10/02/2026
เมื่อคำว่า 'เหนื่อย' คือเชื้อเพลิง และคำว่า 'รวย' คือผลข้างเคียง : สรุปเนื้อหาโคตรดีจากคลิป 7 ชั่วโมงครึ่ง (If you want 2026 to be the best year of your life) ฉบับ Alex Hormozi เจ้าของปรัชญาแห่งการทำงานหนักจนยมบาลต้องร้องขอชีวิต
มีวงจรอุบาทว์ที่เรียกว่า "ปณิธานปีใหม่" ที่ไฟแรงแค่มกราฯ พอเข้ากุมภาฯ ก็มอดลงเหลือแค่ขี้เถ้า แล้วคุณก็นั่งมองปฏิทินเปลี่ยนผ่านไปเดือนแล้วเดือนเล่าด้วยความรู้สึกเดจาวู พร้อมประโยคปลอบใจตัวเองสุดคลาสสิกว่า "ไม่เป็นไร... เดี๋ยวปีหน้าเอาใหม่" (อีกแล้ว)
ถ้าคุณกดเข้ามาอ่านบทความนี้เพราะหวังว่าจะเจอสูตรลับประเภท "แค่จินตนาการ เงินล้านก็งอก" หรือ "นอนหายใจเฉยๆ เดี๋ยวจักรวาลจัดสรรให้"
แอดแนะนำให้ข้ามบทความนี้แล้วไปนอนต่อครับ เพราะสิ่งที่คุณกำลังจะได้รับจาก Alex Hormozi ไม่ใช่คำกล่อมเกลาให้หลับฝันดี แต่เป็นการ "ตบหน้าเรียกสติ" ให้ตื่นจากฝันกลางวันต่างหาก
นี่คือบทสรุปวิชาชีวิตฉบับ "ของจริง" ที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ปูทางด้วยเศษแก้ว เหงื่อ และความเจ็บปวด เป็นคัมภีร์ที่คัดมาเน้นๆ เพื่อให้คุณเลิกโทษฟ้าโทษฝน แล้วลุกขึ้นมารับผิดชอบชีวิตตัวเองแบบ 100%
ถ้าคุณพร้อมที่จะเลิกเป็นคนเก่งแต่ปาก แล้วอยากเปลี่ยนปี 2026 ให้เป็นปีที่คุณภูมิใจจนอยากกราบตัวเองหน้ากระจก... ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งความจริงครับ เรามาเริ่มกันเลย
==========================
1. คาถาปลดล็อกชีวิต "มันคือความผิดของฉันเอง"
เราจะย้อนเวลากลับไปในช่วงที่ชีวิตของอเล็กซ์ ฮอร์โมซี (Alex Hormozi) ยังไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือเอาจริงๆ คือโรยด้วยเศษแก้วเสียมากกว่า
นี่คือบทเรียนราคาแพง (ที่ยาวถึง 7 ชั่วโมงครึ่ง) ที่เขากลั่นออกมาจากช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด เพื่อให้คุณไม่ต้องไปงมเข็มในมหาสมุทรแห่งความล้มเหลวด้วยตัวเอง
ลองจินตนาการภาพชายหนุ่มคนหนึ่งที่ต้องนอนก่ายหน้าผากทุกคืน คิดวนเวียนว่าถ้าพรุ่งนี้ไม่ตื่นขึ้นมาก็คงจะดีเหมือนกัน นั่นแหละคืออเล็กซ์เมื่อ 13 ปีก่อน สมัยที่เขายังต้องดิ้นรนจ่ายค่าเช่าห้องและมีความฝันอันยิ่งใหญ่เพียงแค่อยากมีรายได้เดือนละ 10,000 เหรียญ
ช่วงเวลานั้นเต็มไปด้วยความเจ็บปวดชนิดที่จำฝังใจ ซึ่งเขาไม่อยากให้ใครต้องเจอแบบนั้น แต่ก็นั่นแหละครับ ความเจ็บปวดมันมีรสชาติเฉพาะตัว และถ้าคุณกำลังลิ้มรสมันอยู่ อเล็กซ์บอกว่า "ผมเข้าใจคุณ"
แต่เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งดราม่าเคล้าน้ำตา เพราะหนทางเดียวที่จะปีนขึ้นมาจากหลุมดำแห่งความจนนั้นไม่ใช่การนั่งรอโชคชะตา หรือรอให้ใครมาเห็นใจ ก้าวแรกที่สำคัญที่สุดและยากที่สุดไม่ใช่การลงมือทำธุรกิจ แต่เป็นการเปลี่ยนชุดความคิดในหัวสมองของคุณเอง
มันเริ่มต้นด้วยประโยคสั้นๆ ที่ทรงพลังที่สุดในโลก นั่นคือ "มันคือความผิดฉัน" (My Fault)
ใช่ครับ อ่านไม่ผิดหรอก ไม่ใช่ความผิดของเศรษฐกิจ ไม่ใช่ความผิดของรัฐบาล ไม่ใช่ความผิดของพ่อแม่ที่ไม่ได้รวยล้นฟ้า หรือแฟนเก่าที่ทิ้งคุณไป การยอมรับว่า "ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตฉัน คือความผิดของฉัน" มันฟังดูเจ็บปวด แต่มันคือจุดกำเนิดของอำนาจที่แท้จริง
เพราะวินาทีที่คุณชี้นิ้วโทษคนอื่น คุณกำลังยก "รีโมทคอนโทรล" ควบคุมชีวิตคุณไปให้พวกเขาถือไว้ ถ้าคุณบอกว่าคุณไม่รวยเพราะเศรษฐกิจแย่ แปลว่าคุณกำลังบอกว่าคุณจะรวยได้ก็ต่อเมื่อเศรษฐกิจดีขึ้นเท่านั้น ซึ่งนั่นแปลว่าคุณทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากนั่งรอ
