30/10/2016
ขออนุญาตแชร์ ต่อครับ ประสบการณ์ตรงจากเด็กน้อยชายแดนใต้ ที่มีต่อพ่อหลวงของเราครับ
***********ขออนุญาต แชร์บทความดีๆ จากลูกค้า ของ ทีมงาน บ้านน็อคดาวน์ สนุกสร้าง ถึงพ่อหลวง
" ความทรงจำของเด็กน้อยชายแดนใต้ ถึง ในหลวง รัชกาลที่ 9 ของปวงชนชาวไทย "
"จำความได้ว่าเมื่อเกือบสี่สิบปีที่ผ่านมา เหล่าเด็กน้อยในหมู่บ้านห่างไกล ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ รู้สึกตื่นเต้นและรอคอย ประมาณบ่ายเราเห็นรถลำเลียงกำลังพล ปล่อยกำลังพลตามเส้นทางที่ขบวนจะดำเนินผ่าน หมู่บ้านเรายังไม่มีไฟฟ้า หมู่บ้านเรายังใช้ถนนลูกรัง พวกเราตั้งหนาตั้งตารอ ว่าเมื่อไหร่ขบวนรถ ยาวๆ จะแล่นมา พวกเราตั้งหน้าตั้งตารอ ขนมอร่อยๆ พวกเราสังเกตเห็นว่าพวกผู้ใหญ่ เค้าก็ตั้งใจรอคอย โดยเฉพาะหมอหลวงที่จะนำทางมาก่อนขบวนใหญ่เสมอ หมอหลวงเป็นความหวังไม่กี่ครั้งในหนึ่งปี ของทุกๆ ปีที่พวกเราจะได้พบหมอชำนาญการจากส่วนกลางได้รับยาดีดี ไม่มีค่าใช้จ่าย
จำได้ว่าครั้งหนึ่งพวกเด็กๆ อย่างพวกเราเล่นกันอยู่ที่วัดตั้งแต่บ่าย จนค่ำขบวนใหญ่ก็ยังไม่ถึงซักที มารู้กันในภายหลังว่า ขบวนเที่ยวแวะหมู่บ้านโน่น หมู่บ้านนี้ เสียนานก่อนจะถึงหมู่บ้านของเรา ตอนนั้นเด็กอย่างเราไม่รู้หรอกว่าขบวน หรือกลุ่มคนที่มานั้นสำคัญ หรือไม่อย่างใร แต่เรารู้ว่าทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอ มีการจัดเตรียมสิ่งของ ละเล็ก ละน้อยที่เป็นงานฝีมือในหมู่บ้าน รู้แค่ประมาณนั้นตามประสาเด็ก แล้วเมื่อขบวนมาถึงเสียงทุกอย่างเงียบกริบ แม้แต่พวกเราที่เล่นสนุกกันอยู่ ได้ยินแต่เสียงทักทายของชายวัยกลางคน กับผู้ติดตามอีกมากมาย ที่มีต่อผู้มาเฝ้ารอทั้งหลาย มันเป็นช่วงเวลาที่พิเศษ รู้สึกได้จริงๆ
เวลาผ่านไปพวกเราเติบโตขึ้นจึงได้รู้ว่าขบวนที่ผ่านหน้าบ้านเราทุกๆ ปีไม่เคยขาด นั้นนำมาโดยพระเจ้าแผ่นดิน นึกอีกกี่ครั้งกับคำว่าพระเจ้าแผ่นดินเป็นคำที่เหมาะสมที่สุด เพราะพระองค์ปฏิบัติตัวให้สมกับเป็น จ้าวแห่งแผ่นดิน อย่างไม่มีเหตุผลใดมาคัดค้าน
มีอยู่หลายๆ ปี ขบวนเสด็จผ่านหมู่บ้านเราไปก็ค่ำแล้ว ยังไม่กลับมาสักที ดึกมากแล้วเราได้ยิน เสียง วิทยุสื่อสาร จากพี่ทหารให้เตรียมพร้อมตามรายทางว่าขบวนกำลังจะกลับมาแล้ว พระเจ้าแผ่นดินต้องทำงานหนัก ดึกดื่นขนาดนี้เลยหรือ พระองค์ ทรงทำเพื่ออะใร เพื่อใคร คำตอบของคำถามเหล่านี้ค่อยๆ คลี่คลาย เมื่อเวลาผ่านไป เมื่อประเทศไทยซึ่งได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่ยากจน ประเทศหนึ่งในโลก เมื่อประเทศนี้ค่อยๆ ดีขึ้น เมื่อประเทศนี้ผ่านพ้นวิกฤติหลายๆ ครั้ง เมื่อประเทศนี้ ค่อยๆ เจริญรุดหน้าไปตามลำดับ ภายได้การปกครองของพระเจ้าแผ่นดินองค์นี้
ต่อจากนี้ไปพวกเราไม่รู้ว่าจะอยู่กันอย่างใร แต่ขอให้พระองค์สบายพระทัยว่าอย่างน้อยที่สุดข้าพเจ้าและครอบครัว้้ขอสัญญาว่าจะประกอบแต่คุณงามความดี มิได้ให้พระองค์ ซึ่งเสด็จสู่สวรรคคาลัย ให้เดือดร้อนพระทัย ขอให้พระองค์ทรงพระบรรทมอย่างหมดห่วง เราคนไทยจะรักกัน เราจะสามัคคีกัน เพื่อพระองค์
จากประชาชนที่รักพระองค์ สรรพัชญ์ บุญหลง และครอบครัว จากหมู่บ้านทรายขาว อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม"