04/10/2026
ပုသိမ် ၊ မြက်တို သဲအင်းဂူကျောင်း
ရေစွမ်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ဦးသီဟ
( သက်တော် ၈၆ နှစ် )မိန့်ကြားသော
အတိတ်ဝဋ်ကြွေး နှင့် ဖြစ်ရပ်ဆန်းများ--
- လူ့ဘဝက နာမည်က ဦးသောင်းရွှေ ၊
သိမ်ကြီးစျေးမှာ ဝါတာဘလူး ကော်ဇောရောင်းတဲ့ဆိုင်ဖွင့်တယ် ၊ တကယ်ချမ်းသာတယ် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ဆံပင်အရှည်နဲ့ ၊ အသက် ၂၁ နှစ်မှာ ကိုယ်ပိုင်ကားဝယ်စီးနိုင်တယ် ၊ မဆလ ခေတ် အမြတ်ကြီးစားမှုနဲ့ဖမ်းတော့ ဘားလမ်းအကျဉ်းစခန်းမှာတစ်သက်တစ်ကျွန်းအချခံရတယ် ၊ လက်ကို
သံကြိုးနဲ့ ငါးဖယ်သီသလိုချည်ထားတာခံရတယ် ၊ စဉ်းစားနေတယ် သြော် ငါ့နှယ် ဘယ်ဘဝက ဝဋ်
ပါလိမ့် တွေးနေတုန်း ၊ခြေနင်းဖိနပ်ချွတ်မှာ
ခွေးတစ်ကောင်ပေါ်လာတယ် ၊ မျက်စိဖွင့်လျက်ပေါ်လာတာ ၊ သမာဓိက အရမ်းကောင်းတာ ၊
ခွေးကပြောတယ် ခွေးကလေးကိုချစ်လို့တိုက်ကြိုးနဲ့ချည်ခဲ့တာလေ တဲ့ ၊ ငါက ဟ ချစ်လို့ချည်ထားတာပေါ့ လို့ပြောတော့ ၊ ခွေးကပြန်ပြောတယ် ချစ်ချစ် မုန်းမုန်း ခံရမှာပဲ တဲ့ ၊ ငါလည်း တော်တော်
တုန်လှုပ်မိတယ် ၊
- ဒါနဲ့ အင်းစိန်ထောင်ပို့တော့ ကျောက်ထုရမယ်တဲ့ ၊ ကျောက်ထုဖို့လုပ်နေတုန်း ရဲတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး လာဗျာ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ရအောင်ပြောပြီး လက်ဘက်ရည်တိုက်တယ် မုန့်လဲကျွေးတယ် ၊ ခင်ဗျား သွားပြီး ကျောက်မထုနဲ့
ပြောတယ် ( နတ်တွေဟုထင်မိ ) ၊ နောက်နေ့တွေ
မှာလဲ ထမင်းချိုင့်တွေ ဟင်းကောင်းတွေ လာပို့
ကြတယ် ၊ ငါ့အိမ်ကို ဘာမှပြောမထားဘူး ၊
အိမ်ကလဲဘာမှမသိ၊ဘယ်သူတွေလာပို့မှန်းမသိဘူး ထောင်ကရဲက ဂျပိုး အကောင်တစ်ထောင်
ဖမ်းရမယ်ပြောပြန်တယ် ၊ ငါကလဲ ခက်ပြီ သူများအသက်မသတ်ချင်ဘူး တွေးနေတုန်း ဘေးကထောင်သားတစ်ယောက်က ခင်ဗျား မဖမ်းနဲ့
ကျုပ်ဖမ်းမယ်လို့ပြောတယ် ၊ ( ထူးဆန်းပါဘိ )
- ဆရာတော်ဘုရားသည် စာမတတ်ပေ ၊
စာမတတ်ဆိုသည်မှာ
စာကိုဖတ်ကိုမဖတ်တတ်တာပါ ၊ တစ်ခါက လေးမျက်နှာဆရာတော်ထံပို့မည့် နဝကမ္မစာကို
မိမိအားအဖတ်ခိုင်းခဲ့ဖူးသည် မျက်မြင်ပါပေ ၊