อเล็กซ์เล่าถึงตอนที่เขาอายุ 19 และต้องเขียนเรียงความเรื่องโรคซึมเศร้า เขาเคยเป็นเด็กขี้โมโหที่โทษแม่สารพัดเรื่อง แต่พอต้องมานั่งเขียนวิเคราะห์ชีวิตแม่ในมุมมองของบุคคลที่สาม เขากลับพบว่าภายใต้ความดุร้ายหรือสิ่งที่เขาไม่ชอบ แม่ของเขาคือผู้อพยพที่ต้องสู้ชีวิตอย่างหนักหน่วงในยุคที่คนต่างชาติถูกเหยียดหยาม
การเปลี่ยนมุมมองครั้งนั้นทำให้เขาตระหนักได้ว่า การถือโทษโกรธเคืองมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น มีแต่จะกัดกินใจเราเอง เหมือนที่คุณถือถ่านไฟร้อนๆ ไว้ในมือเพื่อจะปาใส่คนอื่น แต่คนแรกที่มือนั้นไหม้คือตัวคุณเอง
ดังนั้น บทเรียนแรกคือ การกอบกู้ "อำนาจ" กลับมาสู่ตัวเองด้วยการรับผิดชอบแบบสุดโต่ง ไม่ว่าอดีตจะบัดซบแค่ไหน ไม่ว่าใครจะทำร้ายคุณมา แต่ "ปัจจุบัน" คือความรับผิดชอบของคุณ ถ้าชีวิตตอนนี้มันห่วย ก็เป็นเพราะการกระทำ (หรือการไม่กระทำ) ของคุณในอดีต
และถ้าอยากให้พรุ่งนี้ดีขึ้น ก็ต้องเริ่มที่การกระทำของคุณในวันนี้ เลิกเล่นบทเหยื่อ เพราะเหยื่อไม่มีวันรวย คุณเลือกได้ว่าจะ "เป็นฝ่ายถูก" ที่ชีวิตแย่เพราะคนอื่น หรือจะยอม "เป็นฝ่ายผิด" เพื่อที่จะได้รวยและกำหนดชะตาชีวิตตัวเอง
2. ศิลปะการกินเศษแก้วและรสชาติของความเจ็บปวด
เมื่อคุณยึดอำนาจคืนมาได้แล้ว ขั้นต่อไปคือการลงมือทำ แต่ช้าก่อน อย่าเพิ่งคิดว่ามันจะสวยหรูเหมือนในหนังที่พระเอกลุกขึ้นมาวิ่งจ๊อกกิ้งแล้วชีวิตเปลี่ยนเลย ในโลกความจริง สำหรับคนที่ต้นทุนต่ำและไม่มีแต้มต่อ สิ่งเดียวที่คุณมีคือ "เวลา" และ "แรงกาย" อเล็กซ์เปรียบเทียบชีวิตช่วงนี้ว่าเหมือนการ "กินเศษแก้ว"
ฟังดูสยองใช่ไหมครับ แต่มันคือการเปรียบเทียบที่เห็นภาพที่สุด ช่วงแรกของการสร้างตัว คุณต้องยอมกลืนกินความลำบาก ความเจ็บปวด และความอัปยศอดสู คุณต้องยอมทำงานหนักชนิดที่คนทั่วไปมองว่าบ้า
อเล็กซ์เล่าว่าตอนเริ่มทำธุรกิจยิม เขาทำทุกอย่างตั้งแต่เป็นภารโรง ล้างห้องน้ำ ทำบัญชี เป็นเซลล์ขายของ เป็นเทรนเนอร์สอนออกกำลังกาย ซ่อมอุปกรณ์ เขาทำทั้งหมดนี้เพราะเขาไม่มีเงินจ้างใคร และที่สำคัญคือ "เขาไม่รู้อะไรเลย"
ความเจ็บปวดในขั้นตอนนี้ไม่ได้มาจากการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว แต่มันมาจาก "สายตาคนรอบข้าง" ด้วย ลองนึกภาพอดีตหนุ่มนักเรียนนอก โปรไฟล์หรู จบจากมหาลัยดัง เคยทำงานเป็นที่ปรึกษาใส่สูทผูกไท แต่วันหนึ่งต้องมาใส่ชุดออกกำลังกาย คอยเช็ดเหงื่อและฟังลูกค้าถามด้วยน้ำเสียงดูถูกว่า "น้องจบปริญญามาเหรอ?"
หรือต้องคอยเช็ดรอยเมจิกที่ลูกลูกค้าเขียนเลอะเทอะบนกำแพง ในขณะที่ต้องปั้นหน้ายิ้มเพื่อปิดการขายให้ได้ เพราะถ้าขายไม่ได้ ก็ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า
นี่แหละคือรสชาติของเศษแก้วที่คุณต้องเคี้ยวและกลืนลงไป อเล็กซ์บอกว่าเขาไม่ได้ขับเคลื่อนด้วย "ความหลงใหล" (Passion) สวยหรูอย่างที่หนังสือพัฒนาตนเองชอบบอก แต่เขาขับเคลื่อนด้วย "ความโกรธ" และ "ความกลัว" กลัวว่าจะต้องกลับไปบ้านเกิดในฐานะไอ้ขี้แพ้ โกรธที่ใครต่อใครสบประมาท เขาใช้พลังงานลบเหล่านั้นเป็นเชื้อเพลิงในการถีบตัวเองไปข้างหน้า
ปรัชญาของเขาในช่วงนั้นคือ "ยอมเจ็บปวดวันนี้ เพื่อสบายในวันหน้า" คนจนส่วนใหญ่มักทำตรงกันข้าม คือ ยอมสบายวันนี้ (กินหรู เที่ยวผับ ดูซีรีส์) แล้วไปลำบากวันหน้า แล้วก็มานั่งงงว่าทำไมชีวิตไม่ไปไหน
แต่คนที่จะเปลี่ยนชีวิตต้องกล้าที่จะ "ดึงความเจ็บปวดในอนาคตมาใช้ในวันนี้" ยอมทำงานหนักเหมือนทาส ยอมไม่มีเพื่อน ยอมไม่มีสังคม เพื่อแลกกับการซื้ออิสรภาพในอนาคต มันคือการเดิมพันที่ต้องแลกด้วยเหงื่อและน้ำตา แต่ถ้าคุณไม่ยอมแลก คุณก็จะไม่มีวันได้มันมา จำไว้ว่าถ้าชีวิตคือเกมชักเย่อ มือของคุณจะต้องถลอกปอกเปิกจนเลือดซิบ แต่ถ้าคุณยอมปล่อยเชือก คุณก็แพ้ และการแพ้ในเกมชีวิตจริง มันเจ็บปวดยิ่งกว่ามือถลอกหลายเท่า
