NazarBox

05/11/2026

Посух ба муроҷиати шаҳрванди Афғонистон Муҳаммад Ҳаким Турсун
ДУШАНБЕ, 10.05.2026 /АМИТ «Ховар»/. Дар иртибот ба муроҷиати Шумо дар шабакаҳои иҷтимоӣ аз таърихи 09-уми майи соли 2026 иттилоъ медиҳем, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷонибдори зиндагии осоишта ва орому пешрафти мардуми дӯсту ҳамҷавори афғон аст.
Ҷумҳурии Тоҷикистон пайваста аз минбарҳои баланди байналмилалӣ давлатҳои ҷаҳонро ба ҳалли буҳрони Афғонистон даъват намуда, барои барқарории сулҳи пойдор дар ин сарзамин саъю талоши воқеӣ мекунад.
Ҷумҳурии Тоҷикистон дар тӯли 35 сол Ватани дуюми муҳоҷирати се насли шаҳрвандони Афғонистон гардида, ба ҳуқуқу озодиҳои онҳо арҷ гузоштааст.
Айни замон даҳҳо ҳазор шаҳрванди Афғонистон дар қаламрави Тоҷикистон кору зиндагӣ дошта, барояшон шароити арзандаи кору иқомат фароҳам оварда шудааст.
Мардуми тоҷик ва мақомоти давлатӣ бо онҳо муносибати холисона доранд.
Дар робита ба ихроҷ шудани иддае аз шаҳрвандони Афғонистон аз қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон таъкид менамоем, ки онҳо новобаста аз шароити мавҷуда, аз ҷумла, макони созгори иқомат, ҷойи кор, таҳсил, амнияту осоиш талаботи қонунгузории кишварро дағалона вайрон намуданд.
Ҷиноятҳои сангине чун муомилоти ғайриқонунии маводи мухаддир — 670 ҳолат, пайравӣ ба ҳизбу ҳаракатҳои террористӣ — 32 ҳолат, ҳаракати зӯроварии дорои хусусияти шаҳвонӣ нисбат ба ноболиғон — 15 ҳолат, пешниҳоди ҳуҷҷатҳои қалбакӣ барои ба даст овардани мақоми паноҳандагӣ — 594 ҳолат, ташкили марказҳои дилхушӣ ва қиморбозӣ — 45 ҳолат, алоқамандӣ бо созмону ташкилотҳои тахрибӣ ва кӯшиши ноором сохтани вазъияти кишвари иқомат — 25 ҳолат сабаби ихроҷи бархе аз ашхоси мавриди назар гардид.
Ҷинояти охироне, ки аз ҷониби шаҳрванди Афғонистон Раҳмони Муҳаммадумар содир гардид, боиси ба вуҷуд омадани норозигиҳо дар байни сокинони кишвар шуд.
Шаҳрванди Афғонистон Раҳмони Муҳаммадумар шоми 30-юми апрели соли 2026, сокини маҳаллаи Чашмаи шаҳри Хуҷанд Воҳидова Азиза Донёрбековнаро бо бераҳмии махсус ба қатл расонд. Воҳидова Азиза Донёрбековна барои ҳимояи нангу номуси худ талош намуд, вале аз ҷониби шаҳрванди Афғонистон Раҳмони Муҳаммадумар бо ваҳшонияти хос ба ҳалокат расонида шуд.
Чунин кирдорҳои ҷинояткоронаи шаҳрвандони Афғонистон ва аъмоли даҳшатноки онҳо, ки бевосита ба амнияти кишвар таҳдид доранд, боис гардиданд, ки мақомоти марбута ҷиҳати таъмини волоияти қонун ва оромии сокинон тадбири мушаххас андешанд.
Бори дигар таъкид мегардад, ки ашхоси мазкур барои содир намудани кирдорҳои ҷиноятӣ, риоя накардани қонунгузории ҷумҳурӣ муттаҳам мебошанд ва барои пешгирӣ аз содиршавии ҷиноят дар оянда ин иқдомҳо гирифта шудааст.
Ин дар ҳолест, ки бештар аз 10 ҳазор хонаводаи афғон, ки талаботи қонунҳои ҷориро риоя мекунанд дар Тоҷикистон оромона зиндагӣ доранд ва аз ҳама имтиёзҳо бархӯрдор мебошанд.
Дар ҳар сурат, муроҷиати Шумо оид ба масъала ба пуррагӣ мавриди омӯзишу таҳқиқ қарор дода мешавад.
Маркази робитаҳои ҷамъиятии
Кумитаи давлатии амнияти миллии
Ҷумҳурии Тоҷикистон

04/20/2026

04/11/2026

475 парвандаи террористӣ дар 3 моҳ: гузориши амниятии Хайбар-Пахтунхва аз афзоиши хушунат дарак медиҳад.

