Dom Pod Jesionem / The House Under The Ash Tree

25/05/2026

Dzisiaj w Dom Pod Jesionem sianokosy.
Była też przejażdżka minifurą.
Łezka się w oku kręci na wspomnienia sianokosów z czasów dzieciństwa 😍

24/05/2026

Dzielna załoga Domu Pod Jesionen po aktywnym dniu zaszyła się w zielonym azylu...
Altana ogrodowa to idealny punkt widokowy na powolne, leniwe popołudnie. Panoramiczne okna malują zielone, kojące ibrazy a przytulne wnętrze sprzyja długim chwilom z książką lub lampką czegoś dobrego. Odpoczynek w wersji premium – blisko natury, w pełnym komforcie.

15/05/2026

10 rocznica powstania Smołdzińskiej Pracowni Malarstwa.

15/05/2026

Smołdzińska Pracownia Malarstwa obchodziła dzisiaj jubileusz 10-lecia. Wydarzenie odwiedziło mnóstwo uczestników, przyjaciół oraz sympatyków.
Życzymy kolejnych 10, 20 i 100 lat działalności!

10/05/2026

Okrągły, drugi plener malarskie "Stojcińskie Impresje" zaczyna się 30 maja... 😃

Kochani, jeszcze jesteśmy pełni wrażeń po V Ogólnopolskim Plenerze Malarskim w Smołdzińskim Lesie, a już za chwilę rozpoczynamy kolejny artystyczny czas — II Ogólnopolski Plener Malarsko-Rzeźbiarski Stowarzyszenia ArtFriends w Stojcinie! 🎨❤️
Gmina Smołdzino ponownie stanie się miejscem spotkań ludzi sztuki, pasji i inspiracji. Do Stojcina przyjadą artyści z różnych stron Polski i zagranicy, by wspólnie tworzyć, wymieniać doświadczenia i inspirować się pięknem pomorskiej natury. 🌿✨🎨🌞
Serdecznie zapraszamy wszystkich miłośników sztuki do odwiedzenia nas, rozmów z artystami oraz udziału w wydarzeniach plenerowych. Zwieńczeniem spotkania będzie wyjątkowa wystawa poplenerowa, podczas której będzie można zobaczyć powstałe prace oraz spotkać ich autorów.
🌸 Wystawa poplenerowa
📅 6 czerwca 2026 r.
🕓 godz. 16:00
📍 Dom Pod Jesionem, Stojcino 34
To będzie czas pełen twórczej energii, inspiracji i dobrej atmosfery. Do zobaczenia w Stojcinie! 🎨🥰 Sztuka łączy ludzi i miejsca - twórzmy razem piękne wspomnienia!

02/05/2026

Ptaki w miejskich labiryntach nie są tylko tłem naszej codzienności.

To niezwykli lokatorzy naszych betonowych krajobrazów, którzy opanowali sztukę życia wśród budynków i murów. Każdy z tych ptaków ma swoją unikalną historię i rolę w ekosystemie.

Jerzyki potrafią spędzać całe życie w locie, niemal nigdy nie lądując, a ich skrzydła rozpraszają dźwięk, jakby przecinały samo powietrze. Kopciuszki to mistrzowie adaptacji – kiedyś związane z górami, teraz z powodzeniem osiedlają się w miastach.

Wróble, choć często niedoceniane, są prawdziwymi mieszkańcami blokowisk. Ich obecność podkreśla harmonię między przyrodą a urbanizacją.

Nie można zapomnieć o pustułce, która z wdziękiem zawisa w powietrzu, niczym żywy wiatrak obserwuje otoczenie z wysokości.

Bociany, symbole szczęścia i wiosny, często wybierają dachy wiejskich domów, tworząc tam swoje imponujące gniazda.

Dymówki i oknówki to ptaki, które nauczyły się koegzystować z ludźmi, budując gniazda tuż za oknem, łącząc nasze światy.

Kawki i szpaki zachwycają inteligencją, a muchołówki z gracją polują na owady, pokazując niesamowitą zręczność.