3. เปลี่ยน "เวลา" ให้เป็น "แต้มประสบการณ์"
หลังจากที่คุณปรับทัศนคติและเตรียมใจยอมรับความเจ็บปวดได้แล้ว คำถามต่อมาคือ "แล้วจะทำยังไงต่อ?" คำตอบของอเล็กซ์นั้นเรียบง่ายแต่ทรงพลัง "ใช้สิ่งที่คุณมี"
ถ้าคุณจน คุณไม่มีเงิน คุณไม่มีคอนเนกชั่น แต่คุณมี "เวลา" และคุณมี "ความสามารถในการเรียนรู้" อเล็กซ์เล่าว่าในช่วงเริ่มต้น เขาใช้เงินทุกบาททุกสตางค์ที่หามาได้ (หลังจากหักค่ากินอยู่แบบประหยัดสุดๆ) ไปกับการเรียนรู้ทักษะใหม่ๆ ไม่ว่าจะเป็นการขาย การตลาด หรือการบริหารจัดการ เขาไม่ได้มองว่าการจ่ายเงินซื้อคอร์สหรือเข้าสัมมนาคือการ "เสียเงิน" แต่มันคือการซื้อ "ทางลัด"
อเล็กซ์เปรียบชีวิตเหมือนวิดีโอเกม เวลาที่คุณลงมือทำอะไรสักอย่างแล้วล้มเหลว อย่าเพิ่งคิดว่าคุณกลับไปที่ศูนย์ ไม่ใช่เลย คุณแค่เสียทรัพยากรไปบ้าง แต่สิ่งที่คุณได้รับกลับมาคือ "แต้มประสบการณ์" (Experience Points)
ยิ่งคุณสะสมความล้มเหลวมากเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งมีแต้มประสบการณ์มากเท่านั้น และเมื่อแต้มถึงจุดหนึ่ง "ติ๊ง!" คุณก็จะเลเวลอัพ กลายเป็นคนเก่งขึ้น มีทักษะมากขึ้น และพร้อมที่จะแก้ปัญหาที่ใหญ่ขึ้นได้
เคล็ดลับสำคัญคือ อย่าเพิ่งรีบมองหา "เงิน" เป็นตัวชี้วัดความสำเร็จในช่วงแรก แต่ให้มองหา "ทักษะ" (Skill) แทน คนรวยที่สุดที่เขารู้จักไม่ได้โฟกัสที่ตัวเงิน แต่โฟกัสว่า "ฉันจะเก่งขึ้นได้ยังไง?" เพราะเมื่อคุณเก่งจริง เงินจะวิ่งเข้าหาคุณเอง
อเล็กซ์เล่าถึงตอนที่เขารับจ็อบเป็นที่ปรึกษาโภชนาการครั้งแรก ได้เงินมา 200 เหรียญ เขาตื่นเต้นมาก ไม่ใช่เพราะจำนวนเงิน แต่เพราะมันเป็นหลักฐานว่า "ทักษะของฉันมีค่าและขายได้"
ในช่วงเวลานี้ คุณอาจจะต้องยอมทิ้งเพื่อนเก่าที่ไม่ช่วยส่งเสริมเป้าหมาย อเล็กซ์มีประโยคเด็ดว่า "ถ้าเพื่อนคนนี้ไม่อยู่ในชีวิต โอกาสที่ฉันจะถึงเป้าหมายจะเพิ่มขึ้นหรือลดลง?" ถ้าคำตอบคือเพิ่มขึ้น ก็ถึงเวลาต้องโบกมือลา (หรืออย่างน้อยก็ห่างๆ กันสักพัก) การเดินคนเดียวอาจจะเหงา แต่มันทำให้คุณเดินได้เร็วขึ้น และในช่วงสร้างตัว ความเร็วและสมาธิคือสิ่งสำคัญที่สุด
สรุปง่ายๆ ในตอนนี้คือ จงเปลี่ยนเวลาว่างให้เป็นเวลาสร้างทักษะ เปลี่ยนความเหงาให้เป็นความโฟกัส และเปลี่ยนทุกความล้มเหลวให้เป็นบทเรียน อย่ากลัวที่จะเริ่มจากศูนย์ เพราะทุกคนที่อยู่บนยอดเขา ก็เคยตะเกียกตะกายอยู่ที่ตีนเขากันทั้งนั้น หน้าที่ของคุณคือ ก้มหน้าก้มตาเดินต่อไป ทีละก้าว ทีละก้าว จนกว่าจะถึงวันที่คุณเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่า "เฮ้ย ฉันมาไกลขนาดนี้แล้วเหรอวะ"
4. เปลี่ยน "แรงกาย" ให้เป็น "แต้มต่อ"
ถ้าคุณอายุยังน้อย (หรือเพิ่งเริ่มต้นใหม่ในวัยไหนก็ได้) ข่าวร้ายคือคุณ "ไม่มีอะไรเลย" คุณไม่มีเงิน ไม่มีทักษะ ไม่มีความน่าเชื่อถือ แต่ข่าวดีคือ คุณมีสิ่งหนึ่งที่คนแก่กว่าคุณอิจฉา นั่นคือ "พลังงานเหลือล้น" และ "เวลา"
อเล็กซ์แนะนำสูตรลับที่อาจจะฟังดูโหดร้ายสำหรับคนรักความสบาย นั่นคือ "ทำงาน 6 วันต่อสัปดาห์ วันละ 12 ชั่วโมง" สำหรับช่วงอายุ 16-28 ปี อย่าเพิ่งตกใจครับ เขาไม่ได้บอกให้ทำแบบนี้ตลอดไป แต่ในช่วงเริ่มต้นที่คุณไม่มีแต้มต่อ คุณต้องใช้ "ปริมาณ" เข้าสู้
โลกนี้ไม่ได้จ่ายเงินให้คุณตาม "คุณค่าในตัวเอง" (Self-worth) แบบที่ไลฟ์โค้ชบอก แต่โลกจ่ายเงินตาม "ประโยชน์ที่คุณทำได้" (Utility) และตอนที่คุณยังเด็ก ประโยชน์เดียวที่คุณมีคือแรงงาน