10 апрели соли 2026
Гузориши семоҳаи вобаста ба афзоиши ҳодисаҳои марбут ба терроризм дар вилояти Хайбар-Пахтунхва нишон медиҳад, ки дар се моҳи аввали соли 2026 сатҳи хушунат ба таври назаррас боло рафтааст. Тибқи маълумоти Идораи марказии пулис (CPO), дар ин давра дар маҷмӯъ 475 парвандаи марбут ба терроризм ба қайд гирифта шудааст, ки аз бад шудани вазъи умумии амниятӣ дарак медиҳад.
Дар гузориш зикр мегардад, ки 161 ҳолати тирандозии мусаллаҳона ва 70 ҳодисаи вобаста ба истифодаи дронҳо сабт шудаанд, ки мураккаб гардидани шаклу усулҳои таҳдидро нишон медиҳад. Ҳамзамон, дар ҳамин давра 54 таркиш ва 27 ҳамла бо норинҷак ба қайд гирифта шудааст.
Фаъолиятҳои ҷиноятии марбут ба терроризм низ дар сатҳи нигаронкунанда қарор дошта, 28 ҳолати тамаъҷӯӣ ва 9 ҳолати одамрабоӣ сабт шудааст. Илова бар ин, 32 куштори ҳадафнок ва 3 ҳамлаи интиҳорӣ ба қайд гирифта шудааст, ки аз нигоҳ доштани қобилияти амалиётии гурӯҳҳои душман шаҳодат медиҳад.
Дар сатҳи ноҳияҳо, минтақаи Банну бо зиёда аз 92 ҳодиса аз ҳама бештар осебдида арзёбӣ мегардад. Пас аз он Вазиристони Шимолӣ бо 88 ҳолат ҷойгир аст. Дар ноҳияи Дера Исмоилхон 65 ҳодиса ва дар шаҳри Пешовар 44 ҳодиса ба қайд гирифта шудааст.
Мақомоти амниятӣ изҳор доштаанд, ки ин маълумот мушкилоти рӯзафзуни мақомоти ҳифзи ҳуқуқро дар мубориза бо таҳдидҳои тағйирёбанда, махсусан дар минтақаҳои ҳассос ва наздисарҳадӣ, инъикос мекунад.
Дар посух ба афзоиши таҳдидҳо, Идораи марказии полис хабар додааст, ки неруҳои полис бо силоҳҳои муосир, низомҳои назоратӣ ва технологияҳои пешрафта таъмин карда мешаванд, то самаранокии амалиётӣ ва қобилияти вокуниш беҳтар гардад.
Мақомот таъкид намудаанд, ки таҳкими иқтидори институтсионалӣ ва баланд бардоштани омодагии технологӣ аз афзалиятҳои асосӣ дар муқобила бо мушкилоти рӯзафзуни амниятӣ ба ҳисоб меравад.
Ҳамзамон, мақомот омодагии худро барои барқарор намудани субот ва таъмини амнияти аҳолӣ тавассути идомаи амалиётҳои зиддитеррористӣ ва ҳамоҳангии зич миёни сохторҳои қудратӣ таъкид намуданд.

475 Terror Cases in 3 Months: KP Security Report
Exposes Escalating Violence Across the Province

By Web Desk | April 10, 2026 | News
A quarterly security report on rising terrorism-related incidents in Khyber Pakhtunkhwa has revealed a significant escalation in violence across the province during the first three months of 2026. According to the Central Police Office (CPO), a total of 475 terrorism-related cases were registered across Khyber Pakhtunkhwa during the reporting period, reflecting a continued deterioration in the overall security environment.
The report highlights 161 incidents of armed firing, alongside 70 drone-related incidents, underscoring the evolving and increasingly complex nature of the threat landscape. Additionally, authorities recorded 54 bomb blasts and 27 gr***de attacks during the same period.
Criminal activities linked to terrorism also showed concerning levels, with 28 cases of extortion and 9 kidnapping incidents reported. The report further documents 32 targeted killings and 3 su***de attacks, indicating sustained operational capabilities of hostile elements.
At the district level, Bannu emerged as the most affected area with more than 92 reported incidents, followed by North Waziristan with 88 cases. Dera Ismail Khan recorded 65 incidents, while Peshawar reported 44 cases during the same period.
Security officials stated that the data reflects mounting challenges faced by law enforcement agencies in countering evolving threat patterns, particularly in sensitive and border-adjacent regions of the province.
In response to the rising threat, the Central Police Office confirmed that police forces are being equipped with modern weapons, surveillance systems, and advanced technology to enhance operational effectiveness and improve response capabilities.
Officials emphasized that strengthening institutional capacity and improving technological readiness remain key priorities in addressing the growing security challenges in the province.
Authorities reiterated their commitment to restoring stability and ensuring public safety through sustained counterterrorism operations and enhanced coordination among security agencies.