ထို ဝဋ်သည်ကား သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့စဉ်က ဆရာတော်ဦးသီဟသည် သက်တော်ရှည်အမတ်ကြီးဖြစ်ခဲ့ ဟူသတတ် ၊ ရှင်ဘုရင်က သံဃာတော်တို့အား ဒီရဟန်းတွေ
ငါ့လောက်တောင် မသိကြပါလားဟု ပြစ်မှား
ပြက်ရယ်ပြုသောအခါ အမတ်ကြီးကမတားမြစ်ပဲ မင်းအလိုလိုက်ကာ အလိုတူအလိုပါပြက်ရယ်ပြုမိခဲ့၍ ယခု စာမတတ်ကြောင်း မိန့်ကြားဖူး ၊ အနုမောဒနာ ပရိတ်ရွတ်ဖတ်ရန်ကြုံသည့်အခါ
တပည့်သံဃာတို့အား ရွတ်ဖတ်စေသည် ၊
- ယခု သက်တော် ၈၆ နှစ်တွင် မြက်တိုသဲအင်းကျောင်း၌ ယောဂီဆောင်များဆောက်လုပ်နေစဉ် Surf ကား ကို မိန်းကလေးတစ်ယောက်မှ
တက်မောင်းရာ " ဆုတ် ဆုတ် " ဟုအော်သဖြင့် နောက်ပြန်ဆုတ်ရာ ဆရာတော့်ခြေကိုကြိတ်မိသည် ၊ ဟာ ကြိတ်မိပြီ ဟုအော်ကြရာ မိန်းကလေးလည်းကြောက်အားလန့်အားဖြင့် ရှေ့ပြန်တိုးရာ ဒုတိယအကြိမ် ဆရာတော့်ခြေကိုထပ်ကြိတ်ပြန်သည် ၊ ခြေထောက်သည် အရိုးကြေ အသားကြေ၍ မဲညစ်ညိုသွားလေသတတ် ၊ ဆရာဝန်များက ဖြတ်ရမယ် ဟုဆုံးဖြတ်ကြသတတ် ၊ သီလရှင်များက ဆေးပေးကြသော်လည်း လက်မခံပဲ တောင်ဝှေးကလေးထောက်၍ ထော့နဲ့ထော့နဲ့ ဖြင့် ဓမ္မာရုံသို့လာ၍ ဆွမ်းဖြတ် ရေဖြတ် ၇ ရက်တိတိ စျာန်သမာပါတ် ဖြင့်ဝင်စားကျင့်တော်မူရာ အဓိဋ္ဌာန်မှအထွက် ခြေတော်သည်အကောင်းပကတိ အရိုးပြန်ဆက်၍ ဝါဝင်းလျက် ၊ " ရိုက်ချိုးတောင် မကျိုးတော့ဘူး " ဟု မိန့်တော်မူသတတ် ။ ဤသည်မှာ အတိတ်က သူများကို ရိုက်ချိုးနှိပ်စက်ခဲ့သော ဝဋ်ဟု မိန့်တော်
မူဖူးသည်
- ဆရာတော်အား နဝကမ္မလှူသောအခါ ငွေကို ကြုံရာနေရာပစ်ထားရာ ဆရာတော်ခေါင်းရင်းတွင် ထားမိသည် ၊ ထိုအခါ နတ်များက " အံမယ် သူများထဘီကြား ပေါင်ကြားက ငွေကိုခေါင်းရင်းထားတယ် " ဟု ဆူပူကြသဖြင့် နဝကမ္မ ကျောင်းယောဂီဆောင်တည်ဆောက်ရန်များကို ခေါင်းရင်းမထားကြတော့ပေ ( ဆရာတော် ဟောပြချက် )
- တစ်ခါက ဝါတွင်းရေဓိဋ္ဌာန်တရားစခန်း၌ ဦးဇင်းတစ်ပါးမှ အာနာပါနအပြင်းရှူ၍ အပြင်သို့ ဖျက်ကနဲ စိတ်အလင်းဖြင့် မြင်ရသည်ကား ဆရာတော့်ဘေးတွင် နတ်သား(-)ယောက်နှင့် နတ်သမီးသုံးယောက် ရှိခိုးနေသတတ် ၊ နတ်တို့ ရုပ်သည်ဆင်တူနေ၍
