06/04/2020
เรื่องราวดีๆ อยากให้อ่านกันให้จบน๊า เป็นกำลังใจให้ทุกคนสู้กับ Covid-19 ✌️✌️✌️
https://www.facebook.com/646851289/posts/10156756639586290/
#หากคุณยังไม่ค่อยรู้แน่ชัดว่าCovid19_อันตรายแค่ไหน
#นี่คือประสบการณ์ตรง_ของบุคลากรทางการแพทย์ที่นิวยอร์ค
#กรุณาสละเวลาอ่านให้จบเถอะครับ_รับรองว่าคุ้มกับทุกวินาทีที่เสียไป
#คุณBebePatumanon
เธอสละเวลาเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา
ให้คนไทยได้อ่าน เพื่อได้รู้ความจริง
ดังนี้ครับ ...
จริงๆแล้ว ไม่อยากเกาะกระแส Covid 19 แต่อยากให้ทุกคนได้เข้าใจว่า โรคนี้น่ากลัวและใกล้ตัวกว่าที่คิด
เราทำงานที่โรงพยาบาล
ตำแหน่งคือ Physician Assistant (PA) ตำแหน่งนี้ที่บ้านเรายังไม่มี
งานก็คล้ายกับมือขวาของหมอ การเทรนนั้นเหมือนหมอทุกอย่าง แต่ใช้เวลาเรียนน้อยกว่า
คือ จะสั่งยาได้ สั่งเล็ป ใส่ท่อ ใส่สายต่างๆใส่เฝือก เย็บแผล ปั้มหัวใจ ...
จะเป็นตำแหน่งระหว่าง หมอกับพยาบาล แต่ เราจะเจอและใช้เวลากับคนใช้มากกว่าหมอ
เพราะหมอ 1 คน คุมคนใช้ 30 คน
ก็จะมี PA 2 คน ช่วยหมอดูคนใข้คนละ 15 คน
ทำงานอยู่ที่ Bronx, NY
สองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา มีแต่คนไข้ Covid 19
#อยากให้ทุกคนที่บ่นว่า_เบื่ออยู่บ้าน_รัฐบาลเส็งเครง_เลิกบ่นเถอะ
เพราะ เบื่ออยู่บ้านนั้น ก็ยังดีกว่าออกมาทำงานด้วยความกลัว ... กลัวตาย
ตอนนี้ พวกพนักงานโรงพยาบาลอย่างพวกเรา ต้องสวดมนต์ขอให้พระคุ้มครอง
มองหน้าพ่อ แม่, ลูกน้อย และสามี สั่งเสียกันว่า
#ไปแล้วอาจจะติดเชื้ออาจจะไม่ได้กลับบ้านนะ_รักทุกคนนะ
#กอดลากันแบบแนบแน่น_เหมือนไม่รู้ว่าเราจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้อีกไหม
ไม่คิดเลยว่า งานผู้ช่วยหมอ
ต็อกต๋อยอย่างเรา มันจะเสี่ยงขนาดนี้
อยากจะบอกว่า ตอนนี้คนไข้ล้นโรงพยาบาล PPE ไม่พอ อันนี้ทุกคนรู้
แต่ที่คุณๆไม่รู้คือ การตายด้วยโรคนี้ เป็นการตายที่โดดเดี่ยวและทรมาน
คนไข้พอ admitted แล้ว ครอบครัว ลูก ผัว พ่อ แม่ พี่น้อง ห้ามเยี่ยมเด็ดขาด
ตอนแรกอาการอาจจะไม่หนัก
แต่พอมารวมแออัดกันกับคนไข้อื่นๆ
ก็เกิดอาการ แบ่งเชื้อกันไปมา cross contaminated
ที่ไม่หนัก ก็อาจจะเกิดเป็นอาการหนักขึ้น
#พยาบาลนั้นน่าสงสารที่สุด
หมอ กับ PA ก็จะวิ่งเข้าแล้วก็รีบวิ่งออกจากห้องคนใข้
เพราะเราพยาบาลเซฟตัวเองให้สัมผัสกับเชื้อโรคให้น้อยที่สุด
แต่ พยาบาลต้องเข้าไปตรวจความดัน ให้ยา โดยมากคนไข้ไม่ได้เป็นแค่ Covid แต่ มีโรคประจำตัวจิปาถะ ยาก็เยอะ
พยาบาลก็ต้องเข้าๆออกๆ เข้าห้องโน้นออกห้องนี้
#แต่คุณอย่าลืมว่า_คนใข้ทุกคนติดเชื้อ
ลองคิดดู 12 ชั่วโมง ขลุกอยู่กับเชื้อ Corona แบบไม่ได้พัก เพราะคนใข้หลายคนอาการหนัก
พออ๊อกซิเจนตก ก็ต้องรีบเข้าไปดู เพราะห่วงคนใข้ เพราะเราเป็นมนุษย์เหมือนกัน
ที่จะบอกว่ากลัว
ก็เพราะว่า Covid 19 ไปทำลายเนื้อเยื่อปอดโดยตรง
ถ้าโชคดีก็ไม่มีอาการ หรือมีบ้างเล็กน้อย
แต่ คนใข้ที่อาการเริ่มหนักขึ้น ก็จะเริ่มหายใจไม่ออก ปอดเริ่มชื้น มีน้ำท่วม
ถ้าคิดไม่ออก ก็ลองหลับตา
แล้วคิดถึงภาพเรากำลังจมน้ำ แล้วหายใจไม่ออก
น้ำเต็มจมูกเต็มปาก
หรือตอนไปทำฟัน แล้วน้ำลายเต็มคอ กลืนไม่ได้ หายใจไม่ออก
(จนหมอดูดน้ำออกจากปากเรา เราก็หายใจเฮือกใหญ่แบบรอดตายแล้วกู)
มันทรมานขนาดไหน โรคนี้ก็เช่นกัน
#ทางช่วยอย่างเดียวคือเครื่องช่วยหายใจ_ซึ่งตอนนี้เป็นของล้ำค่า
ตกหนักที่หมอ ต้องเลือกว่าใครจะมีค่าควรกับเครื่องนี้มากกว่ากัน ไม่มีหมอคนไหน อยากทำหน้าที่นี้หรอก
คืนก่อน มีคนใข้ หนัก สอง สามคน
ทุกคนนอนทรมาน พยายามหายใจเข้าออก ทุรนทุราย เพราะปอดไม่ทำงาน
พยาบาลโทรมาตาม เข้าไปดูอาการ
ก็ต้องเรียก code team ซึ่งปกติจะเป็นทีมฮีโร่ ถ้าทีมนี้มา คนใข้เรารอดแน่ ..แต่ไม่ใช่กับ Covid19
สุดท้าย ทีมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะทางออกเดียวคือ ใส่ท่อช่วยหายใจ
ถ้าคนใข้บอกไว้ก่อนแล้ว ว่าไม่ต้องการใส่ท่อหรือปั๊มหัวใจ เราก็ได้แต่ให้ยามอร์ฟีน เพื่อให้คนใข้ไม่ทรมาน
Process of dying นี่แหละ คือความน่ากลัว
ไม่มียาฆ่าไวรัส ไม่มียารักษา รักษาตามอาการ
ยาที่ใช้อยู่ตอนนี้ ก็เหมือนเสี่ยงดวง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดวง!!