02/27/2026

ҲАРГИЗАМ НАҚШИ ТУ АЗ ЛАВҲИ ДИЛУ ҶОН НАРАВАД

Модарам тибқи ҳуҷҷатҳо ҳамсинни падарам буд. Аммо падарам мегуфт:
– Модарат аз ман тахминан панҷ сол хурд аст.
Ҳар касеро, ки тақдир хушбахтии доштани модар насиб кардааст, беҳтарин суханҳоро дар бораи ӯ мегӯяд. Аммо ин калимот наметавонанд, он бузургиеро, ки мансуби сифат ва манзалати модар аст, пурра ифода кунанд.
Модари ман Зебуннисо ном дошт. Дар ҷамоати деҳоти Қафлондара ба дунё омада, дар он ҷо синфи ҳафтро хатм карда буд. Хатту саводи хуб дошт. Вақте дар аскарӣ будам, ба ман нома менавишт. Ҳусни хаташ хеле зебо буд. Шоирона менавишт ва бештар алами худ, азоби дурӣ аз фарзандашро модарона изҳор медошт ва Худоро дуо мекард, ки дар зиндагиаш бори дигар ӯро соқу саломат бубинад.
Модарам аз падару модар се фарзанд будаанд. Бародари калонӣ ва ду хоҳар. Падараш Раҳмоналӣ ном доштааст. Ӯро Раҳмоналии паҳлавон мегуфтаанд. Гӯштингир ва човандози номӣ будааст.
Баъд аз шикасти амири Бухоро ҳаракати босмачигарӣ ташкил шуд. Мақсад аз он бори дигар ба тахт нишондани «амир-ул-муъминин»-и Бухоро буд. Бо ҳамин баҳона, дар тумани Балҷувон бисёре аз дузду роҳзанҳо ҳам ба ҳамин ҳаракати ба ном «ҷиҳодӣ» ҳамроҳ шуда, мардумро талаву тороҷ мекарданд. Ин бенизомӣ ба деҳаҳои Қафлондара, Дасторқозӣ, Мирак, Бузвалӣ ва Гулдара ҳам расида омадааст.
Аз самти Балҷувон дастаҳои ғоратгари мусаллаҳ ба Қафлондара ва деҳаҳои атрофи он ҳуҷум оварда, мардумро талаву тороҷ мекарданд. Ҳукумати Олимхон шикаст хӯрда ва аз ҳам рехта бошад ҳам, Ҳукумати Шуроҳо ҳанӯз ташкил нашуда будааст. Ҷавонмардони гирду атроф, бисту панҷ - сӣ нафар, ки мисли Раҳмоналӣ тануманд, гӯштингиру човандоз буданд, наздаш меоянд. Даъват мекунанд, ки дастаи худихтиёрӣ ташкил карда, Қафлондара ва атрофи онро аз босмачиҳо ҳифз намоянд. Раҳмоналӣ розӣ мешавад. Ва наздик ба як сол, мардум ва ҷону моли онҳоро аз босмачиҳои роҳзан ҳимоя мекунанд. Бобоям хатту савод надоштааст. Чун болшевикҳо наздик меоянд, Раҳмоналӣ, ки аз пешдастони ҳифозати мардум буд, гумон мекунад, ки ба ӯ низ зарар мерасад. Назди зану се бачааш меояд. Ба ҳамсараш:
– Бибифотима, акнун мо дигар инҷо зиндагӣ карда наметавонем. Бачаҳоро бигир, меравем, – мегӯяд.
– Ба куҷо? – мепурсад Бибифотима.
– Ба Афғонистон, – мегӯяд Раҳмоналӣ.
– Аз кӣ мегурезем, – боз мепурсад Бибифотима.
– Аз «болшавой», – мегӯяд бо қаҳр Раҳмоналӣ.
– Аз «болшавой» босмачиву мулло мегурезанд, ману ту на босмачиему на мулло. Барои чӣ гурезем?!!!
– «Болшавой» мусулмони дар пояш рост меистода, зану бача ва хешу таборашро мекушад. Ба онҳо фарқ надорад, кӣ мусулмону кӣ кофир? – бо исрор таъкид мекунад Раҳмоналӣ.
– Мардак, мо як оилаи камбағал ҳастем. Нони худро базӯр меёбем. Рӯзгорамонро бо азоб мебарем. Агар ту ҷанг карда бошӣ, муқобили ҳамин босмачиҳои душмани «болшавой» ҷанг кардӣ. Ин ҷо чӣ гуноҳ аст, – истодагарӣ мекунад дар суханаш Бибифотима.
– Агар наравӣ, бачаи яккаву ягонаамро деҳ, ман рафтам, Бибифотима! – мегӯяд Раҳмоналӣ бо қаҳр.
– Маро куш, баъд бачаатро бигир! – мегӯяд Бибифотима.
Раҳмоналӣ мебинад, ки илоҷи дигар нест, фарзандонашро як-як ба оғӯш мекашад. Ба завҷааш:
– Хайр Фотима, худат медонӣ. Таваккалатон ба Худо! Хатое дар ин умри кӯтоҳ карда бошам, бубахш. Фарзандҳоро ба туву туро ба Худо супоридам. Дидорҳо ба қиёмат! – гуфта, мулкро тарк мекунад.
Он вақт Зебуннисо чорсола будааст, акааш Бобоназар нуҳсола.
Бобоназар дар мактаб бо баҳои аъло мехондааст. Баъди хатми мактаб ӯро барои хондан ба Самарқанд фиристоданӣ мешаванд. Аммо модараш бо зориву тавалло пеши роҳи Бобоназарро мегирад. Охир, ӯ ягона соҳиби хона, саробони модару хоҳаронаш аст! Чӣ тавр онҳоро партофта меравад?!!!
Бобоназарро баъди як соли кор дар созмони ҷавонони ноҳияи Темурмалик, котиби ин ташкилот интихоб мекунанд. Ҷанг сар мешавад.
Бобоназар маслиҳати модарро напурсида, аз рӯзҳои аввал ихтиёрӣ ба ҷанг меравад. Тибқи имкон, аз ҷабҳа ба модараш нома менависад: «Очаҷон, андаки дигар монд. Ҷанг ба қарибӣ тамом мешавад. Бо пирӯзӣ ба Ватан бармегардам. Боз зиндагиро аз нав оғоз мекунем!».