ခွဲမရ ၊ သို့သော် အရောင်နှင့် ခေါင်းဆောင်းမှာ ကွဲပြားသတတ် ။
- သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကြီးထံ တရားကျင့်နေစဉ်က ဤသို့အတွေးပေါ်ဖူးသည် ၊ ဆရာတော်ကြီးကပြောတယ် ဒီခန္ဓာဟာ ပိုးမျိုးရှစ်ဆယ်စားတယ်တဲ့ ၊ သူညာပြော ပိုပြောနေတာ ၊ မြင်ရအောင် သူက ဘုရားမှမဟုတ်တာ ဟုတွေးနေတုန်း ၊ သဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီးက ဟေ့ ပိုပြောတယ်လုပ်မနေနဲ့ အပါယ်ကျသွားမယ် ဟု စိတ်နှင့်ပြန်ပြောရာ အတိုင်းသားကြားလိုက်၏ ၊ ဦးသီဟကလည်း ပြန်၍ စိတ်နှင့်ပြန်ပြောလိုက်သည်ကား " ကျ ကျ ကွာ " ဟူသတတ် ။
- သဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီးသည် နိဗ္ဗာန်ဝင်ခါနီး စကားမပြော ခုနစ်ရက်ပါတ်လုံး ဆိတ်သုဉ်းတော်မူ၏ ၊ ဦးသီဟ လာရောက်ကန်တော့သောအခါ ဤသို့နောက်ဆုံးမိန့်တော်မူခဲ့၏
" ဦးသီဟ ၊ မင်းတယ်မိုက်တာပဲ ၊ ငါခု မသေပဲ
သဲအင်းဂူတဖန်ပြန်ပွင့်ရင်တောင် ဒီလူတွေကို
ကယ်လို့မရတော့တာ ၊ မင်းက ဘာတတ်နိုင်မှာတုန်း ၊ ငါ့၏ မျက်လုံးအစုံကို ထုတ်ယူ၍ ( ဝိပဿနာမျက်လုံးဟု ဆိုလို ၊ မျက်ရှင်တော် နှစ်ဆူ မဟုတ် ) ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့တော့ ဦးသီဟ ၊ သင်နဲ့တွေ့ကြတဲ့ သူတွေဟာ တစ်မဂ်တစ်ဖိုလ်ရကြဦးမယ် ဟုမိန့်တော်မူ၍ ဦးသီဟလည်း ပုသိမ်ပြန်လာလေ၏ ၊
ထိုအချိန်ဝယ် ဦးသီဟ ပုသိမ်တွင်ကျောင်းထိုင်ရ
သဖြင့် ဦးသီဟထက်ဝါကြီးသော ရဟန်း သီလရှင်များမှာ မလိုကြ မုန်းကြဟူသတတ် ၊ မကြာမီ သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး နိဗ္ဗာန်ဝင်တော်မူ၏ ၊ သဲအင်းဆရာတော် နိဗ္ဗာန်ဝင်ပြီးမကြာမီ ဘီးလင်းဆရာတော်နှင့်သံဃာများက ဦးသီဟအားလူဝတ်လဲစေ၍ ကျောင်းပြန်သိမ်းရန် လေယာဉ်ဖြင့်ကြွလာရာ သုံးခါတိတိ လေယာဉ်ကွင်းပျောက်၍ ပင်လယ်ကြီးဖြစ်နေ၍ ဆင်းမရပဲ မှော်ဘီပြန်ကြသတတ် ။
ထိုအချိန်သည် ဦးသီဟ ရေပဲသောက်၍ သေချင်စိတ်ဖြင့် တစ်လတိတိ ကျင့်ကြံနေချိန်တည်း
( မိမိအား ဆရာတော်ပြောပြချက် ၊ အသံဖမ်းထားချက် ၊ တခြားရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ ၊ ဆရာတော်၏ ဝေနေယျများ သိစေရန်သာ )
