19/03/2023
Diyarbakır'ın bir dağ köyünde ilköğretim öğretmeni olarak görev yapan öğretmen Matematik dersinde;
– “Bir kasada şu kadar çilek varsa, 10 kasada kaç çilek vardır?” Diye öğrencilerine bir soru soruyor.
Öğrenciler:
– “Öğretmenim çilek ne?” diyorlar.
Öğretmen:
– “İşte çocuklar çilek.” diyor.
– “Biz hiç çilek yemedik ki” diyorlar.
Bunun üzerine öğretmen pes etmiyor, oturup, Bursa’daki tarım firmalarına toprak numunesi yolluyor ve diyor ki;
– “Bu toprakta çilek yetişir mi ?”
Bursa’daki firmalardan cevap geliyor.
– “Evet Diyarbakır şartlarında çilek yetişir.” Hatta mektubun yanında çilek fideleri ve yetiştirme şeklini anlatan bir tarif yolluyorlar. Öğretmen öğrencilere okuyor nasıl yetiştirileceğini, çıkarıyor bahçeye ve diyor ki:
– Bu sene size matematikten sınav yok.
Öğrenciler:
– E nasıl not alacağız öğretmenim?
Hepsine bahçeyi kazdırıp, çilekleri diktirip, can sularını verdikten sonra her birine dörder çilek fidesi verip:
– Şimdi gideceksiniz evinize anne babanıza ben size nasıl öğrettiysem sizde onlara öyle öğreteceksiniz.
Çocuklar gidiyorlar evlerine hepsi anlatıyorlar ve çilekleri dikiyorlar ve öğretmen diyor ki:
-Çilek mevsimi gelince getireceksiniz tabakta on tane çileğe bir not alacaksınız.
Çocuklar tabaklarla getiriyorlar, çilekleri sayıyor öğretmen, eksik olanlara da tam not veriyor ve sonra diyor ki:
– Çocuklar nasılmış tadı?
Öğrenciler:
-Valla ucunda not vardı diye yiyemedik.
– Hadi bakalım yiyin. Diyor öğretmen.
Çocuklar ağızlarını burunlarına bulaştıra bulaştıra yiyorlar çilekleri. Aradan iki yıl geçtikten sonra çilek girmemiş o köyün halkı şu anda Diyarbakır’ın pazarında çilek satıyorlar.
Şimdi düşünüyorum da, öğretmen olmak bu işte gerçekten… Tahtada müfredat anlatmak değil… Bulunduğun yere, bulunduğun ülkeye, okula bir şeyler katmak…
~Alıntıdır~