Моҳи апрели соли 1945, ҳамагӣ чанд рӯз қабл аз Ғалабаи бузург, дар яке аз муҳорибаҳо дар наздикии Берлин Бобоназар ба ҳалокат мерасад.
Кампири Бибифотима то охири умр бо мо зиндагӣ мекард. Ба мо ҳукми модарӣ дошт.
Ӯ пиразани ниҳоят хоксор, ҷиддӣ, камгап, қавиирода, поксиришт, ростқавл ва меҳнатӣ буд.
Падарам яке аз хонаҳои моро маҳз барои ӯ ҷудо карда буд. Онро мо «хонаи момаам» ном мебурдем. Апаам доимо бо ӯ зиндагӣ мекард. Албатта, ҳамаи хонаҳои мо бари дар бар буданд. Рӯзгору дастурхони мо якҷо буд.
Бибифотима ҳаштоду шаш сол умр дид. Солҳои мактабхонии мо қувват дошт. Ба неву нестони модарам нигоҳ накарда, дар ҳама кору бори хона худро андармон мекард. Нон мепухт. Хӯрок тайёр мекард. Аз ҳамаи ғизоҳои тайёркардаи ӯ чортои он дар хотири ман мондааст: нашоиста, атолаи қандӣ, оши ришта ва шакароб. Падарам ғизоҳои пухтаи кампирро хеле дӯст медошт. Онҳоро доимо таъриф мекард. Ба кампир ниҳоят боэҳтиром, мисли модари худаш муносибат менамуд.
Бибифотима рӯзгори вазнин дида, бештар хислатҳои мардона пайдо карда буд. Ба мо бо самимият, мулоим ва навозишкорона муносибат мекарда бошад ҳам, ба ҳеҷ кас дӯстдории зиёдатӣ намекард. Суханҳояш чида – чида, гӯё ба ҳисоб буданд. Меҳмондӯстдор буд. Аммо меҳмонӣ рафтанро дӯст намедошт.
Ҳамагӣ як дугона дошт, ки ҳамсинну сол ва хешаш буд. Номаш Бибидастагул. Кампир дар деҳаи Ҳисор бо бачааш зиндагӣ мекард. Бибифотима дар шаш - ҳафт моҳ як бор хонаи дугонааш мерафт ва дафъаи навбатӣ ӯро ҳатман ба хонааш даъват мекард.
Агар кампир меҳмонӣ мерафт, хона холӣ мешуд. Мо ӯро тез пазмон мешудем. Аммо Бибифотима ҳаргиз аз ду рӯз зиёд меҳмониро намепазируфт. Раҳ нигоҳ мекард, ки омада, ӯро биёрем. Мабодо, агар рӯзи сеюм субҳ не, бегоҳӣ барои овардани кампир мерафтем, ноаён як навъ изҳори эътирозу норизоӣ мекард.
Баъди бозгашт хеле хурсанд мешуд. Ҳамаи моро як-як ба оғӯш мегирифт. Гӯё ки чанд моҳ наберагонашро надида бошад.
Ман ҳаргиз шодии аз таҳти дили кампирро надидаам.
Дар оила ё ҳини вохӯрӣ бо дугонаи худ ва дигар кампирҳои ҳамсоя, ки гоҳ - гоҳе ба ягон муносибат дар хонаи мо ҷамъ мешуданд, суҳбат меоростанд, боре ҳам аз тақдири худ шикоят намекард. Оби чашми ӯро дар пеши худиву бегона ҳеҷ вақт намедидем. Ҳамаро бо таҳаммул, бо диққату эҳтиром гӯш мекард. Аммо ба гапи онҳо қӯш намешуд. Аз нигоҳи кампир ва симои ӯ маълум набуд, ки кампири Фотима ба фикри ҳамсуҳбатони худ розӣ ҳаст ё не. Амале ҳам аз худ нишон намедод, ки ҳамсуҳбат дар вохӯрӣ бо кампир эҳсоси нороҳатӣ кунад. Бо нигоҳу гӯшу ҳуш онҳоро мешунид. Суол диҳанд, посух медод. Вассалом. Аммо доимо андешаманди ботини худ буданаш мушоҳида мешуд.
Кампир ҳаргиз бекор наменишаст. Ҳар замоне кори ба худаш маъқулро анҷом медод. Ба шуғли дӯстдоштааш, ба чархаву реса даст мезад. Ӯ ин корро аз сифр оғоз намуда, то бофтани ҷуволу хӯрҷин бурда мерасонд. Дар коре, ки мекард, ҳаргиз касеро ёрдамчӣ намегирифт. Онро оромона оғозу анҷом мебахшид. Вақте кораш тамом мешуд, ба касе намегуфт. Ҳамчун моли рӯзгори хона бурда, дар ҷойи маъмулӣ таҳ карда мемонд. Вақте он чиз мавриди истифода қарор мешуд, падарам ба момаам миннатдорӣ баён мекард. Ӯ аз ин қадршиносӣ фақат як табассуми номаълум мекарду халос.
Ҷолиби таваҷҷуҳ буд, ки дар оилаи мо ягон кас барои насиҳат кардани хурдон чандон заҳмат намекашид. Кампири Фотима яке аз саромадони ҳамин ойин буд. Саропои рафтори ӯ панд буд. Лекин мабодо дар хона ягонтои мо рафтори ноҷо мекардем, кампир оҳиста дасти моро кашида:
– Бачам, аввал андеша, баъд рафтор. Сухан ҳам намунаи рафтор аст. Дониста бош, ки ҳама ба ту нигоҳ мекунанд. Баҳо медиҳанд, – мегуфт ӯ дилсӯзона.
Аз рӯйи эҳтироме, ки кампир дар хонадон дошт, ин сухан мисли танбеҳи сахт қабул мешуд. Ва амали ноҷо ҳамоно ислоҳ мегардид.