กฎข้อแรกของอเล็กซ์คือ "ใช้สิ่งที่คุณมี" (Use what you have) หลายคนไม่กล้าเริ่มทำธุรกิจเพราะบอกว่าไม่มีทุน ไม่มีความรู้ แต่จริงๆ แล้วมันคือข้ออ้าง ธุรกิจคือความสามารถในการจัดการทรัพยากร (Resourcefulness) ไม่ใช่การมีทรัพยากร (Resources) ถ้าคุณมีแค่แรง ก็จงใช้แรงแลกประสบการณ์
และถ้าตอนนี้คุณมีเงินเก็บต่ำกว่า $100,000 และอยากจะตั้งตัวได้ อเล็กซ์แนะนำให้เข้าสู่ "โหมดจำศีลทางการเงิน" แบบสุดโต่ง
เช่น เลิกกินข้าวนอกบ้าน = ทำกินเอง หรือกินอะไรก็ได้ที่ถูกที่สุดเพื่อให้มีชีวิตรอด, เลิกซื้อเสื้อผ้าใหม่: เสื้อผ้ามือสองหรือของเดิมที่มีก็ใส่ไปก่อน, เลิกเที่ยว = ไปงานสังคมเฉพาะที่ "ฟรี" และเป็นงานที่เพื่อนสนับสนุนเป้าหมายคุณเท่านั้น ถ้าเพื่อนชวนไปเมาแล้วบอกว่า "ไม่ไปเลิกคบ" ก็ปล่อยมันเลิกคบไป เพราะนั่นไม่ใช่เพื่อน นั่นคือศัตรูที่แฝงตัวมาขัดขวางความสำเร็จคุณ
เป้าหมายของการประหยัดไม่ใช่เพื่อความรวย (คุณไม่มีทางรวยจากการประหยัดกาแฟแก้วละ 50 บาทหรอก) แต่เพื่อให้คุณมี "สายป่าน" ยาวพอที่จะ "ซื้อเวลา" ให้ตัวเองได้เรียนรู้และลองผิดลองถูกในช่วง 36 เดือนแรก การมีเงินเก็บสำรองจะทำให้คุณกล้าเสี่ยง กล้าลงทุนกับความรู้ และไม่ต้องหน้ามืดตามัวรับงานห่วยๆ เพียงเพื่อหาค่าเช่าห้องเดือนชนเดือน
5. ทฤษฎี "กินกล้วยทั้งเปลือก" และการสะสมความล้มเหลว
เมื่อคุณเริ่มลงสนามจริง สิ่งที่คุณจะเจอแน่นอนคือ "ความห่วย" ของตัวเอง อเล็กซ์เล่าเรื่องตลกตอนเขาขายของครั้งแรก เขาคุยกับลูกค้าจบ ลูกค้าบอก "เดี๋ยวกลับไปเอาบัตรเครดิตที่บ้านนะ" อเล็กซ์เดินไปบอกเจ้านายอย่างภาคภูมิใจว่า "ผมปิดการขายได้แล้วครับ!" เจ้านายกับเพื่อนร่วมงานขำก๊ากจนแทบหยุดหายใจ เพราะในโลกความจริง ถ้าลูกค้าเดินออกจากร้าน แปลว่าเขาไม่กลับมาแล้ว
อเล็กซ์เปรียบเทียบว่า ความผิดพลาดแบบนี้เหมือนเด็กที่ไม่เคยเห็นกล้วย แล้วกัดกินทั้งเปลือก มันไม่ได้แปลว่าเด็กคนนั้นโง่ แต่เขาแค่ "ไร้เดียงสา" (Inexperienced) หน้าที่ของคุณคือ รีบๆ กัดกล้วยทั้งเปลือก รีบๆ ทำผิด รีบๆ หน้าแตก ให้เร็วที่สุด เพื่อที่คุณจะได้รู้ว่า "อ๋อ ต้องปอกเปลือกก่อนนะ"
สูตรสำเร็จของการเก่งเร็วคือ Volume x Feedback Loop
Volume (ปริมาณ): ทำเยอะๆ เข้าไว้ ถ้าคนอื่นโทรหาลูกค้าวันละ 100 สาย คุณโทร 300 สาย
Feedback (การตอบรับ): ทำเสร็จแล้วอย่าเพิ่งทำต่อทันที ให้หยุดดูว่า "เมื่อกี้ทำอะไรพลาดไป?" แล้วแก้ตรงนั้นนิดนึง ก่อนจะทำครั้งต่อไป
อย่ามัวแต่ไปนั่งเรียนทฤษฎีการปอกกล้วย 10 ชั่วโมง สู้หยิบกล้วยมากัดเลย 10 วินาที คุณจะเรียนรู้ได้ไวกว่าเยอะ อเล็กซ์บอกว่า "ความฉลาดคืออัตราความเร็วในการเรียนรู้" และวิธีเดียวที่จะเรียนรู้เร็วคือการล้มเหลวให้ถี่ที่สุดในช่วงเวลาที่สั้นที่สุด
อีกคาถาที่สำคัญคือ "จงอดทนกับผลลัพธ์ แต่ใจร้อนกับการกระทำ" (Patient with outputs, impatient with inputs)
ถ้าคุณถามตัวเองว่า "ทำไมยังไม่รวยสักที?" นี่คือคุณกำลังใจร้อนกับผลลัพธ์ (ซึ่งคุณควบคุมไม่ได้) ให้เปลี่ยนไปถามว่า "วันนี้ฉันทำดีพอหรือยัง?" แล้วเอาความหงุดหงิดนั้นไปลงมือทำให้มากขึ้น
"การลงมือทำช่วยเยียวยาความวิตกกังวลได้เสมอ" (Action alleviates anxiety) ถ้าคุณเครียด แปลว่าคุณยังมีเวลาว่างมากพอที่จะนั่งเครียด จงเอาเวลานั้นไปทำงานซะ
6. ตัด "เนื้อร้าย" และสร้างร่างทอง
นอกจากการทำงานหนัก สิ่งที่ฉุดรั้งคนหนุ่มสาวได้มากที่สุดคือ "สังคม" และ "อีโก้" อเล็กซ์พูดตรงๆ ว่า ถ้าเพื่อนในกลุ่มของคุณไม่ได้ทำให้โอกาสในการบรรลุเป้าหมายของคุณเพิ่มขึ้น... ตัดทิ้งซะ หรืออย่างน้อยก็ลดระดับความสำคัญลง
ฟังดูโหดร้ายใช่ไหมครับ? แต่ลองคิดดูว่า ถ้าคุณกำลังปีนเขา แล้วมีเพื่อนคนหนึ่งคอยดึงเชือกคุณไว้ หรือคอยตะโกนบอกว่า "ลงมาเถอะ ข้างบนมันหนาวนะ" คุณจะยังอยากแบกเขาขึ้นไปไหม?