( 9-4-2017 ) ကျော်မြင့်ကျော် ( KMK )
- ပုသိမ် လေဟာဉ်ပျံကွင်းရှေ့ သဲအင်းဂူကျောင်းဝန်းသည် ယခင်က ဝါးရုံတောဖြစ်၍ ကျွဲဝင်လျှင် ကျွဲပျောက် နွားဝင် နွားပျောက် ၍ ပြန်တွေ့သော် အရိုး အလောင်းသာပြန်တွေ့ရ၏ ၊ ဆရာတော်ပြောပြသည်မှာ ယခင်က ပြိတ္တာ အကောင်ငါးဆယ်ရှိ၏ ဟူသတတ် ၊ ညနေချမ်းတွင် စစ်ရေးပြလမ်းလျှောက်ပြန်လာသော (-)တပ်သားများသည် ကျောင်းဝန်းရှေ့ရောက်လျှင် ဘယ် ညာ ဘယ် ညာ / ဒို့ပြည်ဒို့မြေ --- အသံတိတ်၍သွားပြီး ကျောင်းကျော်မှ ပြန်ညာသံပေးကြသည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောင်းရှေ့ရောက်လျှင် ဘယ်သူမှန်းမသိ ကျောကုန်းကိုလက်နှငိ့ရိုက်သဖြင့် ကျောတွင်လက်ဝါးရာကျန်သတတ် ၊ကျောင်းတိုက်ဘေး ယခု ဝန်ကြီးဦးတင်ဆန်းအိမ်သည် ယခင်က မွတ်ဆလင်အိမ်ရှိ၏ ၊ နွားအကောင်ငါးဆယ် ရှိသတတ် ၊
- ခြံဝန်းချင်းကပ်နေ၏ ၊ ဆရာတော်၏ ရုပ်ရောနာမ်ရောပါအောင် အာနာပါနဖိုထိုးကျင့်သောအခါ ထို ပြိတ္တာတို့သည် ကျောင်းဝန်းဝါးရုံတောထဲမနေကြတော့ပဲ မွတ်ဆလင်ခြံထဲပြေးကြကုန်သည် ၊ ထို ကုလားကြီးမိသားစုသည် နွားအကောင်ငါးဆယ် မွေးထားရာ တစ်နေ့တစ်ကောင်သေ ၏ ၊ သို့နှင့် ဆယ်ကောင်ကျော်လောက်သာ ကျန်တော့၏ ၊ ဆရာတော်ကလည်း ကိစ္စမပြီးသေးသဖြင့် အပြင်းအထန်ကျင့်နေဆဲဖြစ်၏ ၊ ထို မွတ်ဆလင်ဒကာကြီးသည် ဆရာတော့်ထံလာပြီး " အရှင်ဘုရား ကယ်ပါဦး " ဟုလျှောက်၏ ၊ ဆရာတော်က ဘာကယ်ရမှာတုန်း ဟုမေးရာ ၊ ဟို အကောင်တွေခြံထဲရောက်နေတာ နွားတွေတစ်နေ့တစ်ကောင် ဘာဖြစ်မှန်းမသိ သေကုန်တာ ဆယ်ကောင်လောက်ပဲကျန်တော့တယ် ဟုလျှောက်၏ ၊ ဆရာတော်က အဲဒါငါနဲ့ဘာဆိုင်တုန်း ဟုမေး၏ ၊ ထိုကုလားကြီးမှ အရှင်ဘုရားနှင်ထုတ်လို့ သူတို့တပည့်တော်ခြံထဲရောက်ကုန်ပြီ ဟုပြော၏ ၊ ဆရာတော်က ဟ ငါမနှင်ဘူး သူ့ဖာသာသွားကုန်တာ အေး အေး မင်းတို့ ပြောင်းပေတော့ မင်းတို့ပါသေကုန်မယ် ဟုဖြေသဖြင့် ထို မွတ်ဆလင်မိသားစုလည်း ရရစျေးနှင့်အိမ်နှင့်ခြံကိုရောင်းပြီး မြို့ထဲ ကသဲတန်း ရထားလမ်းဘေးနားသို့ပြောင်း၍ ကုန်ဆိုင်ဖွင့်ထားလေသတတ် ၊