Кампир дилашро ба касе намекушод. Ғами чун кӯҳ дар дил доштаашро ба касе намегуфт. Вақтҳои танҳоияш, ҳангоми машғули ягон кор буданаш – чархаресӣ, дӯхту дӯз, ногаҳ хаёлаш ба куҷое мерафт. Дар ҷояш шах шуда мемонд. Ба як нуқтаи номаълуме бо гардани каҷ нигоҳ карда меистод. Ин ҳолат ду-се дақиқа давом мекард. Гоҳо чашмонаш пурнам мешуд. Беихтиёр ашк мерехт. Саросемавор бо нӯги остин ашкҳояшро, ки аз рӯйи пурожангаш мешориданд, тез пок мекард. Ба ин сӯву он сӯ саросемавор менигарист, ки мабодо ин ҳолати ӯро касе надида бошад. Мекӯшид, то корашро идома диҳад. Худро андармон кунад.
Боре, вақте ки ман тақрибан синфи ду ё се мехондам, назди момаам нишаста, аз тахтапораҳои тозакардаи хурд-хурд барои худам кӯшиши хоначасозӣ мекардам. Ҳамзамон, ба кори момаам диққат медодам. Модарам ба чӣ коре машғул буд. Хоҳаронам бо апаам дуртар дар ҳавлӣ саргарми кадом бозии бачагонаи худ буданд.
Ман эҳсос кардам, ки кори чархаресии кампир ба оҳистагӣ майл дорад ва оқибат дастони ӯ аз кор боз монданд. Кампир, гӯё ин ҷаҳон дигар вуҷуд надошта бошад, ба фикр фурӯ рафт. Вориди ҷаҳони худ шуд. Ба як нуқтаи номаълум менигарист. Ва шах шуда монд. Гӯё ҷон бадани хаставу ларзони кампирро тарк карда бошад, аз худ амале нишон намедод. Мисле ки – лашкари ғаму андуҳ руҳи ӯро мисли абрҳои ногаҳони баҳорӣ фаро гирифта бошанд. Аз чашмони замоне бодомшакли кампир чун сели навбаҳорон ашк равон шуд. Кампир мижа намезад. Дигар дар атроф касеро, чизеро намедид. Як лаҳза ин манзара идома ёфт. Гумон кардам сели марҷони ашки кампир домони ӯро пур кард. Бибифотима чашмони худро пӯшид. Бо ин ҳолат рӯй сӯйи осмон кард. Даме истод. Чашмони пурашки худро бо хастагӣ кушод. Гӯё аз осмон ба суоли худ ҷавоб меҷуст. Аз ӯ имдод металабид. Дар ҳамин ҳолат аз ҷойи худ бархост. Чашмони худро бо нӯги остин пок кард. Ва мисли он ки оҳанрабое ӯро кашида бошад, нимбеҳуш сӯйи хонаи худ равон шуд. Дарро кушод. Ва бастани онро ҳам фаромӯш кард. Рафт ва болои сандуқи хурд – ягона бойигарии худаш рост истод. Ду - се таксариеро, ки болои он сандуқ чида шуда буд, гирифта, рӯ ба рӯйи ҳам ниҳод. Сандуқро кушод. Акси ягонаи писараш – Бобоназарро болои дастони ларзонаш гирифт. Акс гӯё чанг гирифта бошад, рӯйи онро бо дастони пажмурдаи хушки ларзонаш пок кард. Бӯсид. Ба дидаҳояш молид. Сахт ба қафаси синааш зер кард. Беовоз ашки шашқатор рехт. Дар рӯ ба рӯйи худ гузошт. Бо ӯ муколама оғоз кард:
– Бобоназар, Бобоназари ҷигарбандам! Ту ҳоло дар куҷоӣ? Аз раҳпоият мурдам. Ҷӯраҳоят Наврӯз омад, Абдулло омад, Сафар омад. Охир дар як рӯз ба ҷанг рафта будед. Онҳо ҳама омаданд. Ту барои чӣ дер кардӣ? Моҳҳо гузашт. Солҳо гузашт. Ду чашми ман ҳоло ҳам ба роҳи ту аст, ки ногаҳон, очаҷон гуфта, аз дар медароӣ. Ба ҷони мани нотавон тавон мебахшӣ, ба дарди бедавои ман дармон мешавӣ. Маро саробонӣ мекунӣ. Бо дастони худ ба макони ахират бурда мегузорӣ.
Кампир бо овози паст, зор-зор нолаву гиря карда, акси писарашро бо эҳтиёт дар ҷояш монд.
Баъдан, аз даруни сандуқ як даста сони печонидаро гирифта кушод. Онро бо ниҳояти меҳрубонӣ ба дидаҳои ашколудаш молид. Бӯсид. Бӯй кашид. Чанд лаҳза шах шуда монд. Баъд онро бо эҳтиёти хосса бо қабат таҳ карда, дар ҷояш гузошт. Дари сандуқро пӯшид. Зулфаки беқулфи онро ҷо ба ҷо кард. Таксариҳои поки обшустаро болои он гузошт. Як лаҳза сари худро бо мӯйҳои жӯлидааш болои таксарӣ гузошт. Гӯё ҳеҷ майли ҷудоӣ аз он ҷоро надошт. Базӯр, бо чашмони пурнам ва дили пурғам аз ҷо бархост. Бидуни оина сару рӯйи худро батартиб даровард. Рӯймолашро дуруст кард. Ба берун баромад. Ба ҳеҷ касе нигоҳ накарда, ба пушти хона, ба самти саҳро қадам ниҳод. Ман давида ба момаи ғамзадаам наздик шудам. Аз лаби доманаш қапидам:
– Момаҷон, ман бо Шумо биёям? – гуфта, пурсидам.
– Эҳ, ту аз куҷо пайдо шудӣ? – гуфта, гӯё касе ӯро аз хоб бедор карда бошад, тааҷҷуб кард.
– Рав, бачам, ман як холаатро хабар гирифта бармегардам, – гуфт, ҳол он ки ӯ аз хонаи духтари калониаш чанд қадам гузашта буд.
