ្វាយនាយរបស់ខ្លួនដូចរាល់ដងខណៈពេលដែល គេកំពុងតែផ្តោត និងចាប់អារម្មណ៍ទៅលើរឿងផ្សេងទៅវិញ
ក្រឹប... សម្លេងនេះបន្លឺចេញពីកាមេរ៉ាដែលស្ថិតនៅក្នុងដៃអ្នកជាចៅហ្វាយដែលត្រូវបានគេរាយការណ៍នោះឯង
« ប្រាប់ពួកគេឲ្យទៅមុនចុះបន្តិចទៀតយើងទៅតាមក្រោយ! » ជាថ្មីម្តងទៀតគេនៅតែលើកកាមេរ៉ាមកថតរូបភាពបន្តបន្ទាប់ជាច្រើនសន្លឹក ដោយទុកឲ្យអ្នកជាកូនចៅទៅធ្វើតាមភារកិច្ចរបស់ខ្លួន
« បាទចៅហ្វាយ! » អ្នកជាកូនចៅឆ្លើយតប មុននឹងចាកចេញទៅរកឡានមួយគ្រឿងទៀតដែលឈប់ចាំមិនឆ្ងាយពីទីនោះដូចគ្នា
មកដល់ត្រឹមនេះ តើអ្នកឆ្ងល់ទេ ហេតុអីពួកគេធ្វើបែបនេះ??
បើសួរទៅកាន់suming នាយប្រហែងជាឆ្លើយមិនចេញទេ ដឹងត្រឹមតែថា ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ចៅហ្វាយរបស់គេតែងតែចំណាយពេល2ម៉ោងដោយជិះយន្តហោះទៅមកដើម្បីតែមកចាំមើលនឹងថតរូប កម្លោះដែលលក់ការ៉េមធម្មតាៗម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ រហូតទាល់តែគេលក់អស់ត្រឡប់ទៅវិញ ទើបគាត់ត្រឡប់ទៅវិញដែរ ពេលខ្លះក៏ជួលអ្នកដទៃឲ្យទៅទិញការ៉េមមកទាំងអស់ដើម្បីឲ្យតែziyuបានទៅផ្ទះលឿនជាងមុន( ងប់ជាមួយគេ) ។ និយាយដោយត្រង់Chicheng ក៏មិនចង់ធ្វើបែបនេះដែរ បើអាចគេចង់ចាប់ziyuមកនៅជាមួយខ្លួន ចង់ឃុំឃាំងតែក្នុងបន្ទប់មិនឲ្យចេញទៅណា ចង់ថ្នាក់ថ្នមណែបណិតមើលថែររក្សា តែម្នាក់ឯង ចង់ថើបចង់ប៉ះពាល់ ប៉ុន្តែក៏ធ្វើមិនបាន ព្រោះបើនៅជិតគេកាន់តែខ្លាំងគឺកាន់តែមានគ្រោះថ្នាក់ ដូចដែលដឹងស្រាប់ជុំវិញខ្លួនគេមានទាំងមនុស្សល្អនឹងមនុស្សអាក្រក់ មានទាំងស្មោះសរនឹងបោកប្រាស់ មានទាំងអ្នកស្រលាញ់នឹងអ្នកសម្លាប់ គេមិចនឹងអាចប្រថុយយកziyuមកនៅក្បែរខ្លួនបាននោះ ស៊ូរតាមការពារពីចម្ងាយប្រសើរជាង ធ្វើមិចឲ្យតែមានសុវត្តិភាព គេនឹងធ្វើគ្រប់យ៉ាង។
បញ្ជាក់ទីក្រុងដែលChicheng រស់នៅគឺក្រុងP មានចម្ងាយឆ្ងាយជាងទីក្រុងXរាប់សិបគីឡូឯងនោះ
១ខែកន្លងផុតទៅ
មួយពព្រិចភ្នែកក៏កន្លងផុតដាច់មួយខែទៀតហើយ ប៉ុន្តែអ្វីៗដែលកើតឡើងហ៊ាក់ដូចជាមិនផ្លាស់ប្តូរទាល់តែសោះដូចជាពេលនេះយ៉ាងអុីចឹង Chicheng នៅតែអង្គុយក្នុងឡានចាំមើលziyuនឹងថតរូបរបស់គេជារឿយៗ ជារាល់ថ្ងៃដដែល។
« មានបញ្ហាហើយចៅហ្វាយ! » suming បើកទ្វារឡានចូលមករាយការណ៍ឲ្យចៅហ្វាយយ៉ាងប្រញាប់
« មានរឿងអី?? » គេដកភ្នែកចេញបន្តិចមុននឹងងាកមកសម្លឹងកូនចៅ
« គូនចៅយើងរាយការណ៍មកថាថ្ងៃនេះកូនចៅលោកChu មកពិនិត្យមើលតាមផ្សារ ខ្ញុំខ្លាចតែអ្នកប្រុសziyuមានគ្រោះថ្នាក់! » . . .