- သင်္ကြန်ရေဆွမ်းဓိဋ္ဌာန်ပွဲတစ်ခု၌ ပုသိမ်သဲအင်းဂူကျောင်းတွင် ဆရာတော်ဦးသီဟတရားပြနေစဉ် ဒါယကာတစ်ယောက်လာ၍ "အရှင်ဘုရား အသက်ကိုအလှူခံပါတယ် ပေးပါ ဘုရား" ဟု ပြောလေ၏ ၊ ပရိသာတ်စုံလင်နေသောအချိန် ဖြစ်၏ ၊ ထိုအခါ သီလရှင်များ ဒကာမများမှ ဝိုင်းအုံပြီး " ဆရာတော့်အသက် မပေးပါနဲ့ ၊ မပေးနိုင်ဘူး " ဟု ဆူညံစွာဝိုင်းပြောလျောက်ထားကြ၏ ။
- ( အဘယ့်ကြောင့်နည်း မူလသဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီး ဦးဥက္ကဋ္ဌ သည်လည်း အရိယာဓမ္မဗိမာန်တော်ကြီးတွင် တရားပြနေစဉ် အရူးတစ်ယောက်က " ဆရာတော်ဘုရား ထီးမွေနန်းမွေ ပေးပါ " ဟု အော်ပြောလေ၏ ၊ သဲအင်းဆရာတော်ကြီးက ပရိတ်သာတ်ကို " ကဲ ငါ့ကိုတော့ ထီးမွေနန်းမွေတောင်းနေပြီ ။ ပေးရမလား မပေးရဘူးလား " ဟု ၃ ကြိမ် ၃ ခါတိတိ မေပါသော်လည်း တစ်ယောက်မှ ဘာမှပြန်မပြောကြချေ ၊ ထိုအခါ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် အာယုသင်္ခါရလွှတ်၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရန်အချိန်တန်ပြီ ဟု သဘောပိုက်တော်မူ၍ ထို အရူးအား " ကဲ ပေးတယ်ကွာ ယူတော့ " ဟုမိန့်လိုက်ရာ ထိုအရူးမှာ ပျော်ရွှင်စွာထွက်သွား၍ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည် ၊ ဆရာတော်ကြီးလည်း ထိုမှစ၍ ဆေးရုံရောက်လေတော့သည် ၊ နောက် ၃ လအကြာတွင် သဲအင်းဂူဆရာတော်ဘုရားကြီး နိဗ္ဗာန်ဝင်စံတော်မူသည် ၊ ထိုအရူးသည် နတ်ဘီလူး လူ့အသွင်ဖန်ဆင်းလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆရာတော်ကို မြန်မြန် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရန်လျောက်ကြားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကို အနာဂါမ်ဟုသမုတ်ထားသော သီလရှင်ဆရာလေးမှ ပြောပြဖူးသည် )
- ထိုသို့ အဖသဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီး ဖြစ်ပုံကို ပုသိမ် သဲအင်းဂူယောဂီ သီလရှင်များက သိထားပြီးဖြစ်၍ ယခုလို မြက်တိုသဲအင်းဂူဆရာတော်ဦးသီဟ အား ဒကာတစ်ယောက်က အသက်ကိုအလှူခံသောအခါ ဝိုင်း၍ ကန့်ကွက်ကြခြင်းဖြစ်သည် ၊ထို ဒကာသည် " မပေးရင် အတင်းယူတယ်ကွာ " ဆိုပြီး ဆရာတော်ဘုရားအား ခြေထောက်ကိုဆွဲထားပါတော့သည် ၊ သံဃာတွေ အတင်းဝိုင်းဆွဲ ကြသောအခါမှ ရူးသလိုလို သွေးတက်သလိုလို ထဖြစ်ပြီး သူ့နေရပ်ပြန်ပို့လိုက်ရသည် ။