Ман фаҳмидам, ки кампир ҳоло ҳам ба худ наомадааст. Мехоҳад танҳо бошад, бо фикру хаёли худ бошад, ғами худро аз тангнои хона ба домани саҳро кашад. Дили ман ҳам аз ин манзарае, ки гоҳо дар филмҳои он замон тамошо мекардам ва акнун бо чашми худам дидам, хеле маъюс шуда буд. Дар ҷоям истодам. Модаркалони бечораи ман бо куртаи ҳалили сафед, ки гулҳои баргаки майда – майда дошт, рӯймоли сафед ва кафшҳои бепошнаи нӯгипойии худ дар он тобистони гарми рӯ ба моҳи тира, ба дуриҳои дур нигоҳ карда мерафт ва оҳиста-оҳиста аз назарҳо ғоиб мешуд. Аммо ман ба ҷойе нарафтам. Дар ҷоям нишастам. Ду даст таги манаҳ, омадани момаамро интизор шудам.
– Бачам, аз қафои момаат рав, – гуфтани модарам маро ба ҳуш овард. Ва ӯ суханашро идома дод, – агар ман равам, аламаш боз зиёдтар мешавад. Имрӯз наздик ба бист сол мешавад, ки хатти сиёҳи тағоият омада буд. Кампир ба ҳалок шудани бачааш ҳеҷ бовараш намеояд. То ҳанӯз роҳи ӯро интизор аст.
Ман бо шаст давида, момаамро пайдо кардам. Дасти ӯро гирифтам. Ӯ хам шуда, маро ба оғӯш гирифт. Хомӯш ҳарду то лаби ҷӯйбори калоне, ки аз он оби соф ба оҳистагӣ, мавҷзанон ҷорӣ мешуд, расидем. Кампир дуру дароз дар сабзаҳои лаби он ҷӯй ду оринҷ такя ба зону, ду кафи даст дар ду бари рӯ, ба ин оби равон нигоҳ карда, андешамандона нишаст.
Баъд ба оҳистагӣ, базӯр аз ҷо бархостанӣ шуд. Ман дасти момаамро гирифтам ва ба хона баргаштем.
То ин замон модарам дар болои кати чӯбин дастурхон партофта, нону ширинӣ монда, кампири Шаҳрияро, ки момаам ӯро нағз медид, даъват карда оварда будааст.
Ба ҳавлӣ даромадан баробар, гӯё ҳеҷ чиз нашуда бошад, момаам бо изҳори қаноатмандӣ кампири дугонаашро «хуш омадед», – гуфт.
Модарам дасти ӯро гирифт. Ёрдам кард, то болои кат барояд. Чой дам карда, оварда ба ҳар кадомашон як пиёлаӣ чой кашида дод. Ва суҳбат дар мавзуъҳои зиндагӣ оғоз шуд.
Дар хислату рафтор модарам намунаи поки модараш буд. Агар падарам бо коре дар хона набошад, қариб тамоми кори хонаро худаш анҷом медод.
Ёд дорам, солҳои 1963 - 1968 падарам дар шуъбаи ғоибонаи Донишгоҳи шаҳри Кӯлоб таҳсил мекард.
Ҳар тобистон чилу панҷ то панҷоҳ рӯз, ки давраи аслии кишту кор, захира кардани хӯроки чорво барои зимистон мешуд, падарам дар дарс буд.
Сағираҳои калонкардаи модарам «паррончак» шуда, ҳама ба зиндагии мустақилонаи худ саргардон. Дар хона модарам, апаам ва ман мемондем. Додару хоҳаронам ҳанӯз хурдсол буданд. Онҳоро момаам саришта мекард. Ману модарам саҳро барои ҷамъ кардани коҳ мерафтем. Навбати молу подаро мегузаронидем. Барои зимистон аз Осмонтеппа ҳезуму кунда ҷамъ мекардем.
Модарам аз ҳавои борон, гармову сармо ибо намекард. Рӯзе бо модарам алафдаравӣ ба саҳрои Осмонтеппа рафтем. Ҳаво хунук буд. Алаф даравида, дарза баста, барои овардани онҳо тайёрӣ медидем, ки борони сахти хунук сар шуд. Ҳардуямон таги курта будем. Шип-шилта тар шудем. Шамол барқасдона мевазид. Мехост тобу тавони моро санҷад. Аммо модарам дар бораи тар шудан ва хунук хӯрдан ҳарфе намезад. Бо шавқу завқ бо суръати баланд кор мекард. Алафҳоро фақат ӯ дарза баста метавонист. Ман бандҳоро тунук, алафҳои даравида ва сатрикардагиро ҷамъ мекардам.
Як замон дид, ки ман хунук хӯрда, дастону бадани худро мисли кенгуру кардаам. Наздик буд гиря ҳам кунам. Модарам бо ханда ба ман як нигоҳ карда, дарзаи навбатиро баста истода, мардонавор шиор партофт:
– Мо мард ҳастем! Мо аз гармӣ наметарсем! Мо аз сардӣ наметарсем!
Чун борон боз ҳам сахттар шуд ва хунукӣ зиёдтар, модарам боз бо виқори махсус илова кард:
– Мо аз барфи саргардону борони новардон намеҳаросем! Кулӯх нестем об шавем! Об нестем ях бандем! Меҷунбем, ки нарм шавем! Медавем, ки гарм шавем! – гуфта, тез ҳаракат мекард, ки зудтар дарзаҳои алафро бор кунему роҳи хонаро пеш гирем.
Ниҳоят шукргузор, аз зиндагӣ қонеъ ва хоксор буд.
Чун баъди солҳои дарози оиладорӣ соҳиби фарзанд шуда буд, ба мо нигариста мегуфт:
– Чун ман чор сағераи бепадару модарро дар солҳои қаҳтиву гуруснагӣ калон кардам, онҳоро ҳамчу модар парасторӣ намудам, инро дида, Худованд ба мани беакаву додар шумоҳоро дод. Дар дунё ягон некӣ беҷавоб намемонад.
Он чизе, ки якумр дар ёди ман аз модарам монд, ростқавлӣ, росткорӣ, хоксорӣ, мушкилнописандӣ, меҳнатдӯстӣ, шукргузорӣ ва миннатпазирӣ буд.