Cut
« បងប្រុសការ៉េម1 ដើមប៉ុន្មាន??? »ក្មេងប្រុសស្រី3-4នាក់ ដើរមកជាមួយពីតប៉ោងក្នុងដៃ
« 1ដើម2$បើពួកឯងយក2 បងថែមឲ្យ1ទៅចុះ! »
« អញ្ចឹងយក4ដើម បងថែមឲ្យ2មែនទេ??? »
« បាទមែនហើយ ប៉ុន្តែកុំញុំាច្រើនពេកអាចនឹងឈឺ! »
« មិនឈឺទេ ពួកខ្ញុំ4ដើម អាចរើសរស់ជាតិបានទេ??? »
« បាទបាន! »
« អញ្ជឹងយក ស្រ្តឺរី សូកូឡា និងទឹកដោះគោ1មុខ2 »
« បាទ នេះលុយអាប់! » ziyuញញឹមតបមុននឹងហុចលុយអាប់ទៅឲ្យពួកគេវិញ ក្មេងទាំងនោះញញឹមតបហើយក៏ចាកចេញត្រឡប់ទៅវិញ
« លួចមកលក់អញ្ជឹងមិនខ្លាចគេតាមវ៉ៃទេហេស៎?? » chichengដើរមកដោះមួកពីក្បាលziyu ទាំងនិយាយឲ្យគេខឹង ព្រោះដឹងថាកន្លែងនេះហ៊ាមមិនឲ្យមកលក់ផ្តេសផ្តាស់នោះទេ ប៉ុន្តែគេរឹងលួចមករាល់ថ្ងៃ
« លោកជាអ្នកណា??? » គេជ្រួញចិញ្ចើម នឹកឆ្ងល់នឹងនាយដែលមកនិយាយជាមួយដូចធ្លាប់ស្គាល់គ្នាពីមុនយ៉ាងអីចឹង( គ្នាភ្លេចមុខបាត់ហើយ)
« ឯងកំពុងតែភ្លេចយើងមែនទេ?? » xuning បង្ហាញទឹកមុខយ៉ាងក្រម៉ូវ ស្របពេលដែលអ្នកម្ខាងទៀតកំពុងតែរកនឹកថាធ្លាប់ជួបគ្នាពីពេលណា
« Chicheng?? »
« ខួរក្បាលឯងនេះអន់ណាស់! »
« មកពីលោកទៅបាត់ឡើងយូរ ស្មានតែលោកមិនត្រឡប់មកវិញហើយ ហេតុអីពេលនេះទើបតែមក! » ស្នាមញញឹមរបស់ziyuលេចឡើងម្តងទៀត ព្រោះគេតែងតែរង់ចាំ ចាំនាយត្រឡប់មកវិញតាមពាក្យសន្យានៅក្នុងnoteមួយនោះជានិច្ច
« ប្រាប់មក ឯងមាននឹងខ្ញុំទេ?? » មិននិយាយតែមាត់នាយស្រវ៉ាអោបកគេទាញឲ្យមកកៀកជាប់នឹងទ្រូងមាំរបស់ខ្លួន
« អត់ទេ អត់សូម្បីតែបន្តិច! » ziyuបេះដៃគេចេញពីខ្លួន ឈរយ៉ាងឃ្លាតអោបដៃជាប់ទ្រូងធ្វើដូចជាកំពុងខឹង
« ឯងខឹងនឹងយើងឬ?? » chichengញញឹមបន្តិចមុននឹងឱនមកជិតអ្នកម្លោះ ដែលងាកមុខចេញពីគេ
« គ្មានទេ! អ្នកណាខឹង មានសិទ្ធអីត្រូវខឹង! ខ្ញុំកំពុងលក់ដូរ មិនបានកំដរលោកជជែកគ្នាទេ »