- တခါကလည်း တရားပြနေစဉ် ဒကာတစ်ယောက်က " ကိုယ့်တော့်ကို သတ်ချင်တယ် " ဟုပြော၏ ၊ ဆရာတော်က မော့ကြည့်၍ " ဘယ်တော့သတ်မှာလဲ " ဟုမေးရာ " အခုသတ်မှာ " ဟုပြော၏ ။ ထိုအခါ ဆရာတော်မှ " အေး မင်းဒီမှာငါ့ကိုသတ်ရင် မင်းကိုလူတွေဖမ်းလိမ့်မယ် ၊ ဒီတော့ လူသူမသိအောင် တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာငါခေါ်သွားမယ် ၊ အဲဒီကျ သတ် ၊ ခု လိုက်မလား " ဟုပြောလိုက်ရာ ထိုဒကာစိတ်ဆိုးသွားပြီး ထသွားလေ၏ ၊ အတန်ငယ်ကြာသောအခါ ပြန်ရောက်လာပြီး " မှားပါတယ် ဘုရား " ဟုပြန်တောင်းပန်လေ၏ ။
( ဦးဇင်း ဦးသောမ မိမိအားပြောပြသော ဆရာတော်ဦးသီဟ၏ ဖြစ်ရပ်ဆန်းများထဲမှ တစ်ခုကို ဖော်ပြအပ်ပါသည် ၊ များစွာကျန်ပါသေး၏ ၊ တခြားရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ ၊ ဆရာတော်၏ ဝေနေယျများသိစေရန်ဖြစ်ပါသည် ၊ ဆရာတော်မှ မိမိအား ဤသို့ပြောဖူးသည် ၊ သူများ လျောက်မပြောရန်လည်း ပိတ်ထားဖူးသည်
" အဖ သဲအင်းဂူကြီးက တေဝိဇ္ဇပတ္တရဟန္တာ အမည်နဲ့ပွင့်လာတယ် ၊ ငါက ဧကဗီဇပတ္တ အမည်နဲ့ပေါ်လာတယ် " ယခု ဆရာတော့်သက်တော် ၈၆ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည် ၊ အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် သန်မြန်ဆဲ အသံမာမာအော်နိုင်ဆဲ ပင် ၊ ငါ နေချင်နေလို့ရသေးတယ် ၊ ကြုံတုန်းကြိုက်ထား ။ နောက်မှကြိုက်ရင် မကြုံတော့ဘူး --- ဟု မိန့်တော်မူသည် ။
7-4-2017 - ကျော်မြင့်ကျော် ( KMK )
ပုသိမ် ၊ မြက်တို သဲအင်းဂူကျောင်း ရေဆွမ်းဆရာတော်ကြီး ဦးသီဟ၏ သြဝါဒ
- အစာဖြတ်ပြီး ရေပဲသောက်ကျင့်တယ် ဆိုတာ ဘုရားအဆူဆူကျင့်သွားတာလို့ ကိုယ်တိုင်မြင်ရတယ် ၊ သဲအင်းဂူဆရာတော်ကြီးကိုယ်တိုင် ငါ့ကို ရေသောက်တရားကျင့်ခိုင်းခဲ့တာ ၊
