08/02/2026
Ang pagkakaisa ng Noon vs Ngayon in terms of teaching in reading..saan ang mas pabor Sayo? Huwag kalimutan magcomments sa baba!
“Walang ICT, walang ARAL Program, walang summer classes, wala ring COT daw noon…
pero Grade 1 pa lang daw, nakakabasa na ang mga bata.”
Tanong ngayon:
Si teacher ba daw talaga ang may pagkukulang?
Masakit pero kailangan nating pag-isipan nang mas malalim.
Noon, simple ang sistema.
Malinaw ang focus:
3Rs – Reading, wRiting, aRithmetic.
Mas kaunti ang paperwork.
Mas kaunti ang distractions.
Mas may oras ang g**o para magturo.
Mas may oras ang bata para magsanay.
At oo, aminin natin — iba rin ang disiplina noon.
Mas mahigpit ang bahay.
Mas may follow-up ang magulang.
Mas limitado ang gadgets.
Mas nakatuon ang pansin.
Pero ibig bang sabihin nito na mahina ang g**o ngayon?
Hindi rin.
Ngayon, mas komplikado ang mundo ng bata.
Mas maraming factors:
• gadgets at social media
• iba-ibang learning styles
• mental health concerns
• malaking class size
• dagdag na administrative tasks
Hindi fair na iisang tao lang ang sisihin sa isang sistemang maraming gumagalaw.
✨ Insight:
Ang literacy ay hindi lang responsibilidad ng teacher.
Ito ay partnership ng g**o, magulang, paaralan, at sistema.
Kung may learning gaps ngayon, hindi agad ibig sabihin may pagkukulang ang g**o.
Baka may kailangang ayusin sa curriculum focus.
Baka may kailangang bawasan sa non-teaching load.
Baka kailangan palakasin ang reading culture sa bahay.
Hindi ito laban ng “noon vs ngayon.”
Hindi ito paramihan ng programs.
Hindi rin ito paramihan ng dokumento.
Ang tanong dapat ay:
Paano natin ibabalik ang malinaw na focus sa foundational skills?
Paano natin susuportahan ang g**o para makapagturo nang maayos?
Paano natin makakasama ang mga magulang sa literacy journey ng bata?
Hindi simpleng “Si teacher ba ang may kasalanan?”
Mas tamang tanong:
Ano ang magagawa nating lahat para masig**ong marunong bumasa ang bawat bata?
Sa huli, hindi sisihan ang kailangan.
Kundi pagtutulungan.