« អញ្ជឹងជូនយើងទៅញុំាបាយឥឡូវនេះ! » Chicheng និយាយទាំងបម្រុងនឹងចាប់ក្រៀកក អ្នកម្ខាងម្តងទៀត តែត្រូវគេគេចចេញទាន់
« ឆ្កួតទេហេស៎! ខ្ញុំគ្មានពេលទំនេរទេ! » ziyuនិយាយទាំងរុញទ្រូងអ្នកម្ខាងទៀតចេញពីខ្លួន
« អញ្ជឹងយើងជួយលក់ ហើយទៅជាមួយយើង!» chicheng និយាយទាំងញញឹម មុននឹងដើរមកឈរជិតziyuម្តងទៀត
« ចេះលក់ដែរមែនទេ?? » ziyuជ្រួញចិញ្ចើមមិនចង់ជឿ ឃើញគេអូសរទេះចេញទៅស្រែកកោកៗ តែបន្តិចក៏មានមនុស្សមួយហ្វូងចូលមកដណ្តើមគ្នាទិញ ត្រឹមតែមួយពព្រិចភ្នែក
« យ៉ាងមិច??? » chichengងាកមកញ៉ាក់ចិញ្ចើមដាក់ziyuហើយក៏ដើរមករកគេវិញ
« ហ្ហឹស! ទៅជាមួយលោកក៏បានដែរ! » ziyuដើរចេញទៅមុន ទុកឲ្យChichengនៅឈរញញឹម្នាក់ឯង
ហេ៎អ្នកទិញមកពីណាលឿនយ៉ាងនឹង??
Cut...
« លោកបង! ទិញការ៉េមច្រើនអញ្ជឹងយើងហូបមិចនឹងអស់? »កម្លោះមាំ ខ្ពស់ៗ4-5នាក់ដើរមកជាមួយការ៉េមពេញដៃ មានទាំងអាកំពុងហូប និងអោបជាប់ពេញដៃថែមទៀត
« ចែកគ្នាហូបឲ្យអស់ទៅ! អញ់ស្រៀវធ្មេញណាស់! »sumingនិយាយ ការ៉េមគេក៏ពេញដៃដែរ តែរបស់ចៅហ្វាយទិញឲ្យ(គាត់អ្នកចេញលុយ)ត្រូវតែហូបឲ្យអស់ បើមិនចង់ត្រូវ... សុទ្ធតែកូនចៅពូNing មកទិញ 😒
« លោកបង! យល់ថាចៅហ្វាយយើងកាន់តែប្លែករាល់ថ្ងៃទេ! » បុរសម្នាក់ទៀតនិយាយទាំងឈរលិទការ៉េមដែលនៅក្នុងដៃ
« ផូស! ឯងមិនធ្លាប់ឃើញមនុស្សកំពុងមានស្នេហាទេហី?? » suming និយាយទាំងដាក់ក្បាលគេមួយដៃ
« ចៅហ្វាយយើងស្រលាញ់ អាល្អិតភ្នែកធំៗនឹងមែនទេលោកបង?? »គេនិយាយទាំងបើកភ្នែកធំៗ បែបភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងងងង
« ផូស! រឿងខ្លះគិតតែក្នុងចិត្តបានហើយ ឯងខ្លាចយើងមិនដឹងហី សុីឲ្យអស់ទៅ!» suming ដាក់គេមួយដៃទៀតព្រមទាំងបោះការ៉េមឲ្យ រួចក៏ដើរចេញទៅ មកលបមើលគេរាល់ថ្ងៃបើមិនស្រលាញ់ឲ្យហៅថាស្អី ????
To be continued