ช่วงวัยสร้างตัวคือช่วงที่คุณต้องยอมรับความเหงา (Solitude) คุณจะแปลกแยกจากเพื่อนเก่า เพราะคุณเริ่มคุยภาษา "อนาคต" ในขณะที่พวกเขาคุยแต่เรื่อง "อดีต" หรือ "ความสนุกชั่วคราว" แต่อย่ากลัว เพราะเมื่อคุณเก่งขึ้น คุณจะดึงดูดเพื่อนกลุ่มใหม่ที่เก่งและมีความฝันเหมือนกันเข้ามาเอง
อีกเรื่องที่สำคัญคือ "สุขภาพ" อเล็กซ์บอกว่าปัญหาของผู้ชายร้อยละ 90 แก้ได้ด้วยการ "หุ่นดี" และ "มีตังค์" ถ้าคุณหุ่นดี คุณจะมีความมั่นใจ บุคลิกดีขึ้น มีพลังงานทำงานมากขึ้น และได้รับการยอมรับง่ายขึ้น มันคือความจริงที่โหดร้ายของโลกที่ตัดสินกันที่ภายนอก (ในด่านแรก)
ดังนั้น การตื่นเช้า ไปออกกำลังกาย กินอาหารดีๆ และ "เข้านอนให้ตรงเวลา" คือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุด การเข้านอน 3 ทุ่มช่วยป้องกันปัญหาชีวิตได้สารพัด (เพราะเรื่องแย่ๆ มักเกิดขึ้นหลังเที่ยงคืนในผับบาร์)
สุดท้าย อย่าเพิ่งรีบมี "อีโก้" อย่าเพิ่งรีบโชว์รวยด้วยการเช่ารถหรูหรือซื้อของแบรนด์เนมมาอวดใคร ถ้าคุณยังไม่รวยจริง การทำแบบนั้นจะดึงดูดแต่คนจนที่ชอบเปลือกนอก แต่จะไล่คนรวยตัวจริงให้หนีไป เพราะเขามองออกว่าคุณ "กลวง"
จงยอมเป็นคนโง่ที่ถ่อมตัว ยอมขอคำแนะนำจากรุ่นพี่ ยอมทำงานหนักจนไม่มีเวลาไปอวดใคร แล้ววันหนึ่ง "ความสำเร็จของคุณจะส่งเสียงดังจนคุณไม่ต้องพูดอะไรเลย"
7. ปีศาจไม่มีจริง มีแต่สกิลที่คุณยังกากอยู่
เคยไหมครับที่นั่งดราม่ากับตัวเองว่า "ฉันมันมีปม" "ฉันมีปีศาจในใจที่คอยขัดขวางความสำเร็จ" หรือ "ฉันมีแผลใจจากอดีต" อเล็กซ์บอกว่า ขอให้หยุดดราม่าแล้วฟังความจริงที่เจ็บจี๊ดตรงนี้ครับ คุณไม่ได้มี "ปีศาจ" (Demons) อะไรหรอก คุณแค่ขาด "ทักษะ" (Skills) เท่านั้นเอง
เวลาคุณบอกว่า "ฉันเป็นคนรักษาความสัมพันธ์ไม่ได้ เพราะฉันมีปมเรื่องพ่อแม่แยกทาง" จริงๆ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นคือ ในสถานการณ์ที่ต้องใช้ความอดทนหรือการสื่อสาร คุณทำมันได้ไม่ดี เพราะคุณ "ทำไม่เป็น" ต่างหาก
มันคือการขาดทักษะในการจัดการอารมณ์ ไม่ใช่คำสาปจากบรรพบุรุษ การแปะป้ายว่าตัวเองมีปม มันคือข้ออ้างชั้นดีที่จะทำให้คุณไม่ต้องรับผิดชอบและไม่ต้องแก้ไขอะไรเลย เพราะถ้ามันเป็น "ปีศาจ" คุณก็แค่ทำหน้าเศร้าแล้วบอกว่า "ช่วยไม่ได้" แต่ถ้ามันเป็น "ทักษะที่ขาด" หน้าที่ของคุณคือต้องไปฝึกไงครับ
แล้วไอ้เรื่อง "ความมั่นใจ" (Confidence) นี่ก็เหมือนกัน คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่าต้อง "รู้สึกมั่นใจ" ก่อน ถึงจะลงมือทำได้ เลยมัวแต่ไปยืนตะโกนหน้ากระจก "ฉันทำได้! ฉันเก่ง!"
อเล็กซ์บอกว่านั่นมันคือ "ภาพลวงตา" (Delusion) ครับ ความมั่นใจที่แท้จริงไม่ได้มาจากคำพูดสวยหรู แต่มันมาจาก "หลักฐาน" (Evidence)
คุณจะมั่นใจได้ยังไงว่าจะชู้ตบาสลงห่วงถ้าคุณไม่เคยซ้อม? ความมั่นใจคือคณิตศาสตร์ง่ายๆ ว่า "ฉันทำสิ่งนี้มาแล้ว 1,000 ครั้ง ดังนั้นครั้งที่ 1,001 ฉันก็น่าจะทำได้" จบ ไม่ต้องใช้เวทมนตร์
ดังนั้นเลิกพยายาม "สร้างความมั่นใจ" แต่ให้ไป "สร้างหลักฐาน" แทน ถ้าคุณอยากมั่นใจเรื่องการขาย ก็ไปโทรหาลูกค้าให้ครบ 1,000 คนสิ แล้วความมั่นใจจะตามมาเองแบบไม่ต้องร้องขอ จำไว้ว่า "Fake it till you make it" (แกล้งทำจนกว่าจะทำได้) มันล้าสมัยแล้ว ของจริงคือ "Walk it before you talk it" (ทำให้เห็นก่อนค่อยปากดี) ต่างหากครับ
8. ฮีโร่ที่ไม่มีปีศาจ คือนิทานที่น่าเบื่อที่สุด
ถ้าชีวิตตอนนี้ของคุณมันบัดซบมาก เจอแต่อุปสรรค ปัญหาถาโถมเข้ามาไม่หยุด แทนที่จะนั่งตัดพ้อต่อว่าโชคชะตา ให้คุณลองเปลี่ยนแว่นที่ใส่ดูครับ มองว่านี่คือ "ฉากเปิดตัวของฮีโร่" ในหนังฟอร์มยักษ์
ลองนึกสภาพหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่พระเอกเกิดมารวย สบาย ไม่เคยลำบาก แล้วตอนจบนั่งจิบไวน์บนตึกระฟ้า... ใครจะไปอยากดูครับ? หนังจะสนุกได้ มันต้องมีตัวร้ายที่โคตรโหด มีอุปสรรคที่ดูยังไงก็ไม่มีทางชนะ แล้วพระเอกก็กัดฟันสู้จนพลิกกลับมาชนะได้ นั่นแหละคือ "ตำนาน"
ความลำบากที่คุณเจอตอนนี้ คือวัตถุดิบชั้นดีที่จะทำให้เรื่องเล่าของคุณตอนอายุ 85 มัน "โคตรเท่" อเล็กซ์บอกว่า ไม่มีคนแก่คนไหนนอนเสียใจบนเตียงมรณะเพราะมีเรื่องราวโลดโผนเยอะเกินไปหรอก เขามีแต่เสียใจที่ "ไม่กล้า" ทำอะไรต่างหาก ดังนั้น ยิ่งปัญหาใหญ่ แปลว่าเรื่องราวของคุณยิ่งแพง จงขอบคุณความซวยซะ เพราะมันกำลังปั้นให้คุณเป็นตำนาน
และข่าวดีสำหรับคนที่กลัวการเริ่มต้น อเล็กซ์มีความลับจักรวาลมาบอก นั่นคือ "กฎ 20 ชั่วโมง" คนส่วนใหญ่คิดว่าต้องใช้เวลาเป็นปีกว่าจะเก่งอะไรสักอย่าง แต่ความจริงคือ คุณใช้เวลาแค่ "20 ชั่วโมงแห่งการโฟกัสจริงๆ" ก็สามารถเก่งในระดับ "พอใช้ได้" (Decent) ในเกือบทุกทักษะแล้วครับ
ไม่ว่าจะเป็นการตัดต่อวิดีโอ การเขียนโค้ด หรือการขาย ปัญหาไม่ใช่ว่ามันยาก แต่ปัญหาคือคุณรอมา 3 ปีแล้ว ยังไม่ได้เริ่มชั่วโมงที่ 1 เลยต่างหาก เลิกกลัว เลิกพล่าม แล้วเริ่มจับเวลา 20 ชั่วโมงแรกซะที
9. จดหมายถึงตัวเองในวัยหนุ่ม (เลิกโง่เรื่องเงินได้แล้ว)
ถ้าอเล็กซ์ย้อนเวลากลับไปตบกะโหลกตัวเองตอนหนุ่มๆ ได้ เขาจะมีเรื่องอยากสอนอยู่ 2-3 เรื่องที่สำคัญมาก เรื่องแรกคือ "อย่าเพิ่งหิวเงิน" ในช่วงวัย 20
ฟังดูย้อนแย้งใช่ไหมครับ? แต่ประเด็นคือ ถ้าคุณอายุยังน้อย ให้เลือกงานที่ได้ "เรียนรู้" (Learn) มากกว่างานที่ได้ "เงิน" (Earn) เสมอ
มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาขอสมัครงานตัดต่อวิดีโอกับทีมของอเล็กซ์ แล้วเรียกเงินเดือนสูงลิ่วเพราะบอกว่าที่อื่นให้เท่านี้ อเล็กซ์บอกว่า "นายกำลังพลาดอย่างแรง" การได้ทำงานในทีมระดับโลก ได้เห็นกระบวนการทำงานของมืออาชีพ มันมีค่ามากกว่าเศษเงินส่วนต่างนั้นมหาศาล
เพราะทักษะที่คุณได้จะติดตัวคุณไปตลอดชีวิต และมันจะทำเงินให้คุณคืนกลับมาเป็นร้อยเท่าในอนาคต การรีบคว้าเงินก้อนเล็กตอนนี้ คือการตัดโอกาสรวยก้อนใหญ่ในวันหน้าครับ
เรื่องที่สองคือ "หนี้ความโง่" (Ignorance Debt) เราทุกคนเป็นหนี้จักรวาลอยู่ครับ หนี้ก้อนนี้คือ "สิ่งที่เรายังไม่รู้" และเราต้องจ่ายดอกเบี้ยเป็น "โอกาสที่เสียไป" ทุกวัน สมมติว่าตอนนี้คุณหาเงินได้ปีละ 50,000 เหรียญ แต่ถ้าคุณรู้วิธีหาเงินล้าน คุณก็คงทำไปแล้ว แสดงว่า "ความไม่รู้" ของคุณ กำลังทำให้คุณเสียเงินไปปีละ 950,000 เหรียญ! นั่นคือราคาที่คุณต้องจ่ายให้กับความโง่ของตัวเอง ดังนั้นการเอาเงินไปลงคอร์สเรียน หรือซื้อความรู้ ไม่ใช่รายจ่าย แต่มันคือการ "ปลดหนี้" เพื่อหยุดดอกเบี้ยมหาโหดนี้ต่างหาก
และเรื่องสุดท้ายที่อเล็กซ์อยากบอกตัวเองคือ "เลิกบ้า Sales & Marketing แล้วหันมาสนใจ Product & Brand ได้แล้ว"
สมัยหนุ่มๆ เขาบ้าพลังมาก คิดว่าถ้าขายเก่ง การตลาดเจ๋ง ก็รวยแล้ว ซึ่งมันก็ได้ผลจริง แต่มันเหนื่อยและไม่ยั่งยืน เขาเพิ่งมาตรัสรู้ทีหลังว่า ถ้า "สินค้า" (Product) ของคุณดีจริง ดีจนคนต้องบอกต่อ และถ้า "แบรนด์" (Brand) ของคุณแข็งแกร่งจนคนเชื่อใจ คุณแทบไม่ต้องพยายามขายเลยด้วยซ้ำ
เหมือนหนังสือของเขาที่ปกดูเห่ยๆ ชื่อดูงงๆ แต่เนื้อหาข้างในดีจนคนบอกต่อกันปากต่อปาก ขายดีถล่มทลายนี่คือพลังของ "ของจริง" ที่การตลาดเทพๆ ก็สู้ไม่ได้ครับ
10. ฤดูกาลแห่งการเซย์โน (The Season of No)
คุณเคยรู้สึกไหมว่าตัวเองยุ่งตลอดเวลาแต่ชีวิตไม่ไปไหนสักที? อเล็กซ์บอกว่า เลิกหลอกตัวเองเถอะครับ คุณไม่ได้ยุ่ง คุณแค่ "วอกแวก"