(Порча аз китоби «Ёддоштҳо»-и Саймумин Ятимов,
Қисми 1, – Душанбе: «Эко Принт», 2024, – c. 112-124)

Ҳафтаномаи «Адабиёт ва санъат», №35 (2316) аз 03.09.2025

01/30/2026

ДУШАНБЕ, 30.01.2026 /АМИТ «Ховар»/. 29 январи соли 2026, тахминан соати 19:30 дар ҳудуди минтақаи хизматрасонии дидбонгоҳи сарҳадии «Баҳорак»-и қисми ҳарбии 0341-и Раёсати Қӯшунҳои сарҳадии Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, воқеъ дар ноҳияи Шамсиддини Шоҳин 5 қочоқбари афғон сарҳади давлатиро ғайриқонунӣ убур намуда, аз ҳудуди Афғонистон ба хоки Тоҷикистон ворид шуданд.

Дар натиҷаи андешидани чорабиниҳои оперативӣ- ҷустуҷӯйӣ масири ҳаракати ҷинояткорон дар минтақаи мазкур муайян карда шуд. Қочоқбарон ба амри сарҳадбонон итоат накарда, бо истифода аз силоҳу муҳиммоти ҷангӣ, муқовимати мусаллаҳона нишон дода, кӯшиш карданд, ки ба самти Афғонистон фирор намоянд.

Дар натиҷаи оташи ҷавобӣ 3 қочоқбари афғон Ҷовид валади Давлатманд, Рошид валади Давлатманд, сокинони қарияи Ворича ва Собир валади Зоҳир, сокини қарияи Анҷири вулусволии Чаҳёби вилояти Тахори Афғонистон дар ҷойи ҳодиса безарар карда шуданд.

Ба 2 қочоқбар муяссар гардид, ки бо истифода аз торикии шаб ба самти Афғонистон фирор намоянд.

Зимни азназаргузаронии ҷойи ҳодиса 3 ҷасади қочоқбари афғон, 3 автомати Калашников бо 4 тирдон, 150 дона тири қутрашон гуногун, миқдори зиёди тирҳои парондашуда, 4 борхалта бо 73 баста воситаи нашъадори навъҳои «ҳашиш» ва «афюн», инчунин 1 қаиқ дарёфт ва мусодира карда шуд.

Қӯшунҳои сарҳадии Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон изҳор медорад, ки барои таъмини амнияти сарҳади давлатӣ тамоми тадбирҳои заруриро андешида, бо сарҳадшиканон ва қочоқбарон муборизаи беамон мебарад.

Дар айни замон вазъият дар хати сарҳади давлатӣ таҳти назорат ва ҳодисаи мазкур мавриди таҳқиқ қарор дорад.

Вобаста ба ҳолати мазкур аз тарафи Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо дастрасии моддаҳои 200 (Муомилоти ғайриқонунии воситаҳои нашъадор ё моддаҳои психотропӣ бо мақсади ба соҳибияти каси дигар додан), 289 (Қочоқ), 335 (Ғайриқонунӣ гузаштани сарҳади давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон) ва 195 (Ғайриқонунӣ соҳиб шудан, ба дигарон додан, ба соҳибияти каси дигар додан, нигоҳ доштан, интиқол додан, гирифта гаштани силоҳ, лавозимоти ҷангӣ, моддаҳои тарканда ва воситаҳои таркиш)-и Кодекси ҷиноятии Ҷумҳурии Тоҷикистон парвандаи ҷиноятӣ оғоз шуда, тафтиш идома дорад.