- ဒါကို တဖက်စွန်းရောက်တယ် ပြောတာဟာ စော်ကားတာပဲ ၊ ဘုရားက ဥပုသ်စောင့်ရင် ညစာမစားခိုင်းဘူးလေ ၊ ဒို့က ဆယ်ရက်တိတိမစားတော့ဘူး ဒါ ဥပုသ်ပဲ ၊ ဘုရားကိုယ်တိုင် ဆယ်ရက် ဆယ်ငါးရက် တစ်လ စသည်ဖြင့် မစားမသောက်ပဲ တစ်ပါးတည်း စျာန်သမာပတ်နဲ့ နေတော်မူတာ ခဏခဏ ၊ အာဟာရအဆိပ်က ဝေဒနာတွေပဲပေးတယ် ၊
- သတ္တဝါမှန်သမျှ အာဟာရမှာ ဇာတိဖြစ်ကြရတယ် ၊ နောက်ကို ရေပါဖြတ်တောက်ပြီး ဆယ်ရက် ကျင့်ခိုင်းတယ် ၊ ဘာကြောင့်လဲ ၊ သေခါနီးမှာ ရေလေးတစ်ပေါက်လောက် သောက်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ ဥပါဒါန်ကြောင့် ရေထဲဆင်းကြရတယ် ၊ မစားရရင်သေမယ် ဆိုတဲ့အစွဲ ၊ မစားပဲမနေနိုင်ဘူး ဆိုတဲ့အစွဲ ၊ သေခါနီးမှာ ကြက်ပေါင်းရည်လေး သောက်ချင်လိုက်တာဆိုတဲ့အစွဲ တွေကြောင့် အပါယ်လိမ့်ကျရတယ် ၊ ဒါတွေကို ဖြတ်တောက်ကျင့်ရမယ် ။
- ရေသောက်ကျင့်ရင် တရားရလွယ်ကူတယ် ၊ တဏှာကို သည်းခံဖြတ်တောက်နိုင်တယ် ၊ ရောဂါအကုန်ပျောက်တယ် ၊ ခန္ဓာပေါ့ပါးတယ် ၊ သူများကိုယ့်ကို သတ်လို့မရ ဒီတရားက ၊
- အစာဖြတ် ရေပဲသောက်တော့ ၃ ရက်လောက်ကြာရင် အစာသစ်အစာဟောင်းတွေက ပုပ်ပြီး အပုပ်နံ့က လူသေအတိုင်းထွက်တော့တာပဲ ၊ နှပ်တွေ အကုန်ထွက် ၊ အဲတော့မှ အသုဘလက္ခဏာ တင်တော့တာပဲ ၊
- ဝက် ကြက် ဘဲ ငါး တွေကိုစားသောက်ပြီး ကိုယ့်ခန္ဓာတည်ဆောက်တယ် ၊ နောက်ကို ဘဲ ကြက် ဝက် ငါး တွေက ကိုယ့်ကို ပြန်စားလိမ့်ဦးမယ် ၊ ငါးဘုံတစ်လှည့် ငါးပျံတစ်လှည့် ၊ အာဟာရ လောလုပ္ပတဏှာကြောင့် လည်ရတဲ့သံသရာ ။
- ဒီဆယ်ရက်မှာ သောတာပန်ကနေ အရဟတ္တမဂ်အဆင့်အထိ ပို့ပေးတယ် ၊ ခံယူသူ ပါရမီပေါ်မူတည် တာပါပဲ
- ရေသောက်ကျင့်တယ်ဆိုတာ တစ်ပြည်လုံးမှာရှိကိုမရှိဘူး ၊ တစ်ဖက်စွန်းရောက်တယ်ပြောကြတယ် ၊ ဟုတ်တယ် ၊ တစ်ဖက်စွန်းကိုရောက်ဖို့ပဲအရေးကြီးတယ် ၊ ဒီဘက်စွန်းမှာနေခဲ့များပြီ လေ ၊
- ဝေဒနာ ဖွေရှာမတတ် သေခါမမြတ်ဘူး
ဝေဒနာ ဖွေရှာတတ်မှ သေခါမြတ်မယ်
အသည်းကြွေကြွေ နှလုံးကြွေကြွေ ကျောက်ကပ်ကြွေကြွေ
လူသေရင်သေ မသေ တရားရ
- ငါမသေခင် ရေသောက်ကျင့်တာ ရေပါဖြတ်ကျင့်တာဟာ လူမသေပါဘူး ၊ ကိလေသာ သေတယ်ဆိုတာ နောင်လာနောက်သားတို့ သိစေရန် ကျောက်စာ မှတ်တမ်းထားခဲ့ချင်စိတ်တော့ ရှိတယ် ။
( 9-4-2017 ) - ကျော်မြင့်ကျော် ( KMK )