ปัญหาของคนส่วนใหญ่ไม่ใช่การไม่มีเวลา แต่คือการไม่กล้าปฏิเสธสิ่งไร้สาระที่เข้ามากินเวลาต่างหาก ถ้าคุณอยากเปลี่ยนชีวิตจริงๆ คุณต้องเข้าสู่โหมดที่เรียกว่า "ฤดูกาลแห่งการเซย์โน" (The Season of No) ครับ
ลองจินตนาการว่าเวลาของคุณคือเค้กหนึ่งก้อน ทุกครั้งที่คุณตอบตกลงไปกินกาแฟกับเพื่อนเก่าที่เอาแต่บ่นเรื่องเจ้านาย หรือตอบตกลงไปงานแต่งงานของคนที่ไม่สนิท คุณกำลังเฉือนเนื้อเค้กชิ้นสำคัญของคุณให้พวกเขาไปฟรีๆ
อเล็กซ์บอกว่าในช่วงสร้างตัว เขาปฏิเสธทุกอย่างที่ไม่ได้นำพาเขาไปสู่เป้าหมาย เขาไม่ไปงานวันเกิด ไม่ไปปาร์ตี้ ไม่ดูหนัง ไม่สังสรรค์ ฟังดูเหมือนคนบ้าและใจแคบใช่ไหมครับ? ใช่ครับ เขาเป็นคนบ้า แต่ผลลัพธ์คือเขาสามารถอัดงาน 10 ปีให้เหลือปีเดียวได้ เพราะเขามีเวลาโฟกัสแบบ 100%
คนเก่งๆ หลายคนตกม้าตายตรงนี้ครับ พอเริ่มประสบความสำเร็จนิดหน่อย ก็เริ่มมีคนมาชวนไปทำนั่นทำนี่ "เฮ้ย โปรเจกต์นี้น่าสนนะ" "เฮ้ย มาหุ้นกันไหม" อเล็กซ์เรียกสิ่งเหล่านี้ว่า "ผู้หญิงชุดแดงใน The Matrix" มันคือสิ่งยั่วยวนที่ดูดี ดูน่าสนใจ แต่จริงๆ แล้วมันคือกับดักที่ถูกส่งมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคุณจากภารกิจหลัก
จำไว้ว่า "ถ้ามันไม่ใช่ Hell Yes (ใช่เลยโว้ย!) มันคือ No (ไม่เอา)" ครับ การพูดว่า "ไม่" คือทักษะขั้นสูงของคนสำเร็จ เพราะทุกครั้งที่คุณพูดว่าไม่กับสิ่งรอง คุณกำลังพูดว่า "ใช่" กับสิ่งหลักที่เป็นเป้าหมายชีวิตคุณจริงๆ
ดังนั้น เลิกเป็นคนดีที่เกรงใจชาวบ้าน แล้วหันมาเป็นคนเห็นแก่ตัวที่รักอนาคตตัวเองได้แล้ว ถ้าเพื่อนเลิกคบเพราะคุณไม่ไปกินเหล้า ก็ปล่อยเขาไปครับ เพราะเพื่อนที่แท้จริงจะเข้าใจว่าคุณกำลังสร้างอนาคต ไม่ใช่มานั่งงอนเรื่องไร้สาระแบบนี้
11. ความน่าเบื่อคือยาขมที่รักษาความจน
ต่อเนื่องจากเรื่องการตัดสิ่งรบกวน อเล็กซ์พาเราดำดิ่งสู่ความจริงที่น่าเบื่อที่สุดของความสำเร็จ นั่นคือ "ความซ้ำซาก" ครับ
ในโลกโซเชียลมีเดีย เราเห็นแต่ภาพไฮไลท์ ชีวิตหรูหรา รถสปอร์ต และการทำงานที่ดูตื่นเต้น แต่เบื้องหลังฉากเหล่านั้น มันคือการทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ วันละเป็นพันครั้งจนน่าอาเจียน
อเล็กซ์เล่าว่า นักธุรกิจมือใหม่ชอบมองหา "กลยุทธ์ลับ" หรือ "ท่าไม้ตาย" ใหม่ๆ ตลอดเวลา พอทำอันนี้ไปได้สักพัก เริ่มเบื่อ ก็เปลี่ยนไปทำอันใหม่ เพราะเสพติดความตื่นเต้นของการเริ่มต้น (Shiny Object Syndrome)
แต่หารู้ไม่ว่า เงินล้านมันซ่อนอยู่ในความน่าเบื่อที่คุณพยายามหนีนั่นแหละครับ การโทรหาลูกค้าคนที่ 500 การเขียนอีเมลฉบับที่ 1,000 การอัดคลิปวิดีโอคลิปที่ 200 ทั้งที่ยอดวิวยังต่ำเตี้ยเรี่ยดิน สิ่งเหล่านี้แหละคือ "เวทมนตร์" ที่แท้จริง
ลองนึกภาพนักกีฬาโอลิมปิกครับ คุณเห็นเขาตอนรับเหรียญทองแค่ไม่กี่นาที แต่คุณไม่เห็นตอนเขาซ้อมท่าเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นเวลา 4 ปี ในโรงยิมเหม็นอับที่ไม่มีคนเชียร์
ธุรกิจก็เหมือนกันครับ ใครที่ทนความน่าเบื่อได้นานกว่า คนนั้นชนะ ถ้าคุณกำลังรู้สึกว่าชีวิตช่วงนี้มันจืดชืด น่าเบื่อ ตื่นมาทำงานเดิมๆ ซ้ำๆ ขอแสดงความยินดีด้วยครับ คุณมาถูกทางแล้ว เพราะ "ความน่าเบื่อคือสัญญาณของความก้าวหน้า" ส่วนความตื่นเต้นหวือหวา มักเป็นสัญญาณของความหายนะทางการเงิน (เช่น การพนัน หรือการลงทุนแชร์ลูกโซ่)
จงหลงรักความน่าเบื่อ กอดคอมันไว้ แล้วบอกตัวเองว่า "นี่แหละคืองานของเศรษฐี" เลิกมองหาความตื่นเต้นในเนื้องาน แต่ให้ไปตื่นเต้นกับผลลัพธ์ในบัญชีธนาคารแทนจะดีกว่าครับ
12. เดิมพันที่แพงที่สุดในชีวิต (คู่ชีวิต)