Nawet w gęstwinie miejskiego zgiełku, pójdzka przemyka cicho, a jej nocne wołanie napełnia tajemnicą wieczorną aurę.

Gołębie to symbol uniwersalnego zrozumienia, obecne niemal na każdym rogu świata, podczas gdy sierpówki, nasze ciche i zwinne gołębie, z zamiłowaniem uczą się nowoczesnego świata.

Pełzacze i słowiki wnoszą melodię i harmonię do miejskiego krajobrazu, podczas gdy pliszki z sympatią towarzyszą nam na spacerach wzdłuż rzek.

Każdy z tych ptaków, od krętogłowa po puszczyka, nosi w sobie odrobinę magii, która łączy nas z naturą nawet w najbardziej nieoczekiwanych miejscach.

To ich historie, ich odwaga i zdolność przetrwania czynią je wyjątkowymi.

Obserwując je, uczymy się pokory i podziwu dla potęgi przyrody.

Te ptaki to więcej niż tylko mieszkańcy naszych miast. To połączenie świata dzikiej przyrody z ludzką cywilizacją, przypominające nam, że jesteśmy częścią większej całości.

02/05/2026

Nie wszystko, co lata nocą, jest sową.

Kiedy niebo zmienia się w rozgwieżdżoną mapę tajemnic, zaczyna się prawdziwy spektakl natury, którego bohaterów często nie znamy.

Sowa uszatka i płomykówka to jedne z najlepiej znanych nocnych łowców. Ich niezwykły słuch i wzrok pozwalają im polować z precyzją, jakiej można tylko pozazdrościć.

Ale nie tylko sowy rządzą nocą. Kobuz, choć jego nazwa sugeruje dzienną aktywność, czasem wybiera mrok, by pod osłoną nocy zdobywać pożywienie.

Sowa błotna i sowa karłowata to kolejne przykładów mistrzów nocnych przestworzy, wykrywających najmniejszy ruch w leśnej ciszy.

Nocna symfonia to także koncert lekeli i słowików, których śpiew potrafi oczarować każdego, kto zatrzyma się na chwilę w leśnym zaułku.

A gdy wydaje się, że już nic więcej nie zaskoczy, muchołówka szara i bekas dodają swój śpiew do tej orkiestry cieni, współtworząc muzykę nocy.

Noc to także czas przepiórek i czapli, które z precyzją zabierają się za swoje skryte, nocne wędrówki.

Puchacz, jako największy z rodziny sów, dodaje swojego majestatu tej leśnej opowieści, przypominając, że ciemność kryje światy pełne niesamowitych historii.

Gdy noc przejmuje władzę, ptaki te ożywają, tworząc zmysłową mozaikę dźwięków i ruchów, które pozostają niewidoczne dla większości z nas.

To właśnie ta niewidoczna symfonia nocy czyni ją tak fascynującą i nieprzewidywalną.

02/05/2026

Każdej wiosny zaskrońce giną w polskich ogrodach — mylone z żmiją przez osoby, które chcą się "zabezpieczyć". Tymczasem zaskroniec jest całkowicie nieszkodliwy i zjada gryzonie, żaby i ropuchy. Oba gatunki są w Polsce objęte ochroną prawną.

Jak je odróżnić — pięć cech widocznych gołym okiem:

Źrenica. Zaskroniec: okrągła. Żmija: pionowa, szczelinowata. Najbardziej niezawodne kryterium.
Głowa. Zaskroniec: owalna, wąska, płynnie przechodzi w szyję. Żmija: trójkątna, szeroka, wyraźnie odcięta od szyi.
Kołnierz. Zaskroniec: charakterystyczna żółto-czarna plama za głową — nie do pomylenia. Żmija: brak kołnierza, za to ciemny zygzak wzdłuż grzbietu.
Ciało. Zaskroniec: smukłe, do 120 cm. Żmija: krępe, rzadko przekracza 70 cm.
Zachowanie. Zaskroniec: ucieka lub udaje martwego. Żmija: nieruchomieje, syczy i uderza.

Ten, który śmiga od oczka wodnego — to zaskroniec. Ten nieruchomy na kamienistej ścieżce — to żmija.

