دیدنی ترین های ترکیه

08/09/2021

پروفیسور . دوکتور . البر اوتایلی " ترکیه در راستای زراعی ضرورت به افغانها دارد. افغانها برعکس مهاجرین سوری مفاد زیاد برای کشور مان دارد. من تا حال در دانشگاه های مان اساتید سوری ندیدم اما اساتید افغان و ایرانی در دانشگاه های مان درس میدهند .

08/09/2021

08/09/2021

https://www.facebook.com/104028041616192/posts/241811417837853/

07/09/2021

موقف رسمی جبهه مقاومت ملی افغانستان پیرامون اعلان رژیم نامشروع طالبان:

The National Resistance Front of Afghanistan's official position in regards to the Taliban's announcement of their illegitimate regime:

07/09/2021

نوشته از داكتر صاحب عمر جويا:

بیایید تا روی ساختاری موافقت کنیم که ممثل خواست‌های هم ما و هم شما باشد.

پیامی صادقانه و خیرخواهانه عنوانی رهبری ا.ا.ا.

بدون مقدمه‌پردازی و بدون هرگونه لحن معترضانه، یا برعکس لحن ریاکارانه، خدمت تان عرض شود که:

شما در آزمون جدی قرار دارید. از یک سو، مجاهدین شما خواستار نوعی از حکومت مطلق‌العنانی استند که در آن اتباع و شهروندان کشور هرگز حق سخن گفتن را در امور سیاسی، دولتداری، اجتماعی و اقتصادی نداشته باشند و همه امور توسط علمای ا.ا.ا. و کسانی که در این بیست سال برای پیاده کردن حکومت اسلامی (به زعم خویش) خون دادند و جنگیدند باشد. و از سوی دیگر، شما جهت بقای دولت خویش نیاز به مشروعیت بین‌المللی دارید و برای این کار مجبور استید که حقوق شهروندی و آزادی‌های بشری را برآورده سازید.

هر تصمیمی که می‌گیرید، برای آن فرصت زمانی زیادی ندارید: از یک طرف، صدای عدالت‌خواهی از جانب گروهی از مسلمانان این سرزمین – یعنی مردم پنجشیر – حس مبارزه را برای حق‌طلبی در وجود تعداد انبوهی از مردم تازه ساخته است (چنانکه امروز در ده‌ها گوشه و کنار شهر کابل شاهد مظاهرات مسالمت‌آمیز بودیم). و از طرفی دیگر، هر تصمیم عجولانۀ شما سرنوشت دولت شما را رقم خواهد زد. اگر حکومت تک‌قومی، متمرکز، و ناقضِ آزادی‌های اسلامی و بشری اعلام کنید، عمر حکومت شما از چند سالی بیش‌تر تجاوز نخواهد کرد. حتی تجزیۀ کشور در صورت ورشکست حکومت شما دور از احتمال نخواهد بود.

آنچه من – بحیث یک طالب العلم علوم اسلامی، و بحیث متخصص اقتصاد سیاسی و تاریخ اقتصادی – به شما توصیه می‌کنم این است که اگر ملحوظات دیگر را نادیده می‌گیرید، حد اقل صادقانه و مخلصانه به فرمان پروردگار و سفارش پیامبر گرامی‌اش (صلی الله علیه وسلم) عمل کنید که کمی پایان‌تر در این مقاله بدان خواهم پرداخت.

************************************

اما پیش از آن، باید متواضعانه و صادقانه این را بپذیرید که قرائت و تفسیر و برداشت شما از دین تنها یکی از قرائت‌ها و برداشت‌های متنوع دینی ما در میان اهل سنت و جماعت است. در اهل سنت، نه تنها اختلاف (به معنای تفاوت دیدگاه) میان مذاهب چهارگانه وجود دارد، بلکه اختلاف در بطن خود هر یک ازین چهار مذهب وجود داشته و دارد. به یاد آورید که پیامبر گرامی (صل) فرمود «اختلافُ أمَّتي رحمةٌ». با آنکه محدثین این حدیث را ضعیف و موضوع خوانده اند، ملا علی قاری سخن جلال‌الدین سیوطی را نقل می‌کند که گفته است تعداد زیادی از علمای اهل سنت – اعم از شافعی‌ها و حنفی‌ها – از این حدیث یاد کرده اند و هارون الرشید و عمر ابن عبدالعزیز نیز موافق این حدیث سخن گفته اند.