Маркази матбуоти Қӯшунҳои сарҳадии
Кумитаи давлатии амнияти миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон

01/18/2026

官方声明
2026年1月18日约00时30分，四名恐怖组织成员在“希尔曼乔”第7号边防哨所警戒区左翼、151/2号边界标志附近非法越境，从阿富汗巴达赫尚省霍恩地区达尔班达克村进入塔吉克斯坦共和国境内。
通过采取紧急调查措施，塔吉克斯坦共和国安全部门确定了恐怖分子在本国境内的具体位置。
在实施拘捕行动时，恐怖分子拒绝遵守边防军的合法指令，拒不投降，并进行了武装抵抗。边防军被迫采取必要措施，在随后的交火中，四名恐怖分子全部被击毙。
在现场缴获3支卡拉什尼科夫自动步枪、1支外国产“克鲁兹”牌步枪、6个弹匣、183发子弹（用于自动步枪及手枪）、3部手机、1部对讲机和1艘船只。
塔吉克斯坦共和国国家安全委员会边防部队郑重声明：为确保国家边界的安全与稳定，边防部队将继续全面动用一切必要力量和手段，依法对任何破坏边境秩序、侵犯国家安全的行为给予坚决有力的回击。
目前，国家边界局势完全处于掌控之中。
根据塔吉克斯坦共和国刑法第179条（恐怖主义）、第335条（非法越境）、第195条（非法获取、转让、储存、运输和携带武器、弹药、爆炸物及爆炸装置），已正式立案侦查，调查工作正在依法进行。
塔吉克斯坦共和国国家安全委员会
边防军新闻中心

01/18/2026

بيان المركز الإعلامي لقوات حرس الحدود التابعة للجنة الدولة للأمن القومي لجمهورية طاجيكستان

في 18 يناير 2026، حوالي الساعة 00:30، قام أربعة عناصر من تنظيم إرهابي بعبور حدود الدولة عند العلامة الحدودية 151/2 في الجناح الأيسر لمنطقة الحماية التابعة لموقع الحراسة الحدودي السابع «خرمانجا» التابع لفوج الحدود «يال»، الواقع في منطقة شمس الدين شاهين، حيث تسللوا من قرية دربندك التابعة لناحية خاهان بمحافظة بدخشان الأفغانية إلى أراضي جمهورية طاجيكستان. ونتيجة لاتخاذ إجراءات عاجلة للبحث والعمليات الاستخباراتية، تم تحديد مكان تواجد الإرهابيين داخل أراضي الجمهورية. إلا أن الإرهابيين رفضوا الامتثال لأوامر حرس الحدود بتسليم أنفسهم وأبدوا مقاومة مسلحة، وخلال العملية القتالية تم القضاء على العناصر الأربعة جميعًا. وأسفرت العملية عن مصادرة ثلاث قطع سلاح ناري من نوع كلاشينكوف، ومسدس واحد من إنتاج أجنبي من نوع «كروز»، وستة مخازن ذخيرة، و183 طلقة لبنادق كلاشينكوف والمسدس، إضافة إلى ثلاثة هواتف محمولة، وجهاز لاسلكي واحد، وقارب واحد. وتؤكد قوات حرس الحدود التابعة للجنة الدولة للأمن القومي لجمهورية طاجيكستان بكل مسؤولية أنها ستواصل استخدام جميع القوى والوسائل المتاحة لضمان أمن حدود الدولة، وستقدم ردًا قانونيًا وحازمًا على كل من ينتهكها، مشيرة إلى أن الوضع على حدود الدولة يخضع حاليًا لسيطرة كاملة. وفيما يتعلق بهذه الحادثة، تم فتح قضية جنائية استنادًا إلى المواد 179 (الإرهاب)، و335 (العبور غير القانوني لحدود الدولة لجمهورية طاجيكستان)، و195 (الحيازة غير القانونية، والنقل، والتخزين، وتسليم أو استخدام الأسلحة والذخائر والمواد المتفجرة ووسائل التفجير) من قانون العقوبات لجمهورية طاجيكستان، ولا تزال التحقيقات جارية.
المركز الإعلامي لقوات حرس الحدود

التابعة للجنة الدولة للأمن القومي

لجمهورية طاجيكستان

01/18/2026

Statement by the Press Center of the Border Troops of the State Committee for National Security of the Republic of Tajikistan

DUSHANBE, 18.01.2026 (NIAT Khovar) – On 18 January 2026, at approximately 00:30, four members of a terrorist organization crossed the state border at border marker 151/2, on the left flank of the protected area of the 7th Border Outpost “Khirmanjo” of the “Yol” Border Detachment, located in Shamsiddin Shohin District, entering the territory of the Republic of Tajikistan from the village of Darbandak in Khwahan District of Badakhshan Province of Afghanistan.

As a result of urgent operational and search measures, the location of the terrorists on the territory of the Republic of Tajikistan was promptly identified.

The terrorists refused to comply with the border guards’ lawful order to surrender and offered armed resistance.

During the combat operation, all four terrorists were neutralized.

The following items were seized at the scene: three Kalashnikov assault rifles, one foreign-made pistol of the “Cruz” type, six magazines, 183 rounds of ammunition for assault rifles and pistols, three mobile phones, one radio communication device, and one boat.

The Border Troops of the State Committee for National Security of the Republic of Tajikistan declare with full responsibility that they will continue to employ all necessary forces and means to ensure the security of the state border and will deliver a lawful and decisive response to any border violations.

At present, the situation along the state border remains under control.

In connection with this incident, a criminal case has been initiated under Articles 179 (Terrorism), 335 (Illegal Crossing of the State Border of the Republic of Tajikistan), and 195 (Illegal acquisition, transfer, possession, storage, transportation, or use of weapons, ammunition, explosives, and explosive devices) of the Criminal Code of the Republic of Tajikistan. The investigation is ongoing.

Press Center of the Border Troops
of the State Committee for National Security
of the Republic of Tajikistan