🐍🌿👁️🔍

02/05/2026

Wyszedłeś do ogrodu. Byłam sześćdziesiąt centymetrów od twojego buta. Spłaszczyłam głowę w trójkąt. Zasyczałam jak ucieczka pary. Pomyślałeś: żmija. Poszedłeś po szpadel.

Jestem zaskroncem zwyczajnym. Ważę 500 gramów. Ty 80 kilogramów. Twój szpadel — przeciwko stworzeniu, które nie może ci nic zrobić. 🌿

Nie jestem jadowita. Moje zęby nie przebijają ludzkiej skóry. Nie gryzę niemal nigdy. Cały spektakl, który właśnie zobaczyłeś, to teatr.

Spłaszczenie głowy skopiowałam od żmij, których nigdy nie spotkałam. Mimikra. Syk jest głośniejszy niż moje ciało powinno być w stanie wyprodukować. Jestem 1,5 metrem zaskrońca naprzeciw 80 kilogramów człowieka — nie mam innego wyjścia. Blef działa na kuny, trzmielojady, lisy. Nigdy nie był stworzony dla ciebie.

Gdybyś nadal mi groził, przeszłabym do aktu 2. Przewróciłabym się na grzbiet, zwisającą szczęką, wysuniętym językiem, i uwolniłabym wydzielinę z gruczołów kloakalnych, której zapach cofa nawet borsuka. Trzymam pozę bez mrugnięcia. Jeśli mnie odwrócisz — znowu kładę się na wznak, bo prawidłowo martwy zaskroniec, w kodzie, jest na plecach. Najgorsza udawana śmierć w królestwie zwierząt. I ratuje mi życie co roku.

Oto co zaskakuje. Jestem specjalistką od płazów. Jem żaby trawne, żaby zielone, ropuchy, czasem traszki. Dorosła zaskrońca zjada 30–50 płazów rocznie. Jestem twoją darmową regulacją w stawie w maju.

Samice składają 10–30 jaj w twoim stosie kompostu lub obornika, który się nagrzewa. Nie pilnuję lęgu. Moje młode wylęgają się we wrześniu, już doskonałymi aktorami: trójkąt, syk, udawana śmierć. Wyłaniają się z jaja wiedząc.

Jestem ściśle chroniona w Polsce. Zabicie mnie to przestępstwo. Żyję 15–20 lat.

Co zrobić gdy mnie widzisz:
Cofnij się. Spektakl kończy się w sekundzie gdy zagrożenie oddala.
Żadnych pestycydów przy stawie — zabijasz mój stół.
Żadnego koszenia mechanicznego przy ziemi w kwietniu i maju — mogę tam polować lub składać jaja.
Jeśli znajdziesz mnie w kompoście, zostaw ten kąt w spokoju do września.

Mieszkam za twoją szopą od 4 lat. Zjadłam 200 żab, które inaczej zalałyby twój ogród warzywny. Nigdy mnie nie widziałeś. Bo jestem dobra w swoim fachu. 🌱

02/05/2026

Taki relaks w SPA pod Gwiazdami 😍Wielki wóz nad głową, a my się realizujemy z Olą i Marzena Anna Grochowska

24/04/2026

Nasz ogród dosłownie rozkwita na naszych oczach i trudno przejść obok tego obojętnie. **Dom Pod Jesionem** stał się właśnie najpiękniejszą sceną dla spektaklu natury!
Drzewa obsypały się białym i różowym puchem, a ich zapach czuć w każdym zakątku, podczas gdy pierwsze wiosenne kwiaty śmiało wychylają swoje kolorowe główki do słońca. Trawa odzyskała swoją soczystą zieleń, tworząc idealny kontrast dla bezchmurnego, głębokiego błękitu nieba. Całość dopełnia nieustanny koncert ptaków, który od samego rana dodaje nam niesamowitej energii. 🌸☀️
Wpadnijcie odetchnąć pełną piersią, nacieszyć oczy tymi kolorami i poczuć, jak życie budzi się dookoła nas! 🌷🎶
** **