گذشته از آن، ما و شما افتخار این را داریم که پیرو مذهبی هستیم که بیش از هر مذهب دیگر در اسلام به اختلافِ دیدگاه و اختلافِ نظر ارج می‌گذارد، به حدی‌که رأی مذهب ما در بعضی از مسائل نه بر اساس رأی امام اعظم ابوحنیفه شکل گرفته بلکه بر اساس آرای مخالف شاگردانش همچون زفر، ابویوسف و شیبانی استوار می‌باشد. همانگونه که فقهای ما در کتاب‌های فقهی همواره اختلاف نظرهای امام ابوحنیفه، شاگردانش و دیگر مجتهدین ما را در «متون فقهی» و «شروح» این متون فقهی درج نموده اند (که این رسم و روش از امام محمد شیبانی به ما میراث مانده است)، ما و شما نیز به پذیرش قرائت‌ها و برداشت‌های مختلف از مسائل فقه سیاسی (که شما آن را در باب «السیر» در کتاب‌های فقهی مطالعه می‌کنید) ارج بگذاریم.

************************************

سفارش پیامبر گرامی ما (صلی الله علیه وسلم) به حاکمان و دولتمداران این است که به هر خواستی که مردم از شما داشته باشند - تا آنگاه که ناقض احکام شریعت نباشد - لبیک بگویید و قبول کنید.

ابن عباس، انس ابن مالک و ابوموسی اشعری (رضی الله عنهم) روایت می‌کنند که روزی رسول الله (صل) به در خانۀ کعبه رفت، و سرداران قریش را دید که در آنجا نشسته بودند. به آن‌ها گفت:

«ای سادات قریش، با رعیت و زیردستان سه کار بجای آورید: چون از شما رحمت خواهند، رحمت کنید. و چون حُکم خواهند، عدل کنید، و آنچه از شما می‌خواهند بدان وفا کنید! هر آن کسی که این نکند، لعنتِ خدای و فرشتگان و جمله آدمیان بر وی باد» (مسند امام احمد به تخریج شعیب الأرناؤوط، به شماره‌های 12900 و 19777؛ صحیح الترغیب للألبانی به شمارۀ 2259؛ و نصیحة الملوک حجة الاسلام امام محمد غزالی).

پس خواست گروه بزرگی از مردم – که احمد مسعود و مردم شریف پنجشیر تنها بخشی از این طیفِ مردم اند – این است که از حکومت مطلق العنان و تک‌قومی بپرهیزید؛ قدرت را بجای عمودی، بگونۀ افقی تقسیم کنید (یعنی به ولایات و سرزمین‌های مختلف کشور صلاحیت و قدرتِ تصمیم‌گیری در امور سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بدهید)؛ و آزادی‌های بشری که مورد توافق و تائید دین مبین اسلام قرار گرفته اند همچون آزادی بیان، و آزادی کار و تحصیل برای زنان را به رسمیت بشناسید؛ و دولت فراگیر و فراقومی را با مشارکت طیف وسیع مردم بشمول مخالفین سیاسی تان و فعالین مدنی – یعنی برعلاوۀ اعضای تحریک طا/بان – تشکیل دهید.

این‌ها خواست‌های برحق مسلمانان این سرزمین اند که نه تنها تناقضی با دین اسلام ندارند، بلکه بهترین ممثل ارزش‌ها، اصول و احکام دین مبین اسلام می‌باشند. شما نمی‌توانید کسانی که صدای خود را برای این حقوق بلند می‌کنند باغی یا بغاوت‌کننده خطاب کرده سخنان ایشان را نادیده بگیرید و ایشان را سرکوب کنید. نزد ما احناف، «اهل بغی (بغاوت کنندگان) کسانی اند که بر امامِ برحق بدون [دلیل] برحق قیام کنند.... [ولی] هرگاه گروهی از مسلمانان بخاطر ظلمی از ظلم ها بر امام قیام کنند، بغاوت کننده بشمار نمی روند. و بر امام لازم است که ترکِ ظلم کند و عدالت را [که ایشان مطالبه دارند] به ایشان فراهم سازد.» این اجماع مجتهدین حنفی ما از ماوراءالنهر چون شمس‌الائمه حلوانی، شیخ‌الإسلام خواهرزاده، شمس‌الائمه سرخسی، صدرالاسلام ابوالیسر بزدوی، نجم‌الدین نسفی، و دیگر مجتهدین است که ابوالفتح عمادالدین مرغینانی آن را در «فصول العمادی» نقل کرده است.

پس شما نباید خواست‌های مشروع مردم این سرزمین را بنام بغاوت نادیده بگیرید. در غیر آن، هرگز به اجماع ملی و ثبات سیاسی دست نخواهید یافت، و نمی‌توانید نظامی را شکل دهید که بقای شما را در درازمدت در این کشور تأمین کند. مهم‌تر از آن، در روز آخرت نزد خدا و رسول مسؤول بخاطر پیامد‌های تصمیم خویش – که اگر منجر به کشته گشتن افراد مظلوم، مهاجرت مسلمانان، و ظلم گردد – خواهید بود.

********************************

بنابرین، جهت بقای خود تان در قدرت، و جهت اجتناب از نادیده گرفتن عدالت که مسؤولیت بس عظیمی در روز آخرت برای تان دارد، بنابر سفارش پیامبر گرامی ما (صل) به درخواست برحق و مشروع مردم این سرزمین لبیک بگویید.