#คือทั้งทีมได้แต่ยืนมองคนใข้นอนทุรนทุราย_กระเสือกกระสน_ต่อสู้เพื่อลมหายใจแต่ละเฮือก
แต่ละเฮือกนั่นเป็นสิ่งที่แสนทารุณ
ญาติพี่น้อง ลูก หลาน ผัว เมีย ก็ไม่ได้ร่ำลา
#เป็นการตายที่โดดเดี่ยวและทรมาน
บางที ก็อดคิดไม่ได้ว่า
คนไข้เหล่านี้จะกลัว และโดดเดี่ยว ขนาดไหน
ในช่วงเวลาสุดท้าย และลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
คนรักษาก็ได้แต่ยืนมอง
แล้วก็ได้แต่คิดว่วันนี้ เราจะดวงดีเหมือนเมื่อวานไหม ... แล้วพรุ่งนี้ล่ะ ...
เรายืนมองคนไข้ ที่รู้หละว่าอาจจะอยู่ได้ไม่ถึงเวลาที่เราจะออกกะ คือ 12 ชั่วโมง
แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากให้ยากดประสาท เพื่อคนใข้จะได้ทรมานน้อยลงและหวังว่าจะจากไปอย่างสงบ
เหมือนเราไร้ค่า และไม่มีประโยชน์อะไรเลย ที่ร่ำเรียน ฝึกฝนมา ไม่ได้ช่วยใครได้เลย
คุณลองคิดดูว่า ถ้าพ่อ แม่ พี่น้องหรือคนที่คุณรัก ต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับคนใข้ของเราล่ะ
ไปส่งกันที่โรงพยาบาล ลูบหน้าลูบหลังลากัน แล้วนั่นคือสัมผัสสุดท้าย กอดสุดท้าย การลาครั้งสุดท้าย
คุณยังไม่ได้สั่งเสีย ไม่ได้ขอโทษ ไม่ได้บอกรักกัน
ไม่ได้บอกว่าคุณโชคดีที่ได้รู้จักและได้ใช้ชีวิตร่วมกัน
เป็นพ่อ แม่ ลูกกัน เป็นคนรักกัน เป็นเพื่อนกัน
นี่แหละคือความทรมาน และปวดร้าวใจ ...
ตอนนี้ถึงเข้าใจว่า ทำไมเราต้องให้อภัยกัน กอดกัน และบอกรักกันทุกวัน
คุณโชคดี ที่ได้นอนอยู่บ้าน มีinternet มีหนังดู มีขนมกิน ได้อยู่กับครอบครัว
#ถ้าคุณอยากจะบ่น_ก็ขอให้คิดถึงพวกเราที่โรงพยาบาล
#เราก็กลัว_เราก็เหนื่อย_เราก็ล้าและเราก็มีคนที่รักเรา_รอเรากลับบ้านเหมือนคุณ
เราก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง
ไม่ได้กล้าหาญอะไร ออกจะกลัวจนขี้ขึ้นสมองด้วยซ้ำ
ถ้าเลือกได้ เราก็ขอนอนเกาตูดดูหนังอยู่ที่บ้านเหมือนพวกคุณ
เราก็ไม่อยากมาทำงาน ที่นอกจากจะต้อง พก PPE แล้ว
ยังต้องมีพระเครื่องพวงใหญ่ ที่พ่อแก้วแม่แก้วให้มาคุ้มครองปกป้องลูกน้อย ที่ตอนนี้ก็ปาเข้าไป 40กว่า
อยู่บ้านเถอะคุณ ...
ถ้าคิดว่าตัวเองติดเชื้อ ก็อย่าโกหก
กักตัวเองเถอะ อย่าเห็นแก่ตัว
คุณอาจจะไม่เป็นอะไร คุณอาจจะไม่มีใครรักหรือห่วงคุณ คุณอาจจะเห็นแก่ตัวไม่รักและไม่ห่วงใคร
แต่ คนที่คุณเอาโรคไปติดเขานั้น
เขาก็มีครอบครั