มาถึงเรื่องที่พีคที่สุดและอาจจะสะเทือนใจใครหลายคน นั่นคือเรื่อง "แฟน" ครับ อเล็กซ์ฟันธงเลยว่า การตัดสินใจทางธุรกิจที่สำคัญที่สุดในชีวิตคุณ ไม่ใช่การเลือกว่าจะขายอะไร หรือจะทำการตลาดที่ไหน แต่คือ "คุณเลือกใครมาเป็นคู่ชีวิต"
ทำไมถึงสำคัญขนาดนั้น? เพราะคู่ชีวิตคือคนที่มีอิทธิพลต่อจิตใจและพลังงานของคุณมากที่สุด ถ้าคุณได้แฟนที่ดี (แบบคุณเลลา ภรรยาของอเล็กซ์) เขาจะเป็นเหมือน "เชื้อเพลิงจรวด" ที่ช่วยผลักดันให้คุณบินสูงขึ้น คอยซัพพอร์ตในวันที่คุณท้อ และเข้าใจในวันที่คุณต้องทำงานหนัก
แต่ถ้าคุณเลือกผิด... ชีวิตคุณก็เหมือนขับรถเฟอร์รารี่แต่ลืมปลดเบรกมือครับ ไปไหนก็ไม่สุด เครื่องร้อน แถมพังเร็วกว่ากำหนด
อเล็กซ์แนะนำวิธีเช็กง่ายๆ ว่าแฟนของคุณเป็น "สินทรัพย์" (Asset) หรือ "หนี้สิน" (Liability) โดยดูว่า "เขาทำให้เป้าหมายของคุณง่ายขึ้นหรือยากขึ้น?" ถ้าแฟนของคุณคอยบั่นทอนกำลังใจ เรียกร้องเวลาในตอนที่คุณต้องทำงานสร้างตัว หรือไม่เข้าใจความฝันของคุณ
อเล็กซ์พูดแรงๆ ว่า "คุณมีสองทางเลือก: เปลี่ยนแฟน หรือ เปลี่ยนแฟน" (ฟังดูงงใช่ไหมครับ คือถ้าเปลี่ยนทัศนคติเขาไม่ได้ ก็ต้องเปลี่ยนคนใหม่ครับ)
อย่าเอาความสวยหล่อหรือความสนุกชั่วคราวมาแลกกับอนาคตทั้งชีวิต การมีคู่ชีวิตที่มีเป้าหมายเดียวกัน (Shared Mission) มีค่ายิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่ 1
เพราะในวันที่โลกทั้งใบหันหลังให้คุณ คนๆนี้แหละที่จะยืนอยู่ข้างๆ แล้วบอกว่า "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" ถ้าหาคนแบบนี้ไม่ได้ การอยู่คนเดียวและโฟกัสที่งาน ก็ยังดีกว่าการมีคนข้างกายที่คอยฉุดขาคุณลงเหวครับ เลือกให้ดี เพราะเดิมพันครั้งนี้คือ "อนาคตของคุณ" ล้วนๆ
13. สัญญาทาส 10 ปี (The 10-Year Contract)
ถ้าคุณอยากรวยในระดับที่เปลี่ยนชีวิต อเล็กซ์มีข่าวร้ายมาบอกครับ... "คุณต้องเลิกหวังผลภายใน 1 ปี" คนส่วนใหญ่มักจะประเมินสิ่งที่ตัวเองทำได้ใน 1 ปีไว้สูงเกินไป (Overestimate) แต่กลับประเมินสิ่งที่ทำได้ใน 10 ปีไว้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน (Underestimate)
ปัญหาคือ พอครบ 1 ปีแล้วไม่รวยอย่างที่คิด ก็ถอดใจเลิกทำ ทั้งที่จริงๆ แล้วความมั่งคั่งมันทำงานแบบ "กราฟฮอคกี้" (Exponential) คือนิ่งสนิทในช่วงแรก แล้วพุ่งทยานจนหยุดไม่อยู่ในช่วงหลัง
อเล็กซ์แนะนำให้คุณเซ็น "สัญญาใจ" กับตัวเองครับ ว่า "ฉันยอมเหนื่อยฟรี 10 ปี เพื่อแลกกับการเติมศูนย์ต่อท้ายเงินในบัญชี" ถ้าคุณคิดว่าต้องใช้เวลา 10 ปี ความใจร้อนของคุณจะหายไปทันที
คุณจะเลิกมองหาทางลัดโง่ๆ ประเภท "ลงทุน 1,000 บาท ได้คืน 100,000 ในเดือนหน้า" (ซึ่งมีแต่แชร์ลูกโซ่เท่านั้นที่ให้คุณได้) แต่คุณจะเริ่มมองหา "ทักษะ" ที่จะทำให้คุณเก่งขึ้นวันละนิด เพื่อให้ปีที่ 10 คุณกลายเป็นปีศาจในวงการ
และสำหรับคนที่ชอบบ่นว่า "ไม่มีเงินลงทุน" อเล็กซ์บอกว่า ในช่วงเริ่มต้น การทำงานหนักคือการลงทุนที่ดีที่สุด เพราะ "การทำงานสร้างเงิน 2 ทาง"
ทางตรง: คุณได้เงินค่าจ้าง
ทางอ้อม: ยิ่งคุณทำงานเยอะ คุณก็ยิ่งมีเวลาใช้เงินน้อยลง! (อันนี้เรื่องจริงที่ตลกร้ายมาก) ช่วงที่อเล็กซ์ถังแตก เขาทำงานหนักจนไม่มีเวลาไปเดินห้าง ไม่มีเวลาไปสังสรรค์ เงินเลยเหลือเก็บแบบงงๆ
14. สมการเศรษฐี (Rich Buy Time, Poor Buy Stuff)
เคยสงสัยไหมครับว่าทำไมคนรวยถึงรวยเอาๆ ส่วนคนจนก็จนดักดาน? อเล็กซ์สรุปสมการพฤติกรรมออกมาได้ 4 แบบที่โคตรจะเห็นภาพ
คนรวย: ใช้เงิน ซื้อ "เวลา" (จ้างคนอื่นทำเรื่องที่ตัวเองไม่ถนัด เพื่อเอาเวลาไปทำเรื่องที่ได้เงินเยอะกว่า)
คนจน: ใช้เวลา ซื้อ "ของ" (เอาเวลาทั้งชีวิตไปแลกเงิน เพื่อมาซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม รถหรู ไว้อวดคนอื่น)
คนทะเยอทะยาน: ใช้เวลา ซื้อ "ทักษะ" (
