27/06/2024
Би гэдэг хүн цоо эрүүл 20 нас хүрсэн дээ . Эмнэлэгт нэг удаа ч хэвтэж үзээгүй , олигтой ханиад ч хүрж үзээгүй л байсан. Асуудлууд зөндөө ч амьдарч болоод л байдаг байлаа. Тэр үед би зовлон гэдэг чинь ядуу байх л гэж ойлгодог байж шүү дээ. Ингэсээр 2017 оны хаврын тэр гайт өдөр би ахтайгаа хамт нурангад дарагдсан юм . Юу болсныг ярих ч хэрэггүй байх. Харин түүний үр дүнд би нурууны сэртэн яс хоёр талаараа цууралт болон хугаралттай оношлогдсон юм. Сар шахам эмчилгээнээс босчихоод өөрийгөө эрүүл гэж л бодсон. Надад гам барьдаг гэсэн ойлголт байгаагүй юм. Ингээд зун ч болж би тэр муухай дурсамжаа мартахын тулд бүх юмыг л хийж байлаа. Сонгуульд ажиллаа , үхрээ малаллаа , бас дэлгүүр түрээсэлж ажилууллаа , эцэст витафит д ундаа хүртэл үйлдвэрлэж үзэв. Сэтгэл гутралтай байдаг байсан учраас хааяа уудаг болсон байлаа . Гэртээ бараг хонодоггүй үеүүд ч зөндөө байсан. Бэлэн гоймонгоор л өл залгуулна. Цалин минь хаанаа ч хүрдэггүй л дуусчихна. Ёстой жинхэнээсээ өөрийн дураар чөлөөт уналт хийж байгаан тэр л дээ. Ингээд бурхан надад энэ бүх тэнэглэлийн минь хариу болгож 2 жил оношгүй өвчинийг 10 гаран эмнэлэг баахан лам ,бөө мөн 1 жилийн суга таягтай өнгөрөөх , 6 сар хэвтэрт хэвтэх , хагалгаа гэх мэт бонусын хамт дагалдуулсан юм даг.
Тэр 2 жилийн хугацаанд надад үзээгүй эмчилгээ гэж их л цөөхөн л болж билээ. Аль сайн гэсэн дээр л очиж байсан даа. Сэтгэл гутрал , найз нар холдох , хаягдах , ах нарыгаа алдах , хүндээр өвдөх , тэр бүх хэцүүг яг тэр үед бүгдийг нь мэдэрч байсан .Аз од хаяж явсан үе минь байждээ л гэж бодогддог юм. Жин минь 52 кг болчихсон. Үс минь бүхэл бүхлээрээ унаж , хоолой минь үргэлж хатаастай, байнга ханиалгадаг учраас уушиг муудсан байсан, байнгын сэтгэл тогтворгүй байдаг байсан учраас зүрхний хэм алдагддаг бас хөлний яс идээлж өдөр шөнөгүй тамлана . Хүмүүсийн нүд намайг харж ч чадахгүй дальдчиж байсан. Тэглээ гээд энэ бүхэнд надаас өөр хэн ч буруугүй. Шударга хэлхэд Аав Ээж хоёр минь байгаагүй бол би ҮХЭХ байсан . Хүн зовлонг л даах гэж бүтээгдсэн юм гэдгийг би ер нь өөрийнхөө түвшинд маш сайн ойлгож билээ.
Одоо болтол тэр үеийн хатуу өвдөлт бүр мөсөн арилаагүй үлдэж. Магадгүй арилахчгүй байх. Гэхдээ өөр зүйлд анхаарлаа төвлөрүүлж амьдрал , эрүүл мэнддээ чадхаараа анхаарч байгаа тийм болхоор сайхан болно гэж найдаж байна.
Одоо ч эргэн тойронд минь хүнд өвчин байсаар л байна бид энэ зүйлийг үргэлж л үзэх ёстой юм шиг л амьдарсаар байна. Сэтгэлээ зовоолоо гээд шийдэл байхгүй гэдгийг мэдэж байна. Нэгэнт хожимдсон байх вий гэхээс ч айж байна.
Эрүүл амьдрах ёстой шүү бусад нь тэгээд болно доо
