Korkma

06/08/2026

03/08/2026

Öyle böyle giydirmemiş🤣🤣🤣

02/08/2026

16/07/2026

Parası bitmiş

Yardımlarınızı bekliyor

15/07/2026

Haluk Levent dev bağış kampanyası başlatmış.
Çek ödeyemiyorum kumara para bitti
Sanal bahise gömmek için...

Bütün salakları kampanyaya bekliyor
İbanı : 0000 1111 2222 3333

Bu mallar bu ibana para atar keşke kendi ibanımı yazaydım

15/07/2026

Bu topraklarda LANET bir kavim türedi
O olmasaydı olmayacak olan

13/07/2026

📍Fatih Altaylı, Haluk Levent'i defalarca uyardığını anlattı:
"2022'de bir programda Haluk Levent'le kumar üzerine uzun uzun konuştuk. Bıraktığına dair yeminler etti, sözler verdi.
2023 Maraş Depremi'nin ardından, Kızılay'a ve devlet kurumlarının yetersizliğine öfkeli halk Ahbap'a bağış yağdırmaya başladı.
Bu dönemde kendisini defalarca açıkça uyardım. Her seferinde, 'Abi merak etme. Hem devlet denetliyor hem de uluslararası bağımsız kuruluşlara kendimizi denetleteceğiz. Düzenli rapor yayımlayacağız' dedi.
Sonra ortadan kayboldu. Birkaç kez arayıp hesaplarını anlatması ve halkı aydınlatması için programa çağırdım. Hep, 'Sonra abi' dedi.
Geçen ay karşılıksız çek davasıyla gündeme gelince 'Hesap ver' dedim. Yine mugalatayı seçti.
Birkaç hafta içinde de rezalet patladı. Buharlaştığı, kumara aktarıldığı ve şahsi hesaplara kaydırıldığı söylenen paralarla ilgili iddialar dehşet verici.
İyi de bu dernek denetime tabi. İçişleri Bakanlığı ve Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü bunca yıl ne yaptı?
İddialar doğruysa Haluk Levent'in suçu gerçekten çok büyük. Bir toplumun inancını ve güvenini tek başına yıkan biri olarak yargılansın.
Ama işini yapmayan kamu yöneticilerini de ıskalamayalım. Onlar da az buz suçlu değil

13/07/2026

Son Laik Düzücü 😁😁

07/07/2026

Derler ki futbol, tanrıların herkesin gözü önünde yaşlandığı tek yerdir. Cristiano Ronaldo bunu hep biliyordu ve bu yüzden oynamaya devam etti; kafayla attığı gollerle, deparlarla, artık kendisinin ihtiyaç duymadığı ama ruhunun hâlâ ihtiyaç duyduğu gollerle zamana karşı savaşan bir adam gibi.

Dallas’ta, AT&T Stadium’un çatısının altında, rüya yavaşça soldu; insanın sevdiği şeylerin soluşu gibi: skandalsız, doksanıncı dakikada Merino’nun attığı ve Portekiz’den Dünya Kupası’na açılan son kapıyı alan bir golle. Ebedi komşu, ebedi rakip İspanya, mümkün olan en küçük farkla, bire sıfır kazandı ve o golle birlikte futbolun bir devrini de kapattı.

Cristiano, ağlamamak için gülerek şöyle demişti: “Umarım bu son maçım olmaz, umarım beni öldürmeye devam ederler.” Ama kader her zaman rövanş vermez. Bitmişti. Hiç sahip olamadığı kupanın hayali bitmişti; eksik kalan tek şey oydu, hiçbir gol rekorunun ona satın alamayacağı o tek şey.

Sonra büyüklerle olan şey oldu: öfkeli ayrılmadı, hakemi ya da rüzgârı suçlamadı. Tribünlere doğru yürüdü, yirmi yıl boyunca adını haykırmış olanları tek tek selamladı ve orada, herkesin önünde, gözyaşlarından utanmadan ağladı. Kendini bir deve dönüştüren Madeira’lı çocuk ağladı, zamanın da maç kazandığını artık bilen adam ağladı.

Tüm Portekiz, uzaklaşırken onu alkışladı. Bir yenilgiyi alkışlamıyorlardı: çimlerin üzerine serilmiş koca bir hayatı, yirmi yılı aşkın süre önce başlayan ve bugün nihayet Dallas’ta son dizesini bulan bir şiirin son noktasını alkışlıyorlardı.