03/04/2026
Sa ilalim ng mabigat na ulap ng Golgota, tahimik ang mundo, ngunit punong-puno ng bigat ng kasalanan at kahihiyan. Dito, si Hesukristo, ang Hari ng mga Hari, ay pinasan ang krus para sa bawat isa sa atin.
Bawat patak ng dugo, bawat sugat sa Kanyang katawan, ay himig ng pag-ibig na hindi mababayaran. Ang mga sundalong nagbabantay, ang mga mangmang na humahatol, at ang karamihan na tahimik na nanonood, lahat ay saksi sa dakilang plano ng kaligtasan. At sa gitna ng lahat ng paghihirap, sa bawat hininga na halos humihinto, si Hesus ay tumayo sa kababaang-loob, nag-aalay ng kapatawaran: โAma, patawarin mo sila, sapagkat hindi nila alam ang kanilang ginagawa.โ
Sa bawat sandaling lumilipas, ang puso ng sangkatauhan ay nababalot ng takot at pangungulila. Ngunit sa Kanyang sakripisyo, may mensahe ng walang-hanggang pasasalamat, pasasalamat dahil sa Kanyang pag-ibig, pasasalamat dahil sa Kanyang kabutihan, at pasasalamat dahil sa Kanyang tagumpay laban sa kamatayan.
At nang marinig ang Kanyang huling hininga, โNaganap na,โ tila ang langit at lupa ay huminto. Hindi ito katapusan. Itoโy paalala na sa bawat sugat, sa bawat luha, at sa bawat paghihirap, may dahilan tayong magpasalamat, sapagkat tayo ay minahal nang walang hanggan, at tinubos sa Kanyang dugo.
Ngayong Biyernes Santo, sa katahimikan ng krus at sa kabigatan ng sakripisyo, nananatili ang walang-hanggang pasasalamat sa Panginoon, isang pasasalamat na hindi magwawakas. โค๏ธ