03/06/2024
Our love is alive, and so we begin…
In juni is het exact 10 jaar geleden dat we de Ridderstaat kochten.
Een bijzondere plek in de harten van velen.
In liefde gevonden, en met de liefde gekocht.
Nu, een decennium later, gaat er een strik omheen.
In liefde gaan verbouwen en met de liefde verkocht.
Foolishly layin' our hearts on the table, stumblin' in
Zonder budget wonen en verbouwen in een pand waar de olijfolie bevroor. Muren verdwenen en tijdelijke keukens op verschillende verdiepingen stonden. Slaapkamers nooit lang op dezelfde plek zaten en je over een brug naar de tuin moest.
Even de app checken of er nog geld was voor boodschappen terwijl er weer een container zand vertrok. Het is maar goed dat je soms niet weet waar je aan begint.
En toch is dat exact wat we nu weer gaan doen.
Wherever you go, whatever you do
You know these reckless thoughts of mine are following you
Over een tweetal weken gaat de Ridderstraat over in nieuwe handen.
Hiermee sluiten we 10 jaar af. Maar het is een afscheid vol bijzondere, ontroerende en mooie verhalen. De reis gaat verder. Een enorme uitdaging wacht in het mooie Ubbergen.
Wederom een groot project, wellicht nog omvangrijker qua transformatie dan de Ridderstraat.
Whatever it takes, baby, I'll do it for you
Toch is er ook weemoed om te vertrekken van deze locatie die zoveel heeft gebracht.
De ontelbare mensen die hebben geholpen, toevallige voorbijgangers, geïnteresseerde, stadtours. Iedereen was en is welkom geweest. Uren aan de bar met de deur open. Het stadsgeruis en de gesprekken op de achtergrond. De flexibiliteit van iedereen en het doorzettingsvermogen. De dankbaarheid voor hetgeen het heeft gebracht is niet in woorden uit te drukken.
Our love is a flame, burning within
Een verbouwing van deze omvang is een tour de force in fysiek, emotioneel en financieel opzicht. Maar wat we vooral hebben geleerd is dat het gaat om de mensen die erbij betrokken waren.
Dus lieve; toevallige voorbijgangers, pakketbezorgers, buren, ramenkijkers, tegelzetters, stukadoors, vrachtwagenchauffeurs, gravers, marktplaatsverkopers. "Yes we live here - No it is not a restaurant"
Echter vooral lieve familie en vrienden, enorm bedankt voor jullie aanwezigheid en steun.
We zien jullie snel weer in Ubbergen! De karavaan trekt verder, de achterdeur staat open.
Stumblin' in, stumblin' in
Foolishly laying our hearts on the table, stumblin' in