با درنظرداشت خواست‌های خود شما و مجاهدین شما که نظامی را می‌پسندید که بر اساس امارت استوار باشد، پیشنهادم این است که از همان نظامی که در دوران خلافت عباسیان و سلطنت سلجوقیان در جهان اسلام – یعنی پیش از حملۀ چنگیز بر بغداد – پابرجا بود استفاده کنیم.

در آن زمان، خلیفۀ عباسی در بغداد تنها بر مسائل بزرگ و کلانِ سرزمین‌های اسلامی می‌پرداخت و بقیه امور کشورداری چون مدیریت اقتصادی (یعنی خزانه‌داری و جمع‌آوری مالیات) و مدیریت نظامی لشکر (که امروز به آن اردو و پولیس گفته می‌شوند) را به سلجوقیان سپرده بود. سلاطین سلجوق (چون سلطان ملشکاه و سلطان سنجر) و وزرای شان (چون نظام الملک که بنیان‌گذار مدرسه‌های اسلامی تحت نام نظامیه در بغداد و نیشاپور بود) همه امور دولتداری را نه تنها در خراسان و ماوراءالنهر، بلکه در عراق و شام و حجاز و ترکیه نیز بدست داشتند.

در نظام‌های سیاسی معاصر، نقش سلاطین سلجوق و وزاری شان را می‌توان در نقش «صدراعظم» دید.

همچنان، هر سرزمینی تحت سلطنت سلجوقیان از خود امیری داشت، مانند امیر بخارا، امیر بلخ، امیر سیستان، وغیره. این امارت‌ها را می‌توان با ایالت‌های امروزی در کشورهای فدرالی (مانند پاکستان، هند، آلمان، امریکا، وغیره) مقایسه کرد. این امارت‌ها از اختیارات نسبتاً گسترده در عرصه مدیریت اقتصادی و سیاسی سرزمین‌های خود برخوردار بودند، ولی در کل از سیاست‌های عمومی سلطان اطاعت می‌کردند، و سالانه مقداری از مالیه تعیین شده را به سلطنت مرکزی واریز می‌کردند. اینگونه ساختار طی قرن‌ها در سرزمین ماوراءالنهر و خراسان پابرجا ماند. حتی در اوایل حکومت عبدالرحمن خان نیز همین ساختار موجود بود؛ امیر هرات، امیر قطغن، و دیگر امرا در کارهای کشورداری خود نسبتاً آزاد بودند ولی سالانه به حکومت کابل مالیه پرداخت می‌کردند.

بنابراین، اگر شما روی نظامی موافقت کنید که (1) امور کشورداری به صدراعظم واگذار گردد، و (2) مناطق مختلف کشور ما از خود امیر یا والی با اختیارات نسبتاً گسترده داشته باشند، هیچ جایی برای مناقشه در این کشور باقی نمی‌ماند. شما می‌توانید که در سطح رهبری شخصی را بحیث رهبر اسلامی بگمارید، یا می‌توانید یک شورای متشکل از علما را در رأس رهبریت قرار دهید، اما باید صدراعظم و والی‌ها یا امرا بگونۀ مستقیم یا غیرمستقیم «انتخابی» باشند.

روی میکانیزم‌های انتخاب صدر اعظم و والی‌ها بعداً می‌شود که مذاکره و مشورت کنید.

کجای این پیشنهاد با موازین شریعت اسلامی در تضاد است؟ اگر بگوییم که در تضاد است، پس خلافت عباسیان و خلافت امویان را نیز باید غیراسلامی بنامیم که کار نادرست است.

کجای این پیشنهاد با وحدت ملی در تضاد است؟ بلکه این ساختار از هرگونه تشنج در کشور جلوگیری کرده، اتحاد ملیت‌ها و اقوام را در کشور نگهداشته، و راه را برای یک کشور متحد و قوی فراهم می‌سازد.

*********************************

امیدوارم که اینگونه پیشنهادات را با دیدۀ باز نگریسته، و در راستای تأمین صلح در کشور پیش‌قدم شده، افتخار تشکیل چنین دولت اسلامی فراگیر، همه‌شمول و آزاد را در تاریخ این کشور از آنِ خود کنید. در غیر آن، تداوم حق‌طلبی، عدالت‌خواهی، و خشونت و جنگ برای سال‌های سال در این کشور پابرجا خواهد ماند که شما را از نیل به اهداف کشورداری تان نیز باز می‌دارد، و نام ا.ا.ا. را در تاریخ با ناکامی در عرصۀ حکومت‌داری رقم خواهد زد.

07/09/2021

عاجل !!!
دوستانی که در استانبول زندگی میکنند و خواهان اشتراک در گردهمایی مقابل قونسولگری پاکستان دارند لطفاً در مسنجر من پیام بگذارید.