23/08/2026
Uzun zamandır iyi bir hayatın heyecanlı hissettirmesi gerektiğini sanıyordum.
İyi bir ilişki tutkulu, iyi bir iş motive edici, iyi bir akşam dolu dolu olmalıydı.
Bir şey sıradanlaştığında zihnim hemen soruyordu:
“Bir şeyler eksik mi?”
Son zamanlarda başka bir şeyi öğreniyorum.
Her gün motive olmayabilirim.
Her akşam özel olmak zorunda değil.
Bazen yüzmek istemeyebilirim.
Bazen çalışmak istemeyebilirim.
Bazen hiçbir yere gitmeden evde oturabilirim.
Ve bunların hiçbiri hayatımın yanlış gittiği anlamına gelmiyor.
Çünkü bugünün nasıl hissettirdiğiyle, hayatımın nasıl gittiği aynı şey değil.
Belki de olgunlaşmak biraz, hayatın sesini sürekli sonuna kadar açmaya çalışmaktan vazgeçmek.
Her öğünün aşırı yağlı, tatlı veya tuzlu olması gerekmediği gibi,
her günün de yoğun, heyecanlı ve unutulmaz olması gerekmiyor.
Bazı günler yalnızca sıradan.
Bazı günler isteksizim.
Bazı günler gemi sessiz.
Ama artık sessizliği, yanlış yöne gittiğimin işareti sanmıyorum.
İthaka her gün beni heyecanlandıran bir yer değil.
Bazen sadece hangi yöne yürümeye devam edeceğimi bilmek.
Ve galiba disiplin de burada başlıyor:
Kendimi güçlü hissettiğim günlerde ilerlemek değil;
öyle hissetmediğim günlerde de yönümü kaybetmemek.
Sirenler hâlâ şarkı söylüyor.
Ben artık her şarkının peşinden gitmek zorunda olmadığımı biraz daha iyi biliyorum. ⚓️